ΕΞΑΓΟΡΕΥΣΙΣ: κοινοποίησις μυστικού - η δι' εξομολογήσεως απαλλαγή από των αμαρτιών

Πρωτοσέλιδα εφημερίδων Κυριακής 12-2-2012

2012-02-12T02:11:00.001+02:00

............

http://taxalia.blogspot.com/2012/02/12-2-2012.html

Μην τιμωρείτε την Ελλάδα λέει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

2012-02-12T01:56:00.001+02:00

Βαθύτερη ύφεση και ανατροπή του δημοσιονομικού σχεδιασμού προβλέπει το Νέο Μνημόνιο που πρέπει να περάσει από το ελληνικό Κοινοβούλιο, με αποτέλεσμα να πολλαπλασιάζονται τα πρόσθετα μέτρα που απαιτούνται έως το 2015 και θα πρέπει να έχουν εξειδικευθεί έως τον Ιούνιο, με έμφαση στο περιορισμό των υπαλλήλων και στη περαιτέρω μείωση των αποδοχών στο Δημόσιο, στο ψαλίδισμα των κοινωνικών παροχών, στην αύξηση των φορολογικών βαρών.

Αυτά τα δεδομένα πυροδότησαν νέο γύρο αντιδράσεων στις Ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου, απ' όπου λίγο ως πολύ ακούγονται φωνές κατά της αδιέξοδης συνταγής που επιβάλει και το Νέο Μνημόνιο.

Με επιστολή του προς το πρόεδρο της Κομισιόν και τον Επίτροπο Ολι Ρεν ο επικεφαλής των Ευρωσοσιαλιστών επισημαίνει ότι αυτή η συνταγή πολιτικής θα επιδεινώσει τη κατάσταση στην Ελλάδα καλώντας τη Τρόικα να δώσει λόγο για τις προτάσεις αλλά και τη συμπεριφορά της.

«Η τιμωρητική και ιδεολογική προσέγγιση της Τρόικας στο ελληνικό δημοσιονομικό πρόβλημα, αποτελεί κραυγαλέα προδοσία του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και της αλληλεγγύης, που είναι θεμελιώδης αρχή της Ένωσης... Είναι οι καταστροφικές πολιτικές της ακραίας λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, που την οδήγησαν σε ακόμα μεγαλύτερη ύφεση», τονίζει ο Χάνες Σβόμποντα στην επιστολή του.

Την ίδια ώρα ο επικεφαλής των Φιλελευθέρων σημειώνει ότι λείπουν πολλά σημαντικά στοιχεία από τη συνταγή πολιτικής που επιβάλλεται στην Ελλάδα, κυρίως ένα ολοκληρωμένο σχέδιο επενδύσεων για την επόμενη 10ετία, εγκαλώντας για κωλυσιεργία τους Ευρωπαίους ηγέτες αλλά και τους πολιτικούς στην Ελλάδα.

«Yπάρχει ένα όριο στο επίπεδο των φόρων και των μισθολογικών περικοπών που μπορεί να αποδεχθεί ο πληθυσμός. Η Τρόικα, σε συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση, πρέπει να προσφέρει κάποιες προοπτικές για ένα καλύτερο μέλλον, ταυτόχρονα με το βραχυπρόθεσμο πόνο της λιτότητας» σημειώνει στο naftemporiki.gr ο Γκι Φερχόφσταντ απορρίπτοντας κατηγορηματικά και τα σενάρια περί εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Αντιθέτως, η γερμανική πλευρά επιμένει στη γραμμή που έχει χαράξει και πέρα από τις δηλώσεις Μέρκελ- Σόιμπλε, είναι ενδεικτικές οι δηλώσεις του Μίχαελ Μάιστερ, Αναπληρωτή Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου των Χριστιανοδημοκρατών, που αποτυπώνουν και το κλίμα στο γερμανικό Κοινοβούλιο: «Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι θα αποφασίζουμε για τα θέματα αυτά στη Γερμανική Βουλή στην αρχή της επόμενης εβδομάδας που θα συνεδριάζει το κοινοβούλιο, στις 27 Φεβρουαρίου. Πιστεύω ότι είναι σωστό, να συμφωνήσουμε όχι μόνον για το περιεχόμενο του δεύτερου πακέτου για την Ελλάδα, και για τη συμφωνία με τους πιστωτές, αλλά να έχουμε και μια σαφή διακήρυξη της ελληνικής πολιτικής, ότι θέλουν αυτοβούλως να το εφαρμόσουν και γι' αυτό θα δώσουμε λίγο χρόνο για να δούμε αυτή τη σαφή βούληση».

Η συζήτηση για τη καταλληλότητα της συνταγής που εφαρμόζεται βιαίως στην Ελλάδα ανάβει στον απόηχο των νεώτερων προβλέψεων της Τρόικας που ανεβάζουν το πήχη της φετινής ύφεσης στο 4 με 5% αντί 2,8%, με συνέπεια να μετατίθεται κατά ένα έτος ο στόχος της επίτευξης πρωτογενούς πλεονάσματος αλλά και η αναγκαία περίοδος προσαρμογής που πλέον φτάνει έως το 2015. Με αυτά τα δεδομένα, απαιτούνται φέτος πρόσθετα μέτρα 3,3 δισ ευρώ και άλλα περίπου 11 δισ ευρώ για την επόμενη 3ετία. Όσον αφορά, δε, στα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων ο πήχης χαμηλώνει στα 19 δισ ευρώ από τα 50 δισ του αρχικού στόχου με ό,τι σημαίνει αυτό για τη μείωση του Χρέους βραχυπρόθεσμα.

http://www.iefimerida.gr

Ντ' Αλέμα: Ευρωπαϊκή αποτυχία η Ελληνική κρίση

2012-02-12T01:54:00.001+02:00

Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάσιμο Ντ'Αλέμα επικρίνει «την απουσία οράματος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την «αποτυχία της πολιτικής της λιτότητας» στη διαχείριση της ελληνικής κρίσης χρέους σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται στην βελγική εφημερίδα «Le Soir».

«Η διαχείριση της ελληνικής κρίσης είναι ένα σαφές παράδειγμα της απουσίας οράματος και ευρωπαϊκής ηγεσίας. Η ελληνική κρίση είναι ακριβώς το αποτέλεσμα της έλλειψης ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας, της έλλειψης αλληλεγγύης», σημειώνει ο Ντ'Αλέμα, μία από τις φυσιογνωμίες της ιταλικής αριστεράς, ο οποίος ήταν κυρίως πρωθυπουργός από το 1998 ως το 2000.

Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη, σύμφωνα με τον ίδιο, «με την αποτυχία της πολιτικής της λιτότητας. Αυτή στραγγαλίζει την οικονομία. Αυτή επιβάλλει αφόρητες θυσίες».

Οι υπουργοί Οικονομικών του Eurogroup, οι οποίοι ανέβαλαν την Πέμπτη κατά μια εβδομάδα την έγκρισή τους για τη βοήθεια για την Ελλάδα αξιώνοντας από την Αθήνα να ξαναδεί τα μέτρα λιτότητας που έχει λάβει, «χρησιμοποίησαν πολύ σκληρή γλώσσα. (Έδωσαν) ένα μήνυμα που δεν είναι αποδεκτό», σημείωσε ο Ντ'Αλέμα.

Η ΕΕ «δεν θα πρέπει να είναι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) της δεκαετίας του '70, το οποίο επέβαλε δραστικά σχέδια στη Λατινική Αμερική», υπογράμμισε.

Ο Ντ'Αλέμα πρόσθεσε ότι ελπίζει οι χώρες της ζώνης του ευρώ να μπορέσουν να καταλήξουν σε συμφωνία για τη βοήθεια στην Ελλάδα, σημειώνοντας παράλληλα ότι η εμπειρία αυτή δείχνει ότι «χρειαζόμαστε μια βαθειά αλλαγή, να προσανατολιστούν εκ νέου οι ευρωπαϊκές πολιτικές» προς «την ανάπτυξη, την απασχόληση, την αλληλεγγύη», όπως και μια κοινή διαχείριση του δημόσιου χρέους των χωρών της ευρωζώνης, κυρίως με ευρωομόλογα, όπως και έναν φόρο στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πολιτική που ακολουθείται σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι αυτή «πραγματικά της Ευρώπης (...) αλλά της συντηρητικής, της δεξιάς Ευρώπης».

Τον Μάρτιο ο Ντ'Αλέμα σκοπεύει να παρουσιάσει στο Παρίσι μαζί με τον σοσιαλιστή υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ και τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό του Βελγίου Έλιο Ντι Ρούπο μια «κοινή διακήρυξη» για την Ευρώπη, ανακοίνωσε τέλος ο ίδιος.

http://www.iefimerida.gr

Γιάννης Κουζής: Η αποκαθήλωση των συλλογικών συμβάσεων, δρομολογεί το τέλος του εργατικού δικαίου

2012-02-12T01:45:00.001+02:00

Γιάννης Κουζής, καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Συνέντευξη στον Ανδρέα Πετρόπουλο

"Οδηγούμαστε σε ένα κατ' επίφαση εργατικό δίκαιο. Ας το ονομάσουν οι νεκροθάφτες του κάπως αλλιώς, που να αντανακλά το ουσιαστικό του περιεχόμενο. Ας το ονομάσουν δίκαιο της ανταγωνιστικότητας. Ας το ονομάσουν δίκαιο συμπίεσης του εργασιακού κόστους. Ας το ονομάσουν δίκαιο της υψηλής κερδοφορίας του κεφαλαίου", τονίζει σε συνέντευξή του στην "Αυγή" της Κυριακής ο καθηγητής εργασιακών σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Γιάννης Κουζής, προσθέτοντας ότι με τα μέτρα που προβλέπονται στο νέο Μνημόνιο συνθλίβονται οι μισθοί των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα

* Με τις προβλέψεις το νέου μνημονίου, πιστεύετε ότι βιώνουμε το τέλος του εργατικού δικαίου ή αυτή η διατύπωση είναι υπερβολική, δίνοντας απλώς έμφαση στην σκληρότητα των μέτρων.

Όχι δεν πρόκειται για υπερβολή! Όταν πλέον η προστασία του αδύνατου πόλου της εργασιακής σχέσης, πάνω στην οποία στηρίζεται το θεσμικό αυτό οικοδόμημα, ανατρέπεται, ενισχύοντας δραματικά το δυνατό σκέλος της, τότε οδηγούμεθα σε κατ' επίφαση εργατικό δίκαιο. Ας το ονομάσουν οι νεκροθάφτες του κάπως αλλιώς, που να αντανακλά το ουσιαστικό του περιεχόμενο. Ας το ονομάσουν δίκαιο της ανταγωνιστικότητας. Ας το ονομάσουν δίκαιο συμπίεσης του εργασιακού κόστους. Ας το ονομάσουν δίκαιο της υψηλής κερδοφορίας του κεφαλαίου. Γιατί ακόμη και αυτή η επικαλούμενη διολίσθησή του σε δίκαιο της απασχόλησης, που ουσιαστικά παραπέμπει στην επισφαλή απασχολησιμότητα, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, όπως αποδεικνύει πεισματικά η συντελούμενη υπερδιόγκωση της ανεργίας που εκτοξεύεται ήδη στο 21% με τάσεις που η επιβεβαίωσή τους προκαλεί κοινωνικό ίλιγγο.

* Τον ρόλο του «νεκροθάφτη» έχουν σήμερα πολιτικά στελέχη, πρώην υψηλόβαθμοι συνδικαλιστές...

Και μάλιστα προσπαθούν να πείσουν μια ολόκληρη κοινωνία ότι ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός είναι η συνταγή διεξόδου από την κρίση. Είναι γνήσιοι εκφραστές του νεοφιλελεύθερου δόγματος, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφούσα ομάδα στους κόλπους της κυβέρνησής τους αυτοπροβάλλεται ως σοσιαλιστική... Ανάμεσα στους νεκροθάφτες, διαχρονικοί πρωταγωνιστές της πολιτισμικής, οικονομικής και κοινωνικής ισοπέδωσης ενός λαού, επικαλούνται τη διάσωση μιας χώρας αποσπονδυλωμένης από την κύρια συνιστώσα της, την ανθρώπινη ύπαρξη. Πρωταγωνιστές στην κατακρεούργηση, κατεβάζουν το πτώμα του εργατικού δικαίου στον τάφο πρώην δηλωμένοι υπερασπιστές του, άνθρωποι από τους κόλπους των εργαζομένων, επιφανή συνδικαλιστικά στελέχη που οφείλουν την ανάδειξή τους στη στήριξη εκείνων που σήμερα καταδικάζονται σε εργασιακό μεσαίωνα. Το στοιχειώδες που οφείλει ο κόσμος της εργασίας ενοχοποιημένος από τους δηλωμένους πρώην προστάτες του; Η ομόφωνη και χωρίς περιστροφές προσωπική αποδοκιμασία όλων όσοι βρίσκονται σε πλήρη απόκλιση από τις σημαίες που κάποτε κράδαιναν. Πρόκειται για τα αυτονόητα αντανακλαστικά του συνδικαλιστικού κινήματος. Είναι καιρός και ανάγκη διαμόρφωσης ενός κοινά αποδεκτού κώδικα δεοντολογίας και καταδίκης αντίστοιχων φαινομένων από τα ίδια τα συνδικάτα, δυστυχώς, όχι σπάνιων, που έχουν πλήξει σε μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία τους.

* Οι βίαιες περικοπές στον κατώτατο μισθό θα επηρεάσουν το σύνολο των εργαζομένων; Επιπρόσθετα ο περιορισμός του χρόνου μετενέργειας των κλαδικών συμβάσεων θα οδηγήσει σε κατάργησή τους;

Από τα διαφαινόμενα μέτρα δημιουργούνται οι όροι διολίσθησης του συνόλου και κυρίως των μέσων μισθών προς τα κατώτατα επίπεδα και, σύμφωνα με διαρροές, θα αφορά στους βασικούς μισθούς κάθε επιπέδου (εθνικού γενικού, κλαδικού, επιχειρησιακού, ομοιοεπαγγελματικού), ενώ για τους νεοπροσλαμβανόμενους νέους μέχρι 25 ετών η απόκλιση θα φθάσει το 32%.

Επιπλέον μια σειρά μέτρων ωθούν τους μισθούς στα κατώτατα όρια: Πρώτον, η αναμενόμενη ανάπτυξη των επιχειρησιακών συμβάσεων που κατά κανόνα υπογράφονται στα επίπεδα του κατώτατου μισθού σε βάρος των απορρυθμισμένων αντίστοιχων κλαδικών. Δεύτερον, η άνθηση της πρακτικής της υπογραφής ατομικών συμβάσεων στα όρια του κατώτατου μισθού υπό την απειλή της απόλυσης σε χώρους που δεν εφαρμόζονται οι κλαδικές συμβάσεις. Τρίτον, η κατάργηση της μετενέργειας μετά το τρίμηνο της παράτασης ισχύος της συλλογικής σύμβασης όταν δεν θα χρειάζεται πλέον η ατομική διαπραγμάτευση για δυσμενέστερους εργασιακούς όρους, αλλά θα ισχύει αυτόματα ο κατώτατος μισθός, όπως σχεδιάζεται. Και έπονται οι ελεύθερες οικονομικά ζώνες με το ειδικό εργασιακό, ασφαλιστικό και φορολογικό καθεστώς.

* Και όλα αυτά ενώ έχουν ήδη μεγάλες μειώσεις στους μισθούς και απορρύθμιση των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα ήδη κατά την περίοδο του Μνημονίου υποχώρησαν κατά 20%. Φαίνεται πως αυτό δεν αρκεί. Με τα νέα μέτρα χάνονται περισσότεροι από 3 μισθούς, παρά την προσωρινή διάσωση του 13ου και 14ου. Οι μισθοί ισοπεδώνονται κινούμενοι στα κατώτατα επίπεδα. Ο κατώτατος μισθός δεν αποτελεί πλέον μόνο τον οδηγό των μισθολογικών εξελίξεων στα υπόλοιπα επίπεδα, αλλά μετατρέπεται, έντεχνα, σε πόλο έλξης για το σύνολο των μισθών που διολισθαίνουν σταθερά προς αυτόν. Η απορρύθμιση των όρων διαμόρφωσης των μισθών μέσα από το σύστημα συλλογικής διαπραγμάτευσης βρίσκεται στον πυρήνα της συντελούμενης αποδιάρθρωσης του εργατικού δικαίου, που αποσκοπεί στη μείωση των δαπανών για την εργασία μετά την απορρύθμιση που επιφέρει η ανάπτυξη των ευέλικτων μορφών εργασίας και η αποδόμηση της προστασίας από τις απολύσεις.

* Τελικά, το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας είναι οι υψηλότεροι κατώτατοι μισθοί σε σχέση με την Ισπανία και την Πορτογαλία;

Εν ονόματι της ανταγωνιστικότητας η εργασία αντιμετωπίζεται ως επαχθές κόστος. Αλλά και τα μέτρα που λαμβάνονται ελάχιστη σχέση έχουν με την ουσία του ελλείμματος ανταγωνιστικότητας. Η επίκληση της Πορτογαλίας και της Ισπανίας ως παραδείγματα για την περαιτέρω μείωση των κατώτατων μισθών λαμβάνουν υπόψη στοιχεία με αποσπασματικό τρόπο. Πρώτον, η Πορτογαλία δεν συνιστά παράδειγμα για μίμηση, αφού βρίσκεται σε θέση ουραγού μαζί με την Ελλάδα στην Ε.Ε. των 15, αν και έχουν τους χαμηλότερους μισθούς. Η Ισπανία φαίνεται να παρουσιάζει χαμηλότερους κατώτατους, και όχι μέσους, μισθούς από την Ελλάδα, αρκεί να επισημανθούν οι παράγοντες που καθηλώνουν τους κατώτατους μισθούς στη χώρα αυτή. Η ανεργία βρίσκεται στο 23% και οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου ανέρχονται στο 33%. Και το πιο σημαντικό: οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι εργάζονται 100 ώρες λιγότερες μέσα στο έτος, γεγονός που καθιστά την ωριαία εργασία κατά 0,20 ευρώ ακριβότερη από την Ελλάδα!

Βλέπουμε, τελικά, πως μετά τους προνομιούχους εργαζόμενους του δημοσίου, τη σκυτάλη παίρνουν οι αμειβόμενοι με τις μέσες αποδοχές έναντι εκείνων που αμείβονται με τα κατώτατα, οι τελευταίοι έναντι των ανέργων. Σε λίγο οι επιδοτούμενοι άνεργοι που θα λαμβάνουν, όπως φαίνεται, 361 ευρώ θα θεωρούνται προνομιούχοι έναντι των υπολοίπων που συνθέτουν το 63% του συνολικού αριθμού των ανέργων και δεν επιδοτούνται...

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=668904

Αντώνης Μπρεδήμας: Η απόφαση της Χάγης δημιουργεί πολιτικά και ηθικά προβλήματα

2012-02-12T01:39:00.001+02:00

Συνέντευξη στην Ελένη Τσερεζόλε

Ο κ. Στέλιος Περράκης (δεξιά), ο κ. Αντώνης Μπρεδήμας και η κυρία Μαρία-Ντανιέλλα Μαρούδα στο Δικαστήριο της Χάγης

Ο Αντώνης Μπρεδήμας, καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μετείχε στην παρέμβαση της Ελλάδας υπέρ της Ιταλίας και κατά της Γερμανίας ενώπιον του Δικαστηρίου της Χάγης για τη σφαγή του Διστόμου το 1944, με την ιδιότητα του δικηγόρου συμβούλου - ο καθηγητής Στέλιος Περράκης ήταν ο πληρεξούσιος.

Το δικαστήριο δικαίωσε στις 3 Φεβρουαρίου τη Γερμανία. Αν και συνηθίζεται, στη συγκεκριμένη υπόθεση δεν υπήρχε δεύτερος πληρεξούσιος, διπλωμάτης από το υπουργείο Εξωτερικών (παρά μόνο ο Έλληνας πρέσβης στη Χάγη), γιατί το υπουργείο και επί υπουργίας Δρούτσα και επί Λαμπρινίδη ήθελε υποβάθμιση του θέματος γιατί δεν ήθελαν παρέμβαση για να μην δυσκολέψουν οι σχέσεις με τη Γερμανία! Τη λύση έδωσε ο τότε πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου που έδωσε εντολή να προωθηθεί η ελληνική παρέμβαση στη δίκη.

* Πώς αποκρυπτογραφείτε το σκεπτικό της πρόσφατης απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για τη σφαγή στο Δίστομο τον Ιούνιο του 1944; Σε ποια κατεύθυνση κινείται αυτή;

Ασφαλώς δεν κινείται προς την κατεύθυνση που θα επιθυμούσαν η Ελλάδα και η Ιταλία. Η απόφαση είναι απορριπτική του αιτήματος της Ιταλίας και κατά προέκταση της Ελλάδας. Σε γενικές γραμμές μπορεί να πει κανείς ότι το Δικαστήριο της Χάγης ακολούθησε την πεπατημένη και εν προκειμένω την υπεράσπιση της κρατικής κυριαρχίας.

* Υπάρχουν ανάλογα προηγούμενα, όπου καταδικάστηκαν χώρες για παρεμφερή εγκλήματα;

Όχι δεν υπάρχουν ανάλογα προηγούμενα. Αντίθετα έχουμε αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων, π.χ. Ιαπωνίας, Πολωνίας, που απέρριψαν προσφυγές αντίστοιχες με τις προσφυγές της Ιταλίας και της Ελλάδας, χωρίς να αναφερθώ στην απόφαση των γερμανικών δικαστηρίων στην υπόθεση Σφεντούρη. Η υπόθεση αυτή αφορά έναν Έλληνα που προσέφυγε στα γερμανικά δικαστήρια, όπου σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο θα μπορούσε να βρει ικανοποίηση καθώς δεν θα υπήρχε αντίθεση με την αρχή της κρατικής κυριαρχίας, διότι η υπόθεση λαμβάνει χώρα ενώπιον δικαστηρίου του κράτους που έχει διαπράξει τα εγκλήματα. Αλλά τα γερμανικά δικαστήρια απέρριψαν την προσφυγή. Είναι δηλαδή δώρον άδωρον να προσφεύγει κανείς στα γερμανικά δικαστήρια. Να αναφέρουμε επίσης την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σε ελληνική προσφυγή που αναγνώρισε την ετεροδικία του Γερμανικού Δημοσίου. Από τη σκοπιά αυτή θα έλεγε κανείς ότι δεν υπάρχει περίπτωση προηγουμένων που θα μπορούσαν να στηρίξουν την προσφυγή Ιταλίας και Ελλάδας.

* Η Γερμανία κέρδισε την υπόθεση έναντι της Ιταλίας. Θεωρείτε ότι στην επιχειρηματολογία κατά της Γερμανίας υπήρχαν «αδύναμα» σημεία; Κι αν ναι, ποια είναι αυτά;

Το θέμα των αδύναμων σημείων είναι σχετικό με την έννοια ότι εξ αρχής το διεθνές δίκαιο ευνοούσε τα γερμανικά επιχειρήματα όσον αφορά το θέμα της ετεροδικίας. Ιταλία και Ελλάδα επιχείρησαν να θέσουν το θέμα σε μια άλλη βάση. Αυτή της εξέλιξης του διεθνούς συστήματος προς την κατεύθυνση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη γενική τους διάσταση. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, με εξαίρεση τον Βραζιλιάνο δικαστή, απέρριψε αυτή την προσέγγιση. Αν και μπορεί να μπορεί κανείς να προσάψει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ότι είναι ένα πολιτικοποιημένο δικαστήριο, με την έννοια ότι μπορεί να παρεισφρήσουν σκέψεις και συμφέροντα πολιτικού χαρακτήρα, θα πρέπει κανείς να αναγνωρίσει ότι το Δικαστήριο, έχοντας παραδοσιακά συντηρητικό χαρακτήρα, δεν θα μπορούσε να κάνει άλμα στο νομικό επίπεδο.

Παρέμεινε στην παραδοσιακή αντίληψη του διεθνούς δικαίου σύμφωνα με την οποία άλλο είναι η αναγνώριση της πραγματοποίησης από τη Γερμανία των εγκλημάτων κατά την Κατοχή και άλλο η ύπαρξη ετεροδικίας. Ανάμεσα σε αυτά τα δύο, το δικαστήριο πρόκρινε σύμφωνα με το ισχύον διεθνές δίκαιο την ετεροδικία. Φυσικά από πολιτική και ηθική σκοπιά μια τέτοια απόφαση δημιουργεί προβλήματα, στον βαθμό που το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης εμφανίζεται να υιοθετεί μια στάση που ευνοεί την ατιμωρησία των εγκλημάτων κατά την Κατοχή ή οποιωνδήποτε άλλων εγκλημάτων στο παρελθόν ή στο μέλλον, σε οποιαδήποτε χώρα.

* Τι μέλλει γενέσθαι από δω και πέρα; Τελειώνει ο δικαστικός αγώνας; Τι περιθώρια υπάρχουν;

Τα περιθώρια για περαιτέρω δικαστικό αγώνα στενεύουν πλέον πολύ. Με άλλα λόγια μελλοντικές προσφυγές σε ελληνικά δικαστήρια θα βρουν μπροστά τους το γεγονός ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έκρινε ότι υπάρχει ετεροδικία του Γερμανικού Δημοσίου. Και στον βαθμό που αυτό αντανακλά το διεθνές δίκαιο τα ελληνικά δικαστήρια δεσμεύονται από αυτό στη βάση του άρθρου 28 του Συντάγματος. Στο πολιτικό επίπεδο οι ελληνικές διεκδικήσεις φαίνεται καταρχήν να υφίστανται κι αυτές τον αντίκτυπο της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι αναγνωρίζεται από το Δικαστήριο η δυνατότητα μελλοντικών διαπραγματεύσεων δεν βοηθά ιδιαίτερα την Ελλάδα, με δεδομένο ότι αυτή η αναφορά του Δικαστηρίου αφορά μόνο την Ιταλία. Και αυτό οφείλεται στο ότι η Γερμανία είχε αποζημιώσει στο παρελθόν αυτούς που μεταφέρθηκαν στη Γερμανία την περίοδο της Κατοχής για καταναγκαστικά έργα, πλην των Ιταλών.

Τώρα με την απόφαση του Δικαστηρίου ανοίγει ο δρόμος για την ικανοποίηση και της Ιταλίας, ενώ η Ελλάδα παραμένει "εκτός νυμφώνος" σε σχέση με τις αποζημιώσεις για τα 89 ολοκαυτώματα τύπου Διστόμου. Από την άλλη πλευρά τίποτε δεν αποκλείει τη συνέχιση του αγώνα για τις επανορθώσεις που έχει ως εμπροσθοφυλακή την Εθνική Επιτροπή υπό τον Μανώλη Γλέζο και υποστηρίζεται από ό,τι νομίζω από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.

* Τίθεται θέμα παραγραφής του εγκλήματος;

Γίνεται γενικά δεκτό στο διεθνές δίκαιο ότι παρόμοια παραγραφή δεν ισχύει. Ούτε ως προς τα κράτη, εν προκειμένω τη Γερμανία, ούτε ως προς τους Γερμανούς που διέπραξαν τα εγκλήματα κατά την Κατοχή. Σε ό,τι αφορά τους Γερμανούς, θα πρέπει να βρεθεί κάποιος επιζών που τέλεσε αποδεδειγμένα παρόμοιο έγκλημα και να ζητηθεί η έκδοσή του στην Ελλάδα για να δικαστεί. Ασφαλώς στην πράξη και λόγω προχωρημένης πλέον ηλικίας των δραστών, δεν θα υπήρχε δυνατότητα έκτισης της ποινής. Όμως μια τέτοια δίκη θα είχε συμβολικό χαρακτήρα.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=668907

Ερμε Καβάφη, ανυπεράσπιστε

2012-02-12T01:33:00.001+02:00

Του Παντελή Μπουκάλα

Πάνε οι καιροί που οι ποιητές χλευάζονταν σαν «λαπάδες» από τον υπουργό (Πολιτισμού παρακαλώ) κ. Κούβελα. Δεν έχουμε πια λόγο να παραπονιόμαστε για το χαμηλό επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Γιατί και ο Καβάφης είναι εδώ και οι Μπιτλς, χάρη στην ευαισθησία του οιονεί πρωθυπουργεύοντος κ. Καρατζαφέρη, αλλά και ο Δάντης, αφού ο κ. Κεφαλογιάννης, ίσως για να εικονογραφήσει την πολιτική συντεχνία στην οποία εκ κληρονομίας μετέχει, θυμήθηκε τους στίχους της «Θείας Κωμωδίας» για το «τσούρμο των τιποτένιων που τους αποστρέφεται ακόμα κι ο Θεός». Κι αν προσθέσουμε τις συνεχείς αναφορές στην αρχαιότητα, τα καρατζαφέρεια αρχαία ρητά (αδωνικής πιθανόν υπαγορεύσεως), που αποσβολώνουν τον πρόεδρο, τους ρεπόρτερ και τους φιλολόγους, τον ασκό του Αιόλου που όλο γεμάτος πάει κι όλο άδειος έρχεται, το «ιδού η Ρόδος» (ιδού και τα κορόιδα) και το «βάθος του τούνελ» (πρόκειται βεβαίως για το διάσημο πλατωνικό σπήλαιο συνδυασμένο με τη σπηλιά του Νταβέλη), έχουμε το δικαίωμα να καμαρώνουμε για τη λογιοσύνη μας.

Μολαταύτα, όπως ήδη κατάλαβαν ορισμένα προσεκτικά αυτιά (με αποτέλεσμα το ιντερνετικό γιούχα), ο κ. Καρατζαφέρης δεν είπε «ο αρνηθείς δεν μετανιώνει», όπως από ημιεγγραμματοσύνη προφανώς έγραψε ο Αλεξανδρινός, αλλά «ο αρνητής». Λογικό είναι. Ο καθείς ώς εκεί που φτάνει το πάπλωμά του, για να μην εκτίθεται. Αλλά ο Λαόαρχος είναι επεκτατικός. Παίζει και μας εμπαίζει. Και τον τρώει κάθε πρωί η αγωνία να βρει μια σπουδαιοφανή ατάκα, ένα σλόγκαν που τάχα συνοψίζει βαθυστόχαστες αναλύσεις ή έναν δήθεν σιβυλλικό χρησμό για να τον πετάξει κατάμουτρα στην κοινωνία, σαν αυτοερμηνευόμενος Μέγας Ιερέας, πεπεισμένος ότι απευθύνεται σε νηπίους και μωρούς.

Πώς να μη ζαλιστεί λοιπόν από πρόβα σε πρόβα και από πόζα σε πόζα μπροστά στον καθρέφτη της σεμνότητας, ώσπου να πετύχει ένα προσωπείο φτιαγμένο από αυτοθαυμασμό και θεατρινισμό, από τυχοδιωκτισμό και ελληνοκαπηλική ρηχότητα; Και πώς να μην πιστέψει ότι η εξοχότης του και ουδείς άλλος είναι ο Απαραίτητος και Μόνος και Μεγάλος για τον οποίο έγραψε ο Καβάφης; Στο κάτω κάτω σε ποιου άλλου την κεφαλή στάθηκε δύο φορές η περιστερά, για να δείξει τίς ο Εκλεκτός;

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_11/02/2012_427265

«Φιλέλληνες» και «Ανθέλληνες»

2012-02-12T01:29:00.001+02:00

Tου Νίκου Βατόπουλου

Ανάμεσα στους ασφαλείς λεονταρισμούς των παραιτήσεων βουλευτών και υφυπουργών και στις κορώνες και απειλές πολιτικών αρχηγών με τσιτάτα και ύφος θιγμένης γεροντοκόρης, επιβιώνει και ανανεώνεται το ερώτημα τι εστί φιλελληνισμός.

Το ίδιο, όμως, το ερώτημα ακυρώνεται καθώς αδυνατίζει μπροστά στο μείζον ζήτημα, που υπερβαίνει τα ψευδο-διλήμματα και υπακούει μονάχα στον κανόνα του ορθολογισμού και του δημοσίου συμφέροντος σε βάθος χρόνου.

Επειδή χορτάσαμε από «φιλέλληνες» και «ανθέλληνες» Ελληνες, φαίνεται πως πρέπει να αποδεχθούμε ότι ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού και δυστυχώς το μεγαλύτερο κομμάτι του πολιτικού κόσμου αδυνατούν να κατανοήσουν τη θέση της Ελλάδος στον σύγχρονο κόσμο. Οι φτωχοπρόδρομοι και οι ήρωες του γλυκού νερού, που γαβγίζουν μέσα στο μαντρί, είναι σε «απόσυρση» κάτι χρόνια τώρα, αλλά δυστυχώς εξακολουθούν και είναι στο προσκήνιο και επηρεάζουν τις τύχες μας.

Υπάρχει ένα κέρδος από τη δίνη στην οποία βρισκόμαστε. Κάθε μέρα, όλο και περισσότεροι πολίτες αντιλαμβάνονται τη φύση του σύνθετου προβλήματος και η αγανάκτηση έχει μετατραπεί σε βαθιά αποστροφή για όσους υπηρέτησαν και υπηρετούν το φαύλο σύστημα. Αυτό που δίνει ελπίδα είναι οι έντονες ζυμώσεις στους κόλπους των σκεπτόμενων πολιτών.

Είναι εντυπωσιακό πόσο ψύχραιμη και ορθολογική είναι μία κρίσιμη μάζα πολιτών, οι περισσότεροι με πτυχία ή καριέρα, που αφιερώνουν μεγάλο κομμάτι της δημιουργικότητάς τους για την «επόμενη μέρα». Η επόμενη μέρα δεν έχει να κάνει με κανένα τοπίο καταστροφής, αλλά με την ανασυγκρότηση του κράτους και της κοινωνίας, που αργά η γρήγορα θα γίνει. Σε αυτό το τοπίο, η Ελλάδα θα οδηγηθεί αναγκαστικά σε μία ψυχοθεραπευτική σύγκλιση ουτοπίας και πραγματικότητας, με ζητούμενο την ευνοϊκή για την κοινωνία σχέση παραγωγικότητας και κατανάλωσης, που τα τελευταία 30 χρόνια είναι καταστροφική. Ισως σε πέντε, ίσως σε δέκα χρόνια, η ελληνική κοινωνία, συμφιλιωμένη με την πραγματικότητα και παραμένοντας τμήμα του δυτικού κόσμου, στη θέση που της αρμόζει σύμφωνα με την παραγωγική της δυνατότητα, να μπορέσει να δώσει πίσω την αξιοπρέπεια που χάθηκε και να συνεχίσουμε ως τίμιοι και πραγματικά ταπεινοί εργάτες.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_11/02/2012_472074

«Κάνε, Αγιε Νεκτάριε, το θαύμα σου!» ...Με εικόνισμα προσήλθε, χθες, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης...

2012-02-12T01:24:00.001+02:00

Μεταβίβαση της εικόνας του Αγίου Νεκταρίου από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (φωτο ΑΠΕ - ΜΠΕ / Αλέξανδρος Μπελτές)

Tης Eλένης Mπίστικα

Είδηση περίμεναν οι πολλοί δημοσιογράφοι, διαπιστευμένοι στην Προεδρία της Δημοκρατίας, από τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ κ. Γιώργο Καρατζαφέρη, που ζήτησε χθες και συναντήθηκε, ώρα 12.30, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια. «Θα παραιτηθεί;» «θα αποσύρει τους υπουργούς του από την κυβέρνηση Παπαδήμου;» τέτοια «βόμβα» πολιτικής φύσεως ανέμεναν ορισμένοι συντάκτες, ενώ άλλοι, προσγειωμένοι, έλεγαν πως θα απαγγείλει Διονύσιο Σολωμό «Μοναχή το δρόμο επήρες / εξανάλθες μοναχή / δεν είναι εύκολες οι θύρες / εάν η χρεία τες κουρταλή» από τον «Υμνο εις την ελευθερίαν». Ολοι έπεσαν έξω γιατί ο κ. Καρατζαφέρης με ύφος σοβαρό και προβληματισμένο, συνοδευόμενος από τον πρέσβη κ. Γεωργίου, ήλθε για να δώσει στον Πρόεδρο κ. Παπούλια την εικόνα τού θαυματουργού Αγίου της Αιγίνης Νεκταρίου; Εμβρόντητοι όλοι κοίταζαν, ο δε Πρόεδρος που διατήρησε την ψυχραιμία του, είχε ρωτήσει:

«Ποιος καλός αέρας σας φέρνει (προσοχή «αέρας» και όχι «άνεμος» όπως συνηθίζεται να λέγεται...) Καρατζαφέρης: Αέρας, σίγουρα, κ. Πρόεδρε. Δεν ξέρω αν είναι καλός ή είναι θύελλα. Αλλά πριν σας πω, να σας δώσω αυτή την εικόνα τού Αγίου Νεκταρίου –και την έδειξε, μια ασημένια, ποικιλμένη με πέτρες– που μου την έδωσε ο πνευματικός μου, που είχα πάει να τον επισκεφθώ λίγο πριν από τη σύσκεψη των αρχηγών. Και με παρακάλεσε να τη δώσω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που ξέρουμε ότι είναι ευσεβής. Είναι πράγματι μία ωραία εικόνα... Και με αυτά τα λόγια έσκυψε και την έδωσε στον Πρόεδρο κ. Παπούλια, που την πήρε και την έδειξε στον φωτογραφικό φακό και την τηλεκάμερα, προσθέτοντας «Ευχαριστώ πολύ. Λέτε να μας βοηθήσει;».

Και ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ έδωσε την είδηση, που θα βρει πολλούς υποστηρικτές, και θα φέρει ψήφους στο ΛΑΟΣ εάν και όταν γίνουν εκλογές. «Χρειαζόμαστε τη βοήθεια του Θεού...».

Εδώ έφυγαν οι δημοσιογράφοι και μία ώρα μετά, στη 1.30, έφυγε και ο κ. Γιώργος Καρατζαφέρης, χωρίς να κάνει δηλώσεις, με το τζιπ με το οποίο είχε έρθει και κατεύθυνση τα γραφεία στην Καλλιρρόης.

«Φλος» ή «Μπλόφα»

Μόνο τσόχα δεν είχε στρωθεί στο μοναχικό τραπέζι απ’ όπου ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ έκανε παιχνίδι επικοινωνιακό, «ξεκαθάρισε» την κατάσταση, μπερδεύοντας τους πολιτικούς συντάκτες και όσους τον άκουσαν, δεδομένου ότι μεταδόθηκε απευθείας από τη ΝΕΤ, ΕΤ3 και τον ΣΚΑΪ. Ξεκίνησε με δήλωση-κορώνα: «Αυτή δεν είναι δανειακή σύμβαση, είναι ο απόλυτος ευτελισμός της Ελλάδος, και εγώ χτύπησα το χέρι στο τραπέζι των πολιτικών αρχηγών και αποχώρησα...». Τα χαρτιά ήταν «κλειστά», ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ πόνταρε, για να μείνει μέσα στο παιχνίδι, δηλώνοντας ότι εκείνος «εμπιστεύεται τον πρωθυπουργό κ. Παπαδήμο, τον στηρίζει πολύ περισσότερο από άλλους, όσο για τους υπουργούς του, εάν τους θέλει ας τους κρατήσει, αλλιώς ας κάνει ό,τι θέλει»... Ζητούμενο; Να ανακατευτεί πάλι η τράπουλα; Να αλλάξουν τράπουλα, με άλλη σύνθεση πιο γούρικη; Ολα αυτά αφορούν τις πολιτικές στήλες, αλλά ότι «η κ. Μέρκελ έχει ζευγάρι τού πέντε και το παίζει σαν να ’χει φουλ του άσου», ας το σημειώσουμε εδώ, μην πάει χαμένη η επισήμανση του κ. Καρατζαφέρη. Εκλογές δεν θέλει «χρειάζεται καιρός στον ψηφοφόρο», τον κ. Πόουλ Τόμσεν της τρόικας ούτε να τον δει, ούτε να τον ακούσει, το Eurogroup «σπρώχνει την Ελλάδα στον κομμουνισμό», όλα αυτά καλά και άγια, μόνον ο πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος γλίτωσε κι έχει την απόλυτη προσωπική στήριξη του κ. Γιώργου Καρατζαφέρη. Τότε, ακούσθηκε φωνή απελπισμένη «Γιατί, γιατί, κ. Καρατζαφέρη, πήγες στον Πρόεδρο την εικόνα του Αγίου Νεκταρίου κι όχι του Λουκά Παπαδήμου»;

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_11/02/2012_472103

NYΤimes: Η ελληνική τραγωδία

2012-02-12T01:20:00.001+02:00

Σε άρθρο της, η αμερικανική εφημερίδα New York Times αναλύει γιατί είναι λάθος των εταίρων μας η επιβολή νέων μέτρων λιτότητας και περικοπής των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, αντί να απαιτήσουν την ολοκλήρωση του ανοίγματος των κλειστών αγορών.
Αναλυτικά, αναφέρει: «Μία ξεροκέφαλη αντιπαράθεση εκτυλίσσεται αυτήν την εβδομάδα ανάμεσα στην έτοιμη να χρεοκοπήσει Ελλάδα και τους λάθος προσανατολισμένους Ευρωπαίους εταίρους της που απαιτούν από αυτήν να πληρώσει τα χρέη της. Το αποτέλεσμα, είναι δυστυχώς, προαποφασισμένο. Η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει στην Ευρώπη όλα, ή τουλάχιστον τα περισσότερα από αυτά που θέλει. Δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τα χρήματα της Ευρώπης, ακόμη και την στραγγαλίσουν οι απαιτήσεις των εταίρων της. Οι ηγέτες της Ευρώπης, όμως, θα έπρεπε ήδη να γνωρίζουν ότι αυτή η προσέγγιση δεν είναι αποτελεσματική.

Η Γερμανίδα καγκελάριος, η βασική αρχιτέκτονας της καταστροφικής ευρωπαϊκής διαχείρισης της κρίσης χρέους της ευρωζώνης, μπορεί να συνεχίσει να προσποιείται ότι σκληρότερα μέτρα λιτότητας θα «θεραπεύσουν» τα προβλήματα χρέους της Ελλάδας και της Ευρώπης. Ή, από την άλλη, μπορεί να αναγνωρίσει ότι μόνο ένας συνδυασμός σημαντικής οικονομικής ενίσχυσης και προ-αναπτυξιακών μέτρων – όπως το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, κατάργηση των κρατικών μονοπωλίων και καταπολέμηση της γραφιεοκρατίας- μπορεί να επιφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η περικοπή των μισθών, των θέσεων εργασίας και των κοινωνικών δαπανών, όπως απαιτεί η Ευρώπη, το μόνο που θα επιφέρουν είναι μεγαλύτερη ύφεση.

Η Ελλάδα, ούτως ή άλλως, έχει συνεισφέρει τα μέγιστα στα προβλήματά της. Για πολλά χρόνια, η κυβέρνηση πλαστογραφούσε το ποσοστό του ελλείμματος που έδινε στην Ευρώπη, δημιουργώντας τις συνθήκες για τη γιγάντωση του χρέους. Η νέα κυβέρνηση που εκλέχθηκε το 2009 αποκάλυψε την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί και αποδέχτηκε το σχέδιο διάσωσης που της προτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτυγχάνοντας στη συνέχεια να προχωρήσει στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Με τα μέτρα λιτότητας να συρρικνώνουν την οικονομία, τις δυσκολίες στη συλλογή φόρων και την ΕΚΤ να ανεβάζει τα επιτόκια, η χώρα δεν κατάφερε να πιάσει τους στόχους μείωσης του ελλείμματος. Εντούτοις, είναι σωστό από την πλευρά των εταίρων να ζητούν την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων της αγοράς προτού δοθεί το νέο πακέτο διάσωσης των 171 δισ. δολαρίων.

Αλλά είναι λάθος οι τρεις κύριοι πιστωτές της Ελλάδας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ, να συνδέουν τις εύλογες μεταρρυθμιστικές απαιτήσεις με την καταστροφική επιβολή μέτρων λιτότητας. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται περικοπές μισθών στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίες θα ενισχύσουν την ύφεση, μειώνοντας ακόμη περισσότερο την ικανότητα της χώρας να αποπληρώνει τα χρέη της.

Η ύφεση της Ελλάδας ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια. Η ανεργία πλησιάζει το 20%, η ποιότητα έχει πέσει αισθητά, το κράτος πρόνοιας βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης. Την ίδια ώρα, η αναλογία του ελλείμματος με το ακαθόριστο εθνικό προϊόν συνεχώς αυξάνεται. Ακόμη και το αποφασισμένο κούρεμα 70% δεν θα το μειώσει σε διαχειρίσιμα επίπεδα. Η Γερμανία επιμένει ότι μόνο επιπλέον περικοπές στα δημόσια έξοδα και τους μισθούς του ιδιωτικού τομέα θα αναγκάσουν, με κάποιον τρόπο, τους Έλληνες πολιτικούς να προχωρήσουν στις απαιτούμενες οικονομικές μεταρρυθμίσεις (και θα πείσουν τους Γερμανούς φορολογούμενους να χρηματοδοτηθεί το σχέδιο διάσωσης). Αλλά αυτή η προσέγγιση έχει δοκιμαστεί και αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για τις ίδιες τις μεταρρυθμίσεις.

Σε μία δημοκρατία, οι πλειοψηφίες μπορούν να κινηθούν αυτόνομα κατά ορισμένων συμφερόντων, αν διαπιστώσουν ότι αποτελούν εμπόδιο για μία καλύτερη δική τους οικονομική κατάσταση. Αναγκάζοντας όλους τους Έλληνες να υποφέρουν χωρίς καμία πραγματική προοπτική, η Ευρώπη ενώνει τη χώρα στο πεδίο των απεργιακών κινητοποιήσεων και κατά των μεταρρυθμίσεων. Οι Έλληνες πολιτικοί φοβούνται ότι αν «αγκαλιάσουν με θέρμη» τα μέτρα λιτότητας θα εκτελούν πολιτική αυτοχειρία στις επερχόμενες εκλογές. Απαιτείται να προχωρήσουν στις μεταρρυθμίσεις της αγοράς, όποιο κόμμα και αν αναλάβει την κυβέρνηση. Όμως, δεν θα μπορέσουν να το πράξουν αν η σκληρότερη λιτότητα είναι το τίμημα της συμφωνίας».

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_10/02/2012_427121

Ραφαέλ Κορέα: Ο άνθρωπος που είπε "όχι" στο ΔΝΤ

2012-02-12T01:17:00.001+02:00

Είπε το μεγάλο «όχι» στους ξένους πιστωτές, τα έβαλε με τις πολυεθνικές και εξοικονόμησε χρήματα για να τα επενδύσει σε κοινωνικές δαπάνες. Οι ρηξικέλευθες κινήσεις του τον έκαναν «ήρωα» στα μάτια των περισσότερων συμπατριωτών του και σύμβολο αντίστασης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στις αδυσώπητες χρηματαγορές.
Ο λόγος για τον πρόεδρο του Ισημερινού Ραφαέλ Κορέα, ο οποίος χάρη στις γνώσεις του στην οικονομία και -κυρίως- στην πολιτική τόλμη του πέτυχε να χαλαρώσει τον βραχνά του δημόσιου χρέους, που έσφιγγε τον λαιμό της χώρας του.

Σήμερα, ο 49χρονος πολιτικός διανύει τη δεύτερη θητεία του στο ανώτατο αξίωμα της χώρας του. Επτά χρόνια νωρίτερα ήταν υπουργός Οικονομικών, τίτλος όχι και τόσο… δημοφιλής, ιδιαίτερα για μια φτωχή χώρα όπως ο Ισημερινός (Εκουαδόρ). Ωστόσο, από τη θέση αυτή κατάφερε να δημιουργήσει τις βάσεις για να ανέλθει στην εξουσία και να πραγματοποιήσει τη στροφή που επαγγελλόταν στην οικονομία της χώρας του.

Ο Κορέα, με εξαιρετικές σπουδές στα οικονομικά σε Πανεπιστήμια της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, διορίστηκε υπουργός Οικονομικών το 2005 από τον τότε πρόεδρο Αλφρέδο Παλάσιο. Κατά τη διάρκεια της σύντομης θητείας του τάχθηκε υπέρ της καταπολέμησης της φτώχειας και της ανάκτησης της οικονομικής κυριαρχίας της χώρας, αρνήθηκε να ακολουθήσει την οικονομική πολιτική του ΔΝΤ και δούλεψε για τη στενότερη συνεργασία με τις άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Υστερα από μια σοβαρή διαφωνία με τον πρόεδρο, υπέβαλε την παραίτησή του. Ο παραιτηθείς υπουργός, που μιλούσε υπέρ του λαού, έγινε εξαιρετικά δημοφιλής και σύντομα ξεκίνησε την προετοιμασία για τη διεκδίκηση της εξουσίας.

ΤΟ ΑΝΟΜΟ ΧΡΕΟΣ

Τον Δεκέμβριο του 2006 ο Ραφαέλ Κορέα κέρδισε τις εκλογές και ορκίστηκε ππρόεδρος. Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας, δεν δίστασε να απελάσει τον εκπρόσωπο της Παγκόσμιας Τράπεζας και να απομακρύνει τις ναυτικές βάσεις των ΗΠΑ. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι συνέστησε Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου για να εξετάσει τη νομιμότητα του δημόσιου χρέους της χώρας για την περίοδο 1976-2006, συνολικού ύψους 10,2 δισ. δολαρίων.

Μετά τον έλεγχο που έκαναν τα μέλη της επιτροπής, διαπίστωσαν διάφορες παρανομίες σε σχέση με τις συμβάσεις, δίνοντας στον πρόεδρο του Ισημερινού τη νομική βάση να κηρύξει άνομο μεγάλο μέρος του δημόσιου χρέους και να προχωρήσει σε στάση πληρωμών άνω των 3 δισ. ευρώ. Η στάση πληρωμών συνοδεύτηκε από αναδιάρθρωση του χρέους και τον Μάιο του 2009 ο Κορέα ανακοίνωσε ότι αγόρασε το 91% των ομολόγων πληρώντας 35 σεντς ανά δολάριο.

Ο Ισημερινός είναι πετρελαιοπαραγωγός χώρα και μέλος του ΟΠΕΚ. Ηρθε λοιπόν και η σειρά των ξένων εταιριών πετρελαίου που είχαν συμβόλαια εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων να περάσουν από το… ταμείο. Με την απειλή της εθνικοποίησης, οι πολυεθνικές δέχτηκαν τελικά να καταβάλουν στο κράτος το 25% των ακαθάριστων εσόδων από τις πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

Χωρίς να προβεί σε οικονομικές ακρότητες, ο Ραφαέλ Κορέα πέτυχε να εξοικονομήσει σημαντικά ποσά που επενδύθηκαν στην υγεία, την παιδεία και σε άλλες δαπάνες υπέρ των πολιτών.

Το μέρος του κρατικού προϋπολογισμού που πήγαινε στην αποπληρωμή του χρέους μειώθηκε στο μισό, ενώ οι πόροι για τις κοινωνικές δαπάνες υπερδιπλασιάστηκαν. Φυσικά, ο φτωχός λαός του Ισημερινού δεν βρέθηκε σε κανέναν οικονομικό παράδεισο, αλλά είδε για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια την κυβέρνησή του να κοντράρει τους ισχυρούς και να κάνει μεταρρυθμίσεις προς το συμφέρον του, ενώ η οικονομία συνήλθε σταδιακά από το σοκ της πτώχευσης του 2008 και μπήκε σε τροχιά ανάπτυξης.

Το 2009 ο Ραφαέλ Κορέα έγινε ο πρώτος πρόεδρος που επανεκλέχτηκε στη χώρα την τελευταία τριακονταετία, κερδίζοντας μάλιστα απόλυτη πλειοψηφία από τον πρώτο γύρο.

ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ

Σχολιάζοντας τη διαχείριση του δημόσιου χρέους του Ισημερινού από τον Ραφαέλ Κορέα, ο αναπληρωτής καθηγητής Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Δημήτρης Μάρδας ανέφερε στην «Espresso της Κυριακής» ότι ήταν μια κίνηση που πέτυχε επειδή ήταν μελετημένη, έγινε στον σωστό χρόνο και σε συνεργασία με έναν στρατηγικό εταίρο, την Κίνα.
«Οταν όλοι τούς γύρισαν την πλάτη για τα τρία και πλέον δισ. που δεν επέστρεψαν στις αγορές, ήρθε η Κίνα και έκλεισε πετρέλαια από τον Ισημερινό της τάξης των 3 δισ. και τους κάλυψε» τονίζει ο κ. Μάρδας, προσθέτοντας ότι ένα άλλο πλεονέκτημα ήταν το γεγονός ότι σημαντικό τμήμα του χρέους ήταν αυταπόδεικτα «απεχθές», αφού είχε συνομολογηθεί από δικτατορίες και όχι από δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις.

ΣTAΘHΣ ΔEΛHΓIΩPΓHΣ

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=2&catid=11&artid=1494318

Οι άγνωστες πτυχές της ζωής του Νίκου Ξυλούρη

2012-02-12T01:15:00.001+02:00

Το ημερολόγιο έγραφε 8 Φεβρουαρίου 1980, όταν σίγησε για πάντα η φωνή του «αηδονιού του Μυλοποτάμου». Εκείνο το μαύρο πρωινό του Φλεβάρη ο Νίκος Ξυλούρης, σύμβολο αντίστασης και λεβεντιάς, που έχει μαγέψει με τη λύρα του γενιές και γενιές, άφηνε την τελευταία του πνοή στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Πειραιώς χτυπημένος από την επάρατη νόσο και μαζί με τον θάνατό του έκλεινε ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στη μουσική ιστορία του τόπου.
Πριν από λίγες μέρες, συμπληρώθηκαν τριάντα δύο χρόνια από τον αιφνίδιο θάνατο του Νίκου Ξυλούρη, όμως η ανάμνηση του «Αρχαγγέλου της Κρήτης» παραμένει ζωντανή, άσβεστη φλόγα που συνεχίζει να ζεσταίνει τον απανταχού Ελληνισμό. Με αφορμή την επέτειο από τον θάνατο του μεγάλου μουσικού, η «Espresso της Κυριακής» φωτίζει άγνωστες πτυχές της ζωής τού κορυφαίου λυράρη μέσα από τις ίδιες τις αφηγήσεις των ανθρώπων που τον γνώριζαν καλά και ήταν μαζί του μέχρι το τέλος: της λατρεμένης του συζύγου Ουρανίας Ξυλούρη-Μελαμπιανάκη, του αδελφού του, του λυράρη Αντώνη Ξυλούρη (Ψαραντώνης) και του αγαπημένου του εξαδέλφου, με τον οποίο ο «Ψαρονίκος» συνδεόταν με αδελφική φιλία.

«Εχω δύο πατρίδες που αγαπώ το ίδιο!»
Ο Νίκος Ξυλούρης είχε δύο πατρίδες, όπως συνήθιζε να λέει: την Ελλάδα και την Κρήτη. Γεννημένος στις 7 Ιουλίου του 1936 στα Ανώγεια Μυλοποτάμου, δέθηκε με τον τόπο του με έναν δεσμό που έμελλε να κρατήσει μέχρι το τέλος. Από την εποχή που οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του και αναγκάστηκε να ξεριζωθεί από τον τόπο του μαζί με την οικογένειά του μέχρι τη στιγμή που ο θάνατος έριξε πάνω του την τρομερή σκιά του, δεν σταμάτησε να μιλάει για την πατρίδα του και να ζητάει να επιστρέψει στο μέρος που τον ανάθρεψε και τον ενέπνευσε.

«Είχε μεγάλος πάθος για τα Ανώγεια. Ηθελε να επιστρέψει εκείί. Θυμάμαι ότι μου έλεγε: “Θέλω να κατέβουμε κάτω, να δω τον Ψηλορείτη”» λέει στην «Espresso της Κυριακής», ο εξάδελφός του Θανάσης Σταυρακάκης.

«Ωρες ώρες μερεύουμε με τη χορδή της λύρας…»
Το ίδιο παθιασμένη ήταν όμως και η αγάπη του για τη λύρα του. Ηταν τόσο δεμένος μαζί της, που πολλές φορές πριν κοιμηθεί την ακουμπούσε στο προσκέφαλό του, θα πουν άνθρωποι που γνώριζαν τον Νίκο Ξυλούρη. Είναι αλήθεια ότι η καλλιτεχνική φύση του, το ίδιο του το αίμα, που τον συνέδεε με ανθρώπους που είχαν βαθιά ριζωμένη μέσα τους την παράδοση της Κρήτης, δεν τον άφησαν να «ξεστρατίσει» σε διαφορετικά μονοπάτια από αυτά της μουσικής του τόπου του.

«Είχε πάθος με τη λύρα και με τη μουσική παράδοση του τόπου του. Αλλωστε, προερχόταν από οικογένεια με μεγάλη μουσική παράδοση. Ο παππούς του ήταν ο μεγαλύτερος λυράρης της εποχής του. Ηταν ο περίφημος “Καραμουζαντώνης”» σημειώνει ο κ. Σταυρακάκης. Και αμέσως μετά θα πει ότι την πρώτη φορά που έπιασε λύρα στα χέρια του ο αγαπημένος του εξάδελφος ήταν μόλις δέκα ετών. Πριν έβρισκε ξύλα, τα ένωνε στη μέση και παρίστανε ότι έπαιζε λύρα και τραγουδούσε. «Ο Νίκος είχε κλίση στη μουσική. Θυμάμαι είχαμε έναν δάσκαλο ο οποίος τον προέτρεπε να προχωρήσει. Μέχρι στον πατέρα του μίλησε για να του πάρει λύρα. Εκείνη την εποχή, ήταν δύσκολα τα πράγματα και οι μεγάλοι είχαν μια περίεργη νοοτροπία. Ελεγαν: “Θα τα αφήσεις όλα για να πας να κάνεις τον θεατρίνο;”. Ο Νίκος όμως προχώρησε».

Ο μεγάλος έρωτας
Στην Γ’ Δημοτικού ο Νίκος Ξυλούρης σταματά το σχολείο και ύστερα από ενάμιση χρόνο μαθητείας δίπλα στον λυράρη Λεωνίδα Κλάδο αρχίζει να παίζει με τη λύρα του σε γάμους, σε βαφτίσια και σε γιορτές σε όλη την Κρήτη. Το 1953 αφήνει το χωριό του και πηγαίνει στο Ηράκλειο, όπου πιάνει δουλειά στο κέντρο «Κάστρο», και με τα λιγοστά λεφτά που κερδίζει πληρώνει το ενοίκιο για τη μικρή κάμαρά του. Εκείνη περίπου την εποχή γνωρίζει την Ουρανία Μελαμπιανάκη και την ερωτεύεται. Για έναν χρόνο, κάθε βράδυ της κάνει καντάδα κάτω από το παράθυρό της, όμως η ταξική τους διαφορά τον αναγκάζει να την κλέψει και να την παντρευτεί κρυφά στις 21 Μαΐου του 1958.

Θυμίζουμε τα περιστατικά αυτά στην κυρία Ουρανία Ξυλούρη περιμένοντας εναγωνίως τη στιγμή που θα αρχίσει να ξεδιπλώνει όλα τα γεγονότα από την πρώτη τους γνωριμία. Παρά τις προσδοκίες μας όμως, αποφεύγει να απαντήσει. «Δεν θα ήθελα να πω κάτι. Αλλωστε, έχουν ειπωθεί πολλές φορές» λέει ευγενικά σαν γνήσια Κρητικιά οικοδέσποινα που δεν θέλει να προσβάλει τον επισκέπτη της. Καθισμένη πίσω από το ταμείο του δισκοπωλείου «Νίκος Ξυλούρης» στη στοά Πεσμαζόγλου, δέχεται αντιθέτως να μας μιλήσει για τα χρόνια που πέρασε δίπλα στον σύζυγό της και την αγάπη που συνεχίζει να εισπράττει από τον κόσμο. «Περάσαμε μαζί είκοσι δύο χρόνια και αποκτήσαμε δύο παιδιά. Ο Νίκος ήταν αυτό που φαινότανε. Δεν ήταν καθόλου “δήθεν”. Γι’ αυτό τον αγαπούσε ο κόσμος. Ακόμα και τώρα, τριάντα δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, με παίρνουν τηλέφωνο άνθρωποι από την Αυστραλία, τον Καναδά, από όλον τον κόσμο που μου λένε: “Είμαστε δίπλα σας και τον θυμόμαστε”. Ακόμη και νέα παιδιά που ήταν αγέννητα όταν πέθανε ο Νίκος» λέει συγκινημένη.

Η πορεία προς την κορυφή και τα χρόνια της δικτατορίας
Τα επόμενα χρόνια, η καριέρα του σπουδαίου λυράρη θα αρχίσει να διαγράφει ανοδική τροχιά. Το 1958 ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «Μια μαυροφόρα περνά», ενώ το 1966, τη χρονιά της γέννησης της κόρης του Ρηνιώς, κερδίζει σε ένα φεστιβάλ στο Σαν Ρέμο παίζοντας με τη λύρα του ένα συρτάκι. Δύο χρόνια αργότερα, ηχογραφεί με μεγάλη επιτυχία τον δίσκο «Ανυφαντού» και, όταν ο κόσμος αρχίζει να τον υποστηρίζει περισσότερο, μετακομίζει στην Αθήνα, όπου αρχίζει τις εμφανίσεις στο κέντρο «Κονάκι».

Στην Αθήνα θα γνωρίσει και τον ποιητή και σκηνοθέτη Ερρίκο Θαλασσινό, ο οποίος αποφασίζει να τον συστήσει στον Γιάννη Μαρκόπουλο. Μαζί ξεκινούν μια λαμπρή συνεργασία με τον δίσκο «Χρονικό» και τα «Ριζίτικα», ενώ παράλληλα γνωρίζει και τον διευθυντή της δισκογραφικής εταιρείας COLUMBIA και γίνονται κουμπάροι. Το 1971 ξεκινάει κοινές εμφανίσεις με τον Γιάννη Μαρκόπουλο στην μπουάτ «Λήδρα» και η φωνή του θα γίνει σύμβολο αντίστασης. «Πότε θα κάνει ξαστεριά», «Αγρίμια κι αγριμάκια μου» είναι δύο από τα τραγούδια που με τους στίχους τους στηρίζουν την κρυφή δημοκρατική ελπίδα του κόσμου εκείνης της εποχής. Δεν μπορούμε να μην αναρωτηθούμε τι θα έκανε, αν ζούσε σήμερα ο Νίκος Ξυλούρης: «Θα ήταν μπροστάρης» λέει με σιγουριά ο εξάδελφός του Θανάσης Σταυρακάκης. «Ο Νίκος δεν έμπαινε σε κλουβί. Πιστεύω ότι θα κατέβαινε στους δρόμους και θα είχε όλον τον κόσμο δίπλα του».

«Εβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά...»

Η φωνή του «αηδονιού του Μυλοποτάμου» θα σωπάσει για πάντα στις 8 Φεβρουαρίου του 1980. Σε ηλικία μόλις σαράντα τεσσάρων ετών κι ενώ βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του ο Νίκος Ξυλούρης θα περάσει για πάντα στην αιωνιότητα. Η είδηση του θανάτου του θα συγκλονίσει όλους τους Ελληνες, όχι μόνο τους Κρητικούς.

Ο κ. Σταυρακάκης θυμάται με συγκίνηση ένα περιστατικό από τις δύσκολες ώρες που πέρασε στο νοσοκομείο ο εξάδελφός του: «Οταν τον πήγαμε στον Ευαγγελισμό για να του κάνουν μια εξέταση στο στομάχι, γύρισε προς το μέρος μου και μού είπε: “Θανάση, δεν έχω νιώσει μεγαλύτερη συγκίνηση στη ζωή μου”. Είχε ξεσηκωθεί όλος ο κόσμος στο νοσοκομείο και όση ώρα του έκαναν αυτήν την εξέταση τον είχαν περικυκλώσει γιατροί και νοσοκόμες και τραγουδούσαν όλοι μαζί το τραγούδι “Εβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά κι ο πατέρας του στον Αδη άκουσε μια τουφεκιά…”. Βέβαια, τότε δεν είχε πάει το μυαλό του στο κακό» λέει με σπασμένη φωνή.

Οπως θα πει στην «Espresso της Κυριακής» και ο αδελφός τού Νίκου Ξυλούρη και από τους πιο γνωστούς λυράρηδες της Κρήτης, ο Ψαραντώνης, «ο Νίκος βάδισε με λεβεντιά προς τον θάνατο. Οταν “έφυγε”, ο Νίκος όλη η Ελλάδα ήταν όρθια και έκλαιγε. Δεν έχει γεννηθεί άνθρωπος σαν τον Νίκο, να συμπληρώνει όλα τα προσόντα. Οσο πάει κι όσο περνούν τα χρόνια, ο κόσμος κλαίει, τον θυμάται, τον ακούει και “αγιάνει” κι αυτός».

ΜΑΡΙΑ ΜΕΪΜΑΡΗ
Φωτ.: ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΦΕΪΘΦΟΥΛ

http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=2&catid=3&artid=1494310

Τσουνάμι παραιτήσεων

2012-02-12T01:10:00.001+02:00

Πρώτος παραιτήθηκε από την κυβέρνηση ο υφυπουργός Εργασίας Γ. Κουτσούκος, το βράδυ της Πέμπτης. Και μετά ήρθε το τσουνάμι των παραιτήσεων από χθες το πρωί: Ροντούλης, Βορίδης, Γεωργιάδης, Γεωργίου - όλοι οι κυβερνητικοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Βόμβα η παραίτηση της αναπληρώτριας υπουργού Εξωτερικών Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, αγαπημένο «παιδί» του Γ. Παπανδρέου η οποία μάλιστα άφησε να διαφανεί ότι δεν θα ψηφίσει το νέο Μνημόνιο στη Βουλή. Το πασοκικό στρατόπεδο είχε και μια άλλη απώλεια με την παραίτηση του βουλευτή Αρτας Παύλου Στασινού. Δεν αποκλείεται να υπάρξει και συνέχεια...

Από μια γυναίκα, τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ήρθε η δεύτερη -μετά από εκείνη του υφυπουργού Εργασίας κ. Κουτσούκου- πασοκική παραίτηση από υπουργικό θώκο. Η πρώην αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών στην επιστολή της προς τον πρωθυπουργό δηλώνει ότι είναι αντίθετη με τα σκληρά μέτρα της Τρόικας, τονίζει ότι «η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας δεν μπορεί να βασίζεται στη μείωση των μισθών και στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων», ενώ καταγγέλλει ότι «στόχος του νέου προγράμματος είναι η "βαλκανοποίηση" της ελληνικής κοινωνίας και η κατάλυση δημοκρατικών κοινωνικών κατακτήσεων που αποτελούν πολύτιμο και αναπόσπαστο κομμάτι του ευρωπαϊκού πολιτικού και νομικού πολιτισμού». Η κ. Ξενογιαννακοπούλου αναφέρει στην επιστολή της: «Ως υπουργός υπεύθυνη για τα ευρωπαϊκά θέματα, έχοντας θητεύσει τα τελευταία 25 χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές θέσεις ευθύνης και πιστεύοντας σταθερά στην ευρωπαϊκή θέση της Ελλάδας, αισθάνομαι απογοήτευση και διάψευση από τη διγλωσσία και την ιδεοληψία που επιδεικνύει η Ευρωπαϊκή Ένωση απέναντι στην κρίση και στις επιλογές που επιχειρεί, μέσω της Τρόικας, να επιβάλει στη Βουλή και τον ελληνικό λαό. Στην πραγματικότητα η εμμονή αυτή παραβιάζει ευθέως την ίδια τη Συνθήκη της Λισσαβόνας που αναγνωρίζει ως βασικές αρχές την κοινωνική συνοχή, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων, κάτι που εξάλλου αναφέρει και η νέα Συνθήκη της Δημοσιονομικής Ένωσης που συμφωνήθηκε στο πρόσφατο άτυπο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 30 Ιανουαρίου».
Στην επιστολή της, τέλος, η κ. Ξενογιαννακοπούλου δηλώνει ότι δεν θα ψηφίσει το Νέο Μνημόνιο που πρόκειται να έρθει στη Βουλή την Κυριακή.

Την παραίτησή του υπέβαλε χθες ο βουλευτής Αρτας του ΠΑΣΟΚ Παύλος Στασινός αντιδρώντας με αυτόν τον τρόπο στο νέο πακέτο μέτρων που αναμένεται να έρθει στη Βουλή.
Ο κ. Στασινός εξελέγη πρώτη φορά βουλευτής το 2009. Σε επιστολή του προς τον πρόεδρο της Βουλής, ο παραιτηθείς βουλευτής ανέφερε: "Οι εκβιασμοί της Τρόικας και οι ιδεοληπτικές εμμονές σε σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα που βαθαίνουν την ύφεση, αυξάνουν την ανεργία και τη φτώχεια και διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό της χώρας, βαθιά ανησυχούν και προβληματίζουν. Δεδομένης της θέσης του κόμματός μου στη νέα δανειακή σύμβαση, θεωρώ ότι η παραίτησή μου είναι μονόδρομος". Τη θέση του κ. Στασινού καταλαμβάνει ο δεύτερος επιλαχών στην περιφέρεια, μηχανικός Χρήστος Γκόκιας.

Κοινή θέση ότι στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου κράτησαν οι κύριοι Μ. Βορίδης και Αδ. Γεωργιάδης στις επιστολές που συνόδευσαν τις παραιτήσεις τους από τους υπουργικούς θώκους. Όπως αφήνουν να εννοηθεί, θα ψηφίσουν στη Βουλή τα σκληρά μέτρα. Αντίθετα, οι άλλοι δύο από τους τέσσερις συνολικά βουλευτές του ΛΑΟΣ που συμμετείχαν στην κυβέρνηση, οι κύριοι Αστ. Ροντούλης και Γ. Γεωργίου δήλωσαν ξεκάθαρα ότι δεν θα ψηφίσουν τα μέτρα. Ο κ. Ροντούλης, που εγκατέλειψε το υφυπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, αναφέρει στην επιστολή του: «Μετά τις πρόσφατες εξελίξεις θεωρώ την παραμονή μου στην κυβέρνηση ασύμβατη με τη διαμορφωθείσα πραγματικότητα». Ο κ. Γ. Γεωργίου με μια λιτή επιστολή παραίτησης πέντε γραμμών, εγκατέλειψε το υφυπουργείο Αμυνας με την φράση «υπάρχει και αξιοπρέπεια». Ο κ. Βορίδης αναφέρει: «Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ δήλωσε ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση. Επειδή η τοποθέτησή μου στο αξίωμα του υπουργού Υποδομών πηγάζει και από τη δική του πρόταση, είμαι υποχρεωμένος να θέσω την παραίτησή μου στη διάθεσή σας… Σας δηλώνω ότι θα συνεχίσω να στηρίζω την κυβέρνησή σας στο δύσκολο έργο σας». Τέλος. ο κ. Α. Γεωργιάδης αναφέρει: «Δεσμεύομαι ότι θα συνεχίσω και από τη θέση του βουλευτού να στηρίζω την προσπάθειά σας (του κ Παπαδήμου δηλαδή) για το συμφέρον της πατρίδας μας». Οι χθεσινές φήμες που δεν στάθηκε δυνατόν να επιβεβαιωθούν, αναφέρουν ότι οι κύριοι Βορίδης και Γεωργιάδης ή τουλάχιστον ο ένας από τους δύο οδεύουν προς τη Νέα Δημοκρατία.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις πυροδότησε χθες το μεσημέρι ο Γιώργος Καρατζαφέρης ανακοινώνοντας στις 13.30 ότι δεν θα ψηφίσει τη δανειακή σύμβαση και θα επιβάλει κομματική πειθαρχία στους βουλευτές του.
15.00 Το Μέγαρο Μαξίμου ανακοινώνει την αναβολή του προγραμματισμένου για τις 15.00 Υπουργικού Συμβουλίου.
15.30 Φουντώνουν οι φήμες για παραίτηση των υπουργών του ΛΑΟΣ.
16.00 Τελεσίγραφο Λουκά Παπαδήμου μέσω διαρροών: «Όποιος καταψηφίζει τη δανειακή σύμβαση δεν έχει θέση στην κυβέρνηση». Στα δημοσιογραφικά γραφεία φουντώνει το σενάριο του ανασχηματισμού της κυβέρνησης εντός της ημέρας.
14.00 Σύσκεψη «κορυφής» των υπουργών του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλου, Α. Λοβέρδου, Α. Διαμαντοπούλου, Κ. Σκανδαλίδη και Χρήστου Παπουτσή.
16.30 Η πρώτη παραίτηση υπουργικού στελέχους: Ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Αστέριος Ροντούλης παραιτείται από την κυβέρνηση Παπαδήμου.
17.30 Νέα παραίτηση των υπουργών του ΛΑΟΣ Μάκη Βορίδη και Άδωνη Γεωργιάδη οι οποίοι φέρονται να ψηφίζουν τη δανειακή σύμβαση και να προσχωρούν στη Ν.Δ.
17.45 Ανακοινώνεται η αναβολή για σήμερα Σάββατο της κρίσιμης συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. λόγω του Υπουργικού Συμβουλίου.
18.10 Παραιτείται και η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου.
18.30 Ανασχηματισμό του κυβερνητικού σχήματος ζήτησε από τον πρωθυπουργό ο Δημήτρης Ρέππας.
19.30 Με νέα καθυστέρηση μιάμισης ώρας άρχισε το κρισιμότερο Υπουργικό Συμβούλιο του κυβερνητικού βίου.

http://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=56732

Υπό απόλυση 101.000 εργαζόμενοι

2012-02-12T01:09:00.001+02:00

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΦΡΑΓΚΟΥ

Στην «κόκκινη γραμμή» μεταξύ εργασιακής αβεβαιότητας και απόλυσης θα βρεθούν πολύ σύντομα τουλάχιστον 100.000 υπάλληλοι με συμβάσεις αορίστου χρόνου που υπηρετούν σε όλο το φάσμα του δημοσίου τομέα.
Ολες οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι τον δρόμο της εξόδου θα δει πρώτα το προσωπικό που απασχολείται στα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, σε Ανώνυμες Εταιρείες, στις ΔΕΚΟ και στις δημοτικές επιχειρήσεις.
Περίπου 900 Οργανισμοί που επιχορηγούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό κινδυνεύουν να κλείσουν ή να συγχωνευθούν και οι υπάλληλοί τους να προστεθούν στον μακρύ κατάλογο των ανέργων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής λιγότεροι από 80 φορείς έχουν συγχωνευτεί, ενώ το αρχικό πλάνο προέβλεπε περίπου 300.
Από τον Σεπτέμβριο του 2011 η Ενιαία Αρχή Πληρωμών πήρε εντολή να επεξεργαστεί τις καταστάσεις μισθοδοσίας των εταιρειών και νομικών προσώπων του Δημοσίου.
Η ανάλυση των στοιχείων έδειξε ότι στους περισσότερους φορείς η πλειοψηφία των εργαζομένων έχουν σχέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, ενώ το ποσοστό των μονίμων υπαλλήλων κυμαίνεται στο 15% έως 20%.
Στην τελική εισήγηση προβλέπεται η μετακίνηση του τακτικού προσωπικού στην κεντρική διοίκηση (κυρίως υπουργεία) και η απόλυση των υπολοίπων μέσω ενός καθεστώτος που θα προσομοιάζει με αυτό της εργασιακής εφεδρείας.
Η εξοικονόμηση που μπορεί να επιτευχθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσει τα 150 εκατ. ευρώ τον μήνα.
Το βέβαιο είναι ότι οι υπάλληλοι αορίστου χρόνου αποτελούν τα «εύκολα θύματα» της ανάλγητης κυβέρνησης Παπαδήμου, καθώς δεν καλύπτονται από την ομπρέλα της μονιμότητας. Το τραγελαφικό είναι ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία αποτελούν «παιδιά» του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, δηλαδή της περιόδου Σημίτη, αφού στο σύνολό τους προσλήφτηκαν στις αρχές της περασμένης δεκαετίας και επί σειρά ετών υπήρξαν εκλογικοί όμηροι των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ
Οι τελευταίες αρνούνταν πεισματικά να τους μονιμοποιήσουν θεωρώντας προτιμότερο να τους έχουν υπό καθεστώς συνεχούς πολιτικής «αιχμαλωσίας».Το οξύμωρο είναι ότι η απελευθέρωσή τους από τα «εργασιακά δεσμά» συνετελέσθη την πρώτη περίοδο της κυβέρνησης Καραμανλή με το Προεδρικό Διάταγμα 164/2004 που φέρει την προσωπική σφραγίδα του πρώην υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο. Ο ίδιος, με τον νόμο 3801/2009 άναψε το «πράσινο φως» για την άνοδο των υπαλλήλων αορίστου χρόνου στη δημοσιοϋπαλληλική ιεραρχία από την οποία μέχρι τότε ήταν αποκλεισμένοι, παρότι πολλοί απ’ αυτούς διέθεταν εξειδικευμένες γνώσεις. Τον συγκεκριμένο νόμο όμως αρνήθηκε να εφαρμόσει η κυβέρνηση Παπανδρέου εμπαίζοντας τους ανθρώπους τους οποίους η ίδια διόρισε. Τώρα που έρχεται το «πλήρωμα του χρόνου» με τη δαμόκλειο σπάθη της Τρόικας να επικρέμαται πάνω από τη χώρα, αυτοί που θα θίγουν πρώτοι, μετά το -ηθελημένο- ναυάγιο της προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας, θα είναι όσοι εργαζόμενοι ανήκουν στην εν λόγω κατηγορία.

http://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=56740

Fetih 1453: Τουρκική προπαγάνδα, σε ταινία-υπερπαραγωγή, για την Άλωση της Πόλης

2012-02-12T01:00:00.001+02:00

«Είτε η Κωνσταντινούπολη θα κατακτήσει εμένα είτε εγώ αυτήν», είναι το κεντρικό σύνθημα της νέας ταινίας που έχουν ετοιμάσει οι Τούρκοι με τίτλο «Αλωση 1453» (Fetih 1453). Μια ταινία που παρουσιάζει τη ζωή του Μωάμεθ του Πορθητή, κυρίως από την ημέρα που έγινε σουλτάνος το 1451 μέχρι και την Αλωση της Κωνσταντινούπολης από τον ίδιο.
Η ταινία είναι μια υπερπαραγωγή, καθώς οι γείτονές μας ξόδεψαν 17 εκατ. ευρώ για τα γυρίσματα. Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί η ταινία, από τη φάση των γυρισμάτων μέχρι και το μοντάζ, ενώ 6.000 ειδικές στολές έχουν χρησιμοποιηθεί για τους ηθοποιούς που συμμετέχουν και συνολικά περίπου 10.000 άνθρωποι εμφανίζονται στα γυρίσματα. Οι γείτονές μας φαίνεται πως δίνουν μεγάλη σημασία στην προπαγάνδα.
Βέβαια, η ταινία αναμένεται να προκαλέσει διάφορες συζητήσεις για τον τρόπο που παρουσιάζει τον Μωάμεθ, ενώ δεν δείχνει με τον καλύτερο τρόπο τους Βυζαντινούς. Ομως, σε σχέση με παλαιότερες «γραφικές» τουρκικές ταινίες της δεκαετίας του 1970 με πρωταγωνιστή τον Τούρκο ηθοποιό Τζουνέιτ Αρκίν, αυτή η ταινία φαίνεται πως προσπαθεί να προσεγγίσει περισσότερο την αλήθεια. Βέβαια, δεν δείχνει τις λεηλασίες μετά την Αλωση.
Παράλληλα στο σενάριο υπάρχουν ιστορικές ανακρίβειες. Οπως ότι κατά τη διάρκεια των μαχών ο Μωάμεθ συναντά τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη ποτέ. Αλλωστε, το παραδέχεται και ο παραγωγός και σκηνοθέτης της ταινίας Φαρούκ Ακσοϊ: «Ναι, δεν συνέβη κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα. Δεν συναντήθηκαν ποτέ. Ξέρω πως πολλοί ιστορικοί θα πουν διάφορα. Ομως, εγώ θέλησα να εξηγήσω μ’ αυτό τον τρόπο τα γεγονότα. Δεν με ενδιαφέρουν τα αρνητικά σχόλια. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η αντίδραση του κόσμου», αναφέρει. Ο ίδιος υποστηρίζει πως με την ταινία αυτή εκτελεί το «χρέος προς την πατρίδα και την Ιστορία».
Ο Ακσοϊ υποστηρίζει πως προτού ξεκινήσει τα γυρίσματα διάβασε δεκάδες βιβλία Ιστορίας. Μόνο που στην ταινία αποφεύγει να δείξει ότι ο Μωάμεθ επιτίθεται στην Πόλη ως κατακτητής. Στην ταινία υπάρχουν και άλλες ανακρίβειες, όπως ο έρωτας του Ουλούματλι Χασάν, του στρατιώτη που φέρεται να έχει ανέβει πρώτος στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, με την κόρη του Ουρβανού την οποία ερωτεύεται και ο Ιουστινιάνης, αρχηγός των Γενουατών υπερασπιστών της Πόλης και βασικός στρατηγός στο σχεδιασμό της άμυνας. Οι γείτονές μας προβάλλουν τον έρωτα που πάντα προκαλεί το ενδιαφέρον του κοινού, αδιαφορώντας παράλληλα για τις ιστορικές αλήθειες. Αυτό που παρουσιάζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, είναι η σκληρή αντίσταση που δείχνουν οι Βυζαντινοί στον κατακτητή, αλλά η ταινία δεν δείχνει τις σφαγές των Βυζαντινών από τους κατακτητές αμέσως μετά την Αλωση.

Θα προβληθεί και σε κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Το τρέιλερ της ταινίας ήδη προβάλλεται στο Διαδίκτυο και το έχουν παρακολουθήσει περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Πάντως, στην ταινία δεν πρωταγωνιστεί κανένας δημοφιλής ηθοποιός. Τον Μωάμεθ υποδύεται ο Ντεβρίμ Ερίν, ηθοποιός στο Κρατικό Θέατρο της Τουρκίας. Ο ίδιος δηλώνει «υπερήφανος για το ρόλο» και τονίζει: «Ελπίζω πως έχω καταφέρει να υποδυθώ το ρόλο του Μωάμεθ, καθώς είναι κάτι δύσκολο». Τον Παλαιολόγο υποδύεται ο Ρετζέπ Ακτουγ, που έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές.
Πολλά από τα γυρίσματα σε χώρους όπως το Βατικανό, το παλάτι και οι εκκλησίες έγιναν σε στούντιο, όμως, οι μάχες στα τείχη προβάλλονται από τα πραγματικά υπάρχοντα τείχη σε συνδυασμό με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Η ταινία θα προβληθεί σε εκατοντάδες αίθουσες στην Τουρκία, ενώ για λόγους προπαγάνδας θα «ταξιδέψει» και σε Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, όπως και στο ψευδοκράτος.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΩΣΤΙΔΗΣ

http://www.e-typos.com

Στον Τύπο της Κυριακής: Η χρεοκοπία της Ελλάδας στο Plan B της Γερμανίας

2012-02-12T00:56:00.001+02:00

Γερμανικό Σχέδιο Β που προβλέπει χρεοκοπία της Ελλάδας και ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), ώστε να είναι βέβαιη η διάσωση της Ιταλίας και της Ισπανίας, έχει ήδη συζητηθεί στις Βρυξέλλες και πρόκειται να ενεργοποιηθεί στην περίπτωση που η Αθήνα δεν κάνει ακριβώς ό,τι της ζητούν οι δανειστές.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΤτΚ», το Σχέδιο προβλέπει ότι αν η Ελλάδα δεν ανταποκριθεί πλήρως στις ακραίες απαιτήσεις που τίθενται με τη νέα δανειακή σύμβαση θα αφεθεί στην τύχη της, χωρίς οικονομική βοήθεια. Οι Γερμανοί εμπνευστές του Σχεδίου εκτιμούν ότι μια ελληνική χρεοκοπία θα δημιουργήσει ένα ντόμινο που θα παρασύρει πιθανότατα και την Πορτογαλία. Το ντόμινο όμως αυτό σκοπεύουν να το σταματήσουν, ενισχύοντας τον ESM με τα ευρώ που θα δίνονταν για την ελληνική διάσωση. Ο στόχος είναι να συγκεντρωθεί στον ESM ένα ποσό της τάξης του 1 τρισ. ευρώ που θα λειτουργήσει σαν ασπίδα για τη διάσωση της Ισπανίας και της Ιταλίας, που είναι τα επόμενα επίδοξα μεγάλα θύματα από το ντόμινο της ελληνικής χρεοκοπίας.
Οι Γερμανοί περιμένουν να τελειώσει η «ελληνική υπόθεση» και είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος που είχαν προχθές στο περιθώριο του Eurogroup ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, με τον Πορτογάλο ομόλογό του, Βίκτορ Γκασπάρ. Ο διάλογος ήταν σε προσωπικό τόνο, διέρρευσε όμως καθώς υπήρξε ηχητικό ντοκουμέντο. Ο Β. Σόιμπλε είπε στον Β. Γκασπάρ ότι όταν η Γερμανία «ξεμπλέξει» με την Ελλάδα θα μπορούσε να συζητήσει μια προσαρμογή του πορτογαλικού προγράμματος και ο συνομιλητής του απάντησε: «Το εκτιμούμε πολύ».
Ως γνωστόν, το Βερολίνο έχει διαμηνύσει ότι οι χώρες που ανταποκρίνονται ή ξεπερνούν τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τα προγράμματα διάσωσης μπορούν να «αμείβονται» με κάποια ευελιξία. Η Πορτογαλία εφαρμόζει πιστά το πρόγραμμα της Τρόικας, αλλά οδηγείται σε ανάλογα αδιέξοδα με αυτά της Ελλάδας που δεν το εφαρμόζει πιστά.
Οι Γερμανοί θεωρούν ότι αν η Ελλάδα «διασωθεί», αποδεχόμενη το σκληρό πρόγραμμα της νέας δανειακής σύμβασης, τότε μπορούν να χαλαρώσουν το πρόγραμμα της Πορτογαλίας. Αν όμως χρεοκοπήσει, αυτό που τους απασχολεί είναι να προφυλάξουν την Ισπανία και την Ιταλία προκειμένου να μην οδηγηθούν σε πλήρη διάλυση της ευρωζώνης.
Ο κυνισμός με τον οποίο αντιμετωπίζει το Βερολίνο την ελληνική περίπτωση οδηγεί στην επιμονή για τη δημιουργία του Ειδικού Ταμείου στο οποίο θα πηγαίνουν τα χρήματα της βοήθειας προς τη χώρα μας, με προτεραιότητα την εξόφληση των δανειστών. Πληροφορίες του «ΤτΚ» αναφέρουν ότι η Ανγκελα Μέρκελ δεν πρόκειται να κάνει πίσω σε ό,τι αφορά τη δημιουργία αυτού του Ταμείου, ακόμη και αν αυτό δεν λεχθεί επισήμως μέχρι την ψήφιση της δανειακής σύμβασης, προκειμένου να μη δημιουργήσει άλλο ένα πρόβλημα στους βουλευτές των κομμάτων που θα την ψηφίσουν.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΒΑΡΑΣ

http://www.e-typos.com

Η προσπάθεια να μη χρεοκοπήσει η Ελλάδα, είναι πιο σκληρή από την ενοποίηση της Γερμανίας

2012-02-12T00:53:00.001+02:00

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ζήτησε σήμερα από την ελληνική κυβέρνηση, με συνέντευξη που έδωσε στην κυριακάτικη εφημερίδα 'Welt am Sonntag', "να υλοποιήσει μεταρρυθμίσεις".
"Οι υποσχέσεις της Ελλάδας δεν μάς αρκούν. Πρέπει, στο πλαίσιο νέου προγράμματος, κατ'αρχάς να υλοποιηθούν τμήματα από το παλαιό πρόγραμμα, επίσης να εξοικονομηθούν δαπάνες", τόνισε ο αξιωματούχος.
" 'Εμείς με ευχαρίστηση βοηθούμε, αλλά δεν πρέπει να δίνουμε την αίσθηση στους τρίτους ότι αυτοί δεν πρέπει να προσπαθούν. Καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του", πρόσθεσε.
Στο ερώτημα, αν η Ελλάδα θα εγκαταλείψει την ευρωζώνη, ο κ. Σόιμπλε απάντησε: "Η μπάλα είναι στο γήπεδο της Αθήνας".
"Ακόμα και στην υποθετική περίπτωση" εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, "που όμως δεν πιστώνει μία πλειοψηφία, οι 'Ελληνες θα παραμείνουν στην ΕΕ" υπογράμμισε συγχρόνως, την ώρα που κατέστησε σαφές ότι ότι εμμένει στη θέση του, σχετικώς, δηλαδή ότι δεν επιθυμεί τέτοια έκβαση των πραγμάτων.
Απάντησε, εξάλλου, καταφατικά στο ερώτημα, αν η αποτροπή χρεοκοπίας της Ελλάδας είναι κάτι που είναι "σκληρότερο" ακόμα και από τη διαδικασία επανενοποίησης της Γερμανίας.
Εξήγησε : Δηλώνω ότι είναι κάτι 'σκληρότερο', επειδή η ιδέα ότι πρέπει να αλλάξουν πράγματα, με ανεπιφύλακτο τρόπο, απομένει να γίνει κατανοητή στην Ελλάδα από πολλούς. Η επανένωση της Γερμανίας συνέβη, όταν ο λαός στην Ανατολική Γερμανία δεν επιθυμούσε, πιά, να ζήσει όπως κατά το παρελθόν, αλλ' επιθυμούσε να ζήσει όπως ζούσαμε στη Δυτική Γερμανία. Ομως, το πρόβλημα υπήρξε καθ' όσον τούτο δεν συνέβη μέσα σε μία νύκτα"...

http://www.e-typos.com

Αυστηρές προειδοποιήσεις της Γερμανίας λίγο πριν την ψηφοφορία

2012-02-12T00:48:00.001+02:00

Πράξεις -δηλαδή μεταρρυθμίσεις- και όχι λόγια ζητούν από την Ελλάδα οι υπουργοί Οικονομικών και Εξωτερικών της Γερμανίας, λίγο προτού ψηφιστεί η νέα σύμβαση από τη Βουλή. «Οι υποσχέσεις δεν μας αρκούν» είπε ο Σόιμπλε, ενώ ο Γκίντο Βεστερβέλε ξεκαθάρισε ότι «προκαταβολές, τέλος».
Αναλυτικά, ο Σόιμπλε, μιλώντας στην κυριακάτικη εφημερίδα Welt am Sonntag, είπε: «Οι υποσχέσεις της Ελλάδας δεν μας αρκούν. Πρέπει, στο πλαίσιο νέου προγράμματος, κατ'αρχάς να υλοποιηθούν τμήματα από το παλαιό πρόγραμμα, επίσης να εξοικονομηθούν δαπάνες»
Ο ίδιος είπε ότι το Βερολίνο βοηθά με ευχαρίστηση, «αλλά δεν πρέπει να δίνουμε την αίσθηση στους τρίτους ότι οι Έλληνες δεν πρέπει να προσπαθούν. Καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του».

Στο ερώτημα, αν η Ελλάδα θα εγκαταλείψει την ευρωζώνη, ο κ. Σόιμπλε απάντησε: «Η μπάλα είναι στο γήπεδο της Αθήνας».

Απάντησε, εξάλλου, καταφατικά στο ερώτημα, αν η αποτροπή χρεοκοπίας της Ελλάδας είναι «σκληρότερο» ακόμα και από τη διαδικασία Επανένωσης της Γερμανίας.

«Δηλώνω ότι είναι κάτι 'σκληρότερο', επειδή η ιδέα ότι πρέπει να αλλάξουν πράγματα, με ανεπιφύλακτο τρόπο, απομένει να γίνει κατανοητή στην Ελλάδα από πολλούς. Η Επανένωση της Γερμανίας συνέβη, όταν ο λαός στην Ανατολική Γερμανία δεν επιθυμούσε πλέον να ζήσει όπως κατά το παρελθόν, αλλά επιθυμούσε να ζήσει όπως ζούσαμε στη Δυτική Γερμανία. Όμως, το πρόβλημα υπήρξε καθώς αυτό δεν συνέβη μέσα σε μία νύχτα.»

Από την πλευρά του ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας, δήλωσε στην ηλεκτρονική έκδοση του Spiegel ότι δεν πρόκειται να δοθούν περαιτέρω προκαταβολές στην Ελλάδα.

Ο κ. Βεστερβέλε τόνισε ότι η Αθήνα πρέπει να θέσει σωστά τις βάσεις με μακροπρόθεσμη προοπτική, προκειμένου να υπολογίζει στη γερμανική βοήθεια και ζήτησε άμεσα πράξει και υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων. Δ

ιευκρίνισε πάντως ότι στόχος της Γερμανίας είναι να μείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

«Μόνο εάν τεθούν τώρα σωστά οι βάσεις μακροπρόθεσμα, μπορεί η Ελλάδα να υπολογίζει στην υποστήριξή μας -και μόνο τότε. Δεν μπορεί να υπάρξουν πλέον προκαταβολές. Τώρα μετράνε μόνο οι πράξεις.»

Προειδοποίησε δε σε έντονο ύφος και την ίδια τη χώρα του σχετικώς με την γερμανική κυριαρχία: «Εάν νομίζουμε ότι πρέπει να κουνάμε το τευτονικό ρόπαλο λόγω της μεγάλης οικονομικής επιτυχίας, τότε θα διαπιστώσουμε κάποτε ότι αυτό δεν ήταν ρόπαλο, αλλά μπούμερανγκ.»

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4693703

Πάνω από 8.000 θέσεις εκπαιδευτικών εξοικονομήθηκαν με τις συγχωνεύσεις...

2012-02-12T00:46:00.001+02:00

Της Χαράς Καλημέρη

3.000 θέσεις εκπαιδευτικών και 75 εκατ. ευρώ τα οποία επρόκειτο να διατεθούν σε μισθούς εξοικονομήθηκαν από τον πρώτο γύρο συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων

18 Φεβρουάριου 2011. Διαβολίτσι Μεσσηνίας. Ένας γονιός απειλεί να αυτοκτονήσει πέφτοντας από τη στέγη του λυκείου διαμαρτυρόμενος για την επικείμενη συγχώνευση και τη μεταφορά του σχολείου στο Μελιγαλά. Τρία χιλιόμετρα μακριά από το Διαβολίτσι. Τηλεοπτικές κάμερες, κόσμος και τοπικές Αρχές διαγκωνίζονται για να αποφευχθεί το «μοιραίο»: η απειλούμενη αυτοκτονία και ο... άλλος θάνατος. Του λυκείου Διαβολιτσίου. Ο δήμαρχος Οιχαλίας Κ. Μπάμης ανεβαίνει στη στέγη, αλλά αποτυγχάνει να μεταπείσει το γονιό. Το πετυχαίνει, τελικώς, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος.

Δεκάδες πόλεις της χώρας εκείνη την περίοδο - όταν η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου έχει αποφασίσει να προχωρήσει σε συγχωνεύσεις για ορθολογική διαχείριση του υπάρχοντος δυναμικού- είχαν μετατραπεί σε Διαβολίτσια, με γονιούς που είχαν «ανέβει στα κεραμίδια». Και ας υπήρχαν εκπαιδευτικοί με εβδομαδιαία εργασία πέντε ή επτά ωρών. Και ας έδιναν και έπαιρναν οι... χιλιαστές του συνδικαλισμού που προανήγγειλαν το τέλος των σχολείων με τα δήθεν «σαραντάρια» τμήματα που παρέπεμπαν «στα σαράντα» των μελλοθάνατων της μέσης εκπαίδευσης.

Τίποτε από όλα αυτά δεν συνέβη. Αντιθέτως περισσότερες από 3.000 θέσεις εκπαιδευτικών και 75 εκατ. ευρώ τα οποία επρόκειτο να διατεθούν σε μισθούς εξοικονομήθηκαν από τον πρώτο γύρο συγχωνεύσεων σχολικών μονάδων, ενώ περίπου 5.000 εκπαιδευτικοί μετακινήθηκαν από την πρωτοβάθμια στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας κέρδισε 8.000-9.000 θέσεις εκπαιδευτικών βάζοντας «φρένο» στις αθρόες αποσπάσεις (ελληνιστί «ρουσφέτια») σε υπηρεσίες, οργανισμούς και βραβεία βουλευτών - μητροπολιτών.

Αυτά συνέβησαν πριν έρθει η τρόικα με το... μαχαίρι
Οι συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες αποτιμώνται θετικά από τους ελεγκτές μας και αντίστοιχές τους σε άλλους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης θα μπορούσαν να έχουν λειτουργήσει αποτρεπτικά στις ασφυκτικές πιέσεις της τρόικας. Άλλωστε, όπως σημειώνουν στελέχη της κυβέρνησης, αυτό το οποίο κατά βάση ζητούν οι δανειστές μας δεν είναι η εφαρμογή συγκεκριμένης «συνταγής», αλλά η εφαρμογή πολιτικών, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εξοικονόμηση των ποσών που απαιτούνται. «Βασικό μας μέλημα είναι να συνδυάσουμε τις ποιοτικές αλλαγές στην Παιδεία με τον εξορθολογισμό και το 'νοικοκύρεμα' του εκπαιδευτικού συστήματος. Οι αποφάσεις για συνενώσεις σχολικών μονάδων ελήφθησαν με αυστηρώς παιδαγωγικά κριτήρια, προκειμένου οι αλλαγές να αποβούν προς όφελος των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Είναι ενδεικτικό ότι μέσω των συνενώσεων καταφέραμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις γα τη δημιουργία 800 δημοτικών σχολείων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Πρόγραμμα στο οποίο εντάσσεται η ξένη γλώσσα, η πληροφορική, η φιλαναγνωσία, τα εικαστικά και η θεατρική αγωγή. Μάλιστα, την τρέχουσα σχολική χρόνια ενισχύσαμε το θεσμό αυξάνοντάς τα σε 961 σχολεία», τονίζει στην «ΗτΣ» η υφυπουργός Παιδείας κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου, η οποία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στο σχεδιασμό, αλλά και την εφαρμογή των δράσεων για τον εξορθολογισμό του εκπαιδευτικού προσωπικού.

Μετακινήσεις εκπαιδευτικών
Για την κάλυψη των θέσεων εκπαιδευτικών σε ειδικότητες Πληροφορικής, Φυσικής Αγωγής, Αγγλικής Γλώσσας κ.ά., που δημιουργήθηκαν στα ολοήμερα δημοτικά σχολεία με την εφαρμογή του νέου προγράμματος σπουδών, αξιοποιήθηκαν εκπαιδευτικοί, οι οποίοι πλεόναζαν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στην περιφέρεια Αττικής, για παράδειγμα, μετακινήθηκαν 1.400 εκπαιδευτικοί αυτών των ειδικοτήτων, εκ των οποίων οι 1.001 με δική τους πρωτοβουλία (υπέβαλαν δήλωση).

Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, συνολικά 4.970 εκπαιδευτικοί «άλλαξαν» βαθμίδα εκπαίδευσης. Από αυτούς, οι 1.459 εκπαιδευτικοί διατέθηκαν σε δημοτικά σχολεία της περιοχής τους, οι 751 αποσπάστηκαν σε σχολείο άλλης διεύθυνσης και οι 2.760 μετακινήθηκαν στην πρωτοβάθμια για να συμπληρώσουν το ωράριό τους.

Την ίδια ώρα, φαίνεται πως οι συγχωνεύσεις σχολείων δεν προκάλεσαν προβλήματα στην εκπαιδευτική λειτουργία με πολυπληθή τμήματα. Ενδεικτικά, όπως προκύπτει από στοιχεία της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής, ο μέσος όρος του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα είναι 23. Στα γυμνάσια, ο μέσος όρος τμημάτων με 26-30 μαθητές είναι 16%, ενώ στα λύκεια είναι 19%.

«Πέρυσι, στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση της περιφέρειας Αττικής υπήρχαν περίπου 500 τμήματα με μονοψήφιο αριθμό μαθητών. Στο κέντρο της Αθήνας, στην Κυψέλη ,για παράδειγμα, υπήρχαν τμήματα με 8 ή 9 μαθητές» σημειώνει στην «ΗτΣ» ο Περιφερειακός Διευθυντής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αττικής κ. Ιωάννης Κουμέντος και προσθέτει: «Με τις συνενώσεις των σχολείων εξασφαλίζεται καλύτερη λειτουργία της δημόσιας εκπαίδευσης, καθώς και εργασία για τους εκπαιδευτικούς που δεν είχαν πλήρες ωράριο».

Εκτός από τον εξορθολογισμό του προσωπικού, οι συνενώσεις έφεραν και εξοικονόμηση κονδυλίων που θα κατευθύνονταν για την ενοικίαση κτιρίων. Ενδεικτικό είναι πως στο σχολικό συγκρότημα στην Γκράβα, οι συνενώσεις των λυκείων είχαν ως αποτέλεσμα να απελευθερωθούν δύο κτίρια στα οποία, πλέον, θα φιλοξενηθούν ένα ειδικό σχολείο, καθώς και ένα γυμνάσιο που λειτουργούσαν σε νοικιασμένα κτίρια.

Και στον Πειραιά, όμως, οι συνενώσεις φαίνεται πως έλυσαν τα χέρια των αρμοδίων που αναζητούσαν χώρους για να στεγάσουν σχολεία. Για παράδειγμα, όπως αναφέρει στην «ΗτΣ» ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Δημήτρης Καρύδης, από τη συγχώνευση που έγινε σε γυμνάσιο και λύκειο στην περιοχή της Παλιάς Κοκκινιάς απελευθερώθηκε ένα κτίριο όπου, σήμερα, στεγάζεται ένα ειδικό επαγγελματικό κέντρο κατάρτισης. «Επίσης, άλλα σχολεία, π.χ. στο Πασαλιμάνι ή τα Ταμπούρια, που στεγάζονταν σε νοικιασμένα κτίρια με κόστος άνω των 3.000 ευρώ το μήνα είχαν τη δυνατότητα, με τις συνενώσεις που έγιναν, να μετακινηθούν σε ιδιόκτητα κτίρια. Κι αυτό, χωρίς να υπάρξουν πολυπληθή τμήματα. Στον Πειραιά, ο μέσος όρος μαθητών στα δημοτικά είναι 18-20 και στα γυμνάσια έως 25», υπογραμμίζει ο κ. Καρύδης.

Τα κονδύλια που εξοικονομήθηκαν από ενοίκια, αλλά έξοδα λειτουργίας είναι μεγαλύτερα στην περίπτωση της αναδιάρθρωσης της διοίκησης της εκπαίδευσης. Στην Αττική, για παράδειγμα, με την κατάργηση των 70 γραφείων εκπαίδευσης και τη διατήρηση των 14 διευθύνσεων εκπαίδευσης, τα λειτουργικά έξοδα μειώθηκαν φέτος στα 3,5 εκατ. ευρώ έναντι 7 εκατ. ευρώ που ήταν κατά το σχολικό έτος 2010-11.

«Μαχαίρι» στις αποσπάσεις

«Κλειδί» για την ορθολογική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού ήταν η αλλαγή του συστήματος αποσπάσεων των εκπαιδευτικών. Από το σχολικό έτος 2010-11, οι αποσπάσεις γίνονται με μοριοδότηση -κατά τα πρότυπα, δηλαδή, των μεταθέσεων- και βάσει αυστηρών κριτηρίων, βάζοντας φρένο στο «όργιο» ρουσφετιού που γίνονταν εδώ και δεκαετίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ανέλαβε καθήκοντα το φθινόπωρο του 2009 «κληρονόμησε» περίπου 10.000 αποσπάσεις εκπαιδευτικών, όχι μόνο σε υπηρεσίες ή φορείς του υπουργείου, αλλά και σε δημόσιους οργανισμούς άσχετους με την εκπαίδευση, όπως μητροπόλεις και βουλευτικά γραφεία. Με το νέο σύστημα, ο αριθμός των αποσπάσεων των εκπαιδευτικών μειώθηκε σε 2.878 για το σχολικό έτος 2010-11 και σε 2.839 για το 2011-12.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12333&subid=2&pubid=112817198#

Θα χτυπήσουν πένθιμα οι καμπάνες λόγω των νέων μέτρων

2012-02-12T00:40:00.001+02:00

Πένθιμα θα χτυπήσουν την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, τα 400 σήμαντρα και οι 62 καμπάνες της Ιεράς Μονής Τρικόρφου Φωκίδας προς ένδειξη διαμαρτυρίας για τη ψήφιση των νέων σκληρών μέτρων στη Βουλή. Ο Αρχιμανδρίτης Νεκτάριος Μουλατσιώτης σε ανακοίνωσή του αναφέρει:
«Να κτυπήσουν στις 12/2/2012 πένθιμα τις καμπάνες πολλοί κληρικοί της Ελλάδος από 3:15-3:30 μ.μ. σε ένδειξη διαμαρτυρίας ότι κάτι πεθαίνει στην Ελλάδα και αυτό είναι η πατρίδα μας.
Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς, το ίδιο να κάνουν όλοι οι κληρικοί μας. Χάνουμε την πατρίδα μας. Θρήνος ας γίνει σε όλη την Ελλάδα μας. Στην Ιερά Μονή στο Τρίκορφο Φωκίδος θα χτυπήσει όλο το καμπαναριό με τα 400 σήμαντρα και τις 62 καμπάνες».

Επιμέλεια:Xρήστος Μαζάνης

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=470656&cid=4

ΠΩΣ ΖΕΙ Ο ΜΟΝΑΧΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ

2012-02-12T00:38:00.001+02:00

Ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ (Βούτσκοβιτς), ηγούμενος του μοναστηριού της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που λέγεται Lepavina, κοντά στην πόλη Zagreb, της Κροατίας, ανάρτησε πρόσφατα στο Διαχίχτυο και στην ιστοσελίδα της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, τη στήλη με τίτλο «Μορφές μοναχών», που απόσπασε μεγάλο ενδιαφέρον των χρηστών του Ιντερνετ. Για αυτόν τον πνευματικό πατέρα και για τη ζωή του γράφει η δημοσιογράφος Ljiljana Sinđelić Nikolić.

«Είμαι μοναχός εδώ και 50 χρόνια. Κατά τα πενήντα αυτά χρόνια επισκέφθηκα πολλά μοναστήρια, και ιδίως στο Άγιο Όρος, όπου έμενα ένα χρονικό διάστημα. Ποιος ξέρει τι θα γίνει κατά τα επόμενα 50 χρόνια της μοναχικής μου ζωή, ποιος ξέρει πού θα πάω, ίσως ξαναπάω στην Άθω. Ο άνθρωπος επιθυμεί κάτι και το ονειρεύεται, όμως, ο Θεός είναι εκείνος που αποφασίζει»,- λέει ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ. Και πράγματι, ο ίδιος πέρασε τη μοναχική του ζωή σε πολλά μοναστήρια της Σερβίας, του Μαυροβούνιου, του Κοσσυφοπεδίου, στο Τούμανε, στο Πατριαρχείο Πεκίου, στο μοναστήρι Βισόκι Ντέτσανι, όμως, όπως λέει, στη μνήμη του έμειναν, σαν τα καλύτερα, τα χρόνια που πέρασε στο Άγιο Όρος. «Ακόμα και τώρα, στις σκέψεις μου, πάω εκεί και απολαμβάνω την ομορφιά αυτού του τόπου. Θα ήθελα και πάλι να πήγαινα εκεί»,- λέει ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ, και αναφέρει ότι ο ίδιος είχε αρχίσει να ασχολείται με Διαδίχτυο και τους υπολογιστές μετά από ευλογία του Μητροπολίτη του, κυρίου Ιωάννη. Το Ιντερνετ, το Facebook και το Scype είναι τα μέσα επικοινωνίας στα οποία ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ διαδίδει το Λόγο του Θεού, και το κάνει με μεγάλη επιτυχία. Το τελευταίο του σχέδιο, το οποίο ανάρτησε στο Διαδίχτυο λέγεται «Μορφές μοναχών», το οποίο απέσπασε μεγάλο ενδιαφέρον των χρηστών και προκάλεσε πολλές θετικές αντιδράσεις και σχόλια. Δίπλα στο κείμενο για τους μοναχούς και για τη μοναχική ζωή γενικά, ο π. Γαβριήλ αναρτεί και φωτογραφίες των μοναχών, που ακτινοβολούν τη γαλήνη και την αγάπη τους. Οι φωτογραφίες απεικονίζουν την αγάπη και τη στοργή των μοναχών απέναντι σε όλη την κτίση, στον άνθρωπο, στα ζώα και στη φύση. Δείχνουν τους μοναχούς και τις μοναχές στη Σερβία καθώς κάνουν τις καθημερινές δουλειές τους, προσεύχονται στο Θεό, φτιάχνουν το ψωμί, κόβουν το καρότο και φτιάχνουν διάφορα φαγητά, συναναστρέφονται με διάφορα ζώα – σκυλιά, λύκους, ακόμα και με αρκούδες, επειδή αυτά τα ζώα νιώθουν την αγάπη τους και ξέρουν πως οι μοναχοί θα τους ταϊσουν και θα τους προσέχουν. Έτσι, ο κόσμος των μοναχών παρουσιάζεται στους χρήστες του Ιντερνετ με όλη του την ομορφιά. «Στο Διαδίχτυο βλέπουμε μοναχούς και μοναχές από πολλές χώρες της Ευρώπης, Ρωμαιοκαθολικού θρησκεύματος, κι όμως δεν έχουμε ούτε καν ιδέα ότι μέσα σε μερικές απ’αυτές τις πόλεις υπάρχουν και Ορθόδοξες εκκλησίες και μοναστήρια, με δικούς μας μοναχούς»,- λέει ο πατήρ Γαβριήλ, εξηγώντας γιατί αποφάσισε να αναρτήσει μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στους μοναχούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, και αναφέροντας ότι ακόμα και στην αφριναική χώρα της Ουγκάντας ιδρύθηκε ένα ορθόδοξο μοναστήρι, που είναι «μακριά από μας, όμως, δεν είναι μακριά για το κήρυγμα του Θείου Λόγου». Τέλος, ο αρχιμανδρίτης Γαβριήλ, από το σερβικό μοναστήρι Lepavina, κοντά στο Ζάγκρεμπ, πρωτεύουσα της Κροατίας, λέει πως έχει σκοπό να παρουσιάσει, στην ιστοσελίδα του, μοναχούς και μοναχές από την Ελλάδα, τη Ρωσία, τη Σερβία και τη Ρουμανία, και ιδίως από το Άγιο Όρος, οι οποίοι «προσεύχονται αδιάλειπτα για τους άλλους, προσεύχονται καθημερινά στο κελί τους, πριν από κάθε δουλειά που θα κάνουν»,- πράγμα το οποίο θα έπρεπε να κάνει κάθε πιστός.

http://glassrbije.org/G/index.php?option=com_content&task=view&id=14323&Itemid=28

Έκκληση της ελληνικής Καθολικής Εκκλησίας προς τον Πάπα για στήριξη της Ελλάδας - Να μεσολαβήσει υπέρ των Ελλήνων καλεί τον Πάπα Βενέδικτο ο σεβασμιότατος Φραγκίσκος Παπαμανώλης.

2012-02-12T00:34:00.001+02:00

Να μεσολαβήσει υπέρ των Ελλήνων, οι οποίοι βρίσκονται «σε τραγική κοινωνική κατάσταση» καλεί τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ο πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Καθολικής Ιεραρχίας της Ελλάδος, σεβασμιότατος Φραγκίσκος Παπαμανώλης, σε σημερινή του συνέντευξη στην εφημερίδα Il Messaggero, ζητώντας επίσης τη βοήθεια των καθολικών εκκλησιών των άλλων ευρωπαϊκών χωρών και του Βατικανού.

«Ελπίζω ότι η έκκλησή μου θα μπορέσει να φτάσει στον Πάπα. Χρειαζόμαστε βοήθεια για να συμπαρασταθούμε στους ανθρώπους. Η κοινωνική κατάσταση είναι τραγική», δηλώνει στην Il Messaggero ο σεβασμιότατος, σχολιάζοντας τις συνέπειες των μέτρων λιτότητας που έχουν ληφθεί από την ελληνική κυβέρνηση υπό την πίεση της Ευρώπης και του ΔΝΤ.

Ο σεβασμιότατος που είναι επίσκοπος Σύρου διευκρινίζει ότι το τοπικό νοσοκομείο δεν έχει θέρμανση, την ώρα που η θερμοκρασία είναι πολύ χαμηλή, ότι τα νοσοκομεία δεν έχουν φάρμακα, ότι τα ταμεία της εκκλησίας είναι σχεδόν άδεια και ότι αναγκάστηκαν να πουλήσουν ακίνητη περιουσία για να απαλλαγούν από τους νέους φόρους.

Ο σεβασμιότατος εκφράζει τη λύπη του που οι επισκοπές άλλων ευρωπαϊκών χωρών δεν προσφέρουν την αλληλεγγύη τους. «Ενημερώσαμε επίσης την Συνέλευση των Ανατολικών Εκκλησιών στο Βατικανό. Απευθύναμε εκκλήσεις. Μέχρι στιγμής τίποτα. Φαντάζομαι ότι διαβάζουν τις εφημερίδες και γνωρίζουν τι συμβαίνει!», σημειώνει στη συνέντευξη αυτή.

«Εμείς οι καθολικοί είμαστε μια μικρή μειονότητα στην Ελλάδα, αλλά έχουμε προσφέρει τη συμβολή μας στην κοινωνία», καταλήγει ο σεβασμιότατος.

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_11/02/2012_427295

Στην Κύπρο ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος

2012-02-12T00:31:00.001+02:00

ΤΗΝ εκτίμηση ότι η φιλία μεταξύ των Μαρωνιτών της Κύπρου και του κυπριακού λαού θα συνεχιστεί και θα αναπτυχθεί περαιτέρω, εξέφρασε χθες ο Πατριάρχης Μαρωνιτών Mar Bechara Boutros Rai κατά την άφιξή του στην Κύπρο, προσθέτοντας ότι οι Μαρωνίτες ενδιαφέρονται και για την ανάπτυξη των ήδη καλών σχέσεων που έχουν με την Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου.
Τον Πατριάρχη υποδέχθηκαν στο Αεροδρόμιο Λάρνακας ο Υφυπουργός παρά τω Προέδρω Τίτος Χριστοφίδης, ο Επιτετραμμένος του Λιβάνου στην Κύπρο, ο Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών και πλήθος κόσμου της μαρωνίτικης κοινότητας. Ο Πατριάρχης Μαρωνιτών, μιλώντας μέσω διερμηνέα στα Αγγλικά, σημείωσε ότι οι σχέσεις μεταξύ των Μαρωνιτών και της Κύπρου ανάγονται σε 1.200 χρόνια, ενώ «Λίβανος και Κύπρος είναι γείτονες εδώ και εκατοντάδες χρόνια και έχουν φιλικές σχέσεις». «Η παρουσία μας στην Κύπρο δεν είναι μόνο θρησκευτική, αλλά έχουμε και πρεσβεία εδώ», είπε, επισημαίνοντας ότι η πιο παλιά πρεσβεία του Λιβάνου είναι αυτή στην Κύπρο.

«Η επίσκεψη έχει και πολιτιστική διάσταση. Θα ευχαριστηθούμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον πολιτισμό και τις αξίες της Κύπρου, ώστε να αναπτυχθεί περαιτέρω η μεταξύ μας φιλία. Η επίσκεψη έχει και κοινωνική διάσταση, αφού θα επισκεφθούμε τα χωριά μας στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Θέλουμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους μας να συνεχίσουν να ζουν εκεί και ελπίζουμε ότι η επίσκεψή μας θα διευκολύνει λίγο τη ζωή τους», σημείωσε. Ερωτηθείς κατά πόσον η επίσκεψή του στην Κύπρο έχει και πολιτική διάσταση, ο Πατριάρχης Μαρωνιτών είπε ότι «ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους μας να είναι πιστοί σε αυτήν τη χώρα που τους φιλοξένησε και τους καλωσόρισε. Τους ενθαρρύνουμε, επίσης, να ζουν με αγάπη τόσο μεταξύ τους όσο και με τον κόσμο εδώ στην Κύπρο», κατέληξε.

Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Επίσημη επίσκεψη στην Κύπρο πραγματοποιεί και ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος. Η επίσημη υποδοχή του πραγματοποιήθηκε χθες στην Αρχιεπισκοπή. Στρατιωτικό άγημα απέδωσε τιμές υπό τον ήχο των καμπάνων του Καθεδρικού Ναού Αγίου Ιωάννη. Ο Προκαθήμενος της κυπριακής Εκκλησίας Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος υποδέχθηκε τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων στα σκαλιά της Αρχιεπισκοπής, στην παρουσία του Υπουργού Άμυνας Δημήτρη Ηλιάδη, της αστυνομικής και στρατιωτικής ηγεσίας, του Πρέσβη της Ελλάδας Βασίλη Παπαϊωάννου, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης, εκπροσώπων κομμάτων και πλήθους κόσμου.
Ακολούθως πραγματοποιήθηκε δοξολογία στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Ιωάννη. Προσφωνώντας τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων, ο Κύπρου Χρυσόστομος εξέφρασε τον θαυμασμό του για το γεγονός ότι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, «όχι μόνο επιβιώνει σε έναν χώρο όπου ο Ιουδαϊσμός και ο Μουσουλμανισμός αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία, αλλά συνεχίζει την πνευματική του πορεία και εκπέμπει το Φως προς όλη την Ορθοδοξία, το οποίο εκπηγάζει από τον Τάφο του Κυρίου μας και δίδει καθημερινά τη μαρτυρία της Ορθοδοξίας, όχι μόνο μέσα σε αυτήν την πολυτάραχη περιοχή της Παλαιστίνης, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο». Διαβεβαίωσε ότι η Εκκλησία της Κύπρου θα είναι «συνοδοιπόρος και θα συνεχίσουμε να μορφώνουμε τον Χριστό εν ταις καρδίαις των ανθρώπων».

http://www.sigmalive.com/simerini/news/local/463669

real gr ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

2012-02-11T22:22:00.001+02:00

Γκυ Φερχόφσταντ: «Τα εισπρακτικά μέτρα λαμβάνονται για να μη διαταραχθούν οι πελατειακές σχέσεις» - Ο πρόεδρος των Φιλελεύθερων και Δημοκρατών του Ευρωκοινοβουλίου μέμφεται τη μικροπολιτική λογική των Ελλήνων πολιτικών

2012-02-11T22:18:00.001+02:00

Τάνια Μποζανίνου

Βαριές ευθύνες στους έλληνες πολιτικούς αρχηγούς για το ότι βάζουν μονίμως κόκκινες γραμμές στη διαπραγμάτευση με την τρόικα προκειμένου να προστατεύσουν τις ομάδες εκείνες που θα μπορούσαν να τους κοστίσουν ψήφους ρίχνει ο Γκυ Φερχόφσταντ. Ο πρόεδρος της Συμμαχίας των Φιλελεύθερων και Δημοκρατών (ALDE) του Ευρωκοινοβουλίου αντικρούει το επιχείρημα ότι «οι Ευρωπαίοι θέλουν να διαλύσουν τους μισθούς στην Ελλάδα» υποστηρίζοντας ότι τα μέτρα αυτά είναι τα μόνα που δέχονται οι έλληνες πολιτικοί αρχηγοί σε κάθε διαπραγμάτευση με την τρόικα.

Ο κ. Φερχόφσταντ, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα τη Δευτέρα και την Τρίτη όπου συνεδρίασε το πολιτικό γραφείο του ALDE, τονίζει ότι η μόνη λύση για την Ελλάδα είναι οι διαρθρωτικές αλλαγές οι οποίες ως σήμερα έχουν μείνει στα χαρτιά. «Δεν εφαρμόζονται και ο λόγος είναι πολύ σαφής: δεν υπάρχει η απαραίτητη πολιτική βούληση. Η αλήθεια είναι ότι τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση δεν επιθυμούν πραγματικά να αλλάξουν το σύστημα. Το πρόβλημα είναι το εξής: υπάρχουν στην κυβέρνηση στην Ελλάδα επειδή ακριβώς ζουν από αυτό το πελατειακό σύστημα».

Στο σημείο αυτό ξεκαθαρίζει ότι δεν εννοεί πως βλέπει οποιαδήποτε άλλη επιλογή για την πολιτική ηγεσία σήμερα εκτός από το να υποστηρίξει τη νέα δανειακή συμφωνία, διότι διαφορετικά δεν θα δοθούν τα χρήματα. «Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να πουν "ναι" στη νέα συμφωνία. Ολοι όμως γνωρίζουν ότι αυτό δεν είναι το τέλος. Τα προβλήματα δεν θα λυθούν, αντιθέτως. Το "ναι" αυτό στη νέα δανειακή σύμβαση είναι αναγκαίο για να απελευθερωθούν τα απαραίτητα χρήματα. Στη συνέχεια όμως υπάρχει η ανάγκη για ένα πραγματικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα».

Ως επικεφαλής της τρίτης μεγαλύτερης ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο - η οποία, με 83 βουλευτές, αποτελεί «ρυθμιστή» διότι είναι απαραίτητη η συμμαχία της με κάποιο από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα για τον σχηματισμό πλειοψηφίας - ο κ. Φερχόφσταντ πιστεύει ότι οφείλει να δώσει μια μάχη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς προς αυτή την κατεύθυνση. «Πρέπει να πούμε στην Επιτροπή και στο ευρωπαϊκό τμήμα της τρόικας ότι όσα έγιναν μέχρι στιγμής δεν έχουν λύσει το πρόβλημα γιατί δεν το χτύπησαν στην καρδιά του». Και ποια είναι αυτή;

«Η καρδιά του προβλήματος είναι ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα πραγματικό πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης. Δεν έχετε τέτοιο πρόγραμμα. Το ότι πουλήθηκε κάτι στην Deutsche Telekom δεν συνιστά πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης. Χρειάζεστε κάτι τόσο μεγάλο όσο εκείνο που εφήρμοσαν οι Γερμανοί στην Ανατολική Γερμανία. Και αυτό δεν έχει ακόμη καν ξεκινήσει. Δεύτερον, πρέπει να απελευθερωθεί η αγορά, να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα - ως σήμερα στην πράξη δεν έχει αλλάξει τίποτε. Εχουν γίνει εξαγγελίες που δεν εφαρμόστηκαν. Τρίτον, πρέπει να καταργηθούν ορισμένες κρατικές εταιρείες και τράπεζες, να επιτεθείτε στον πυρήνα του δημόσιου τομέα» λέει ο πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου (1999-2008) και μέλος της «ομάδας Σπινέλι» υπέρ μιας ομοσπονδιακής ΕΕ.

«Τέλος, χρειάζεστε, πιστεύω, μια πραγματική φορολογική μεταρρύθμιση για να αποκτήσετε ένα φορολογικό σύστημα που θα κάνει καλό στην Ελλάδα. Το σύστημα που έχετε σήμερα συνδυάζει την υψηλότερη φοροδιαφυγή με την υψηλότερη φορολόγηση. Πρέπει να δράσετε επειγόντως».

Ο κ. Φερχόφσταντ καλεί τους έλληνες πολιτικούς να αναλάβουν το πολιτικό κόστος των διαρθρωτικών αλλαγών και να τεθούν στην κρίση του ελληνικού λαού στις κοινοβουλευτικές εκλογές. «Ισως αυτό θα μπορέσει να βάλει ένα τέλος στην κρίση, πράγμα που αποκλείεται να συμβεί με ό,τι κάνετε σήμερα».

«Ευθύνη έχει μόνο η Ελλάδα ή και η Ευρώπη;» τον ρωτήσαμε. «Και οι δύο πλευρές. Η τρόικα δεν επέμεινε αρκετά στις μεταρρυθμίσεις εις βάθος. Επρεπε να είχε πει προς την Αθήνα "Δεν θα σας δώσουμε τα χρήματα αν δεν πραγματοποιήσετε τις μεταρρυθμίσεις". Διότι μόνο με την πραγματική αλλαγή μπορεί να λυθεί το πρόβλημα. Δυστυχώς, όλα όσα συζητούνται αυτή την εβδομάδα δεν θα βάλουν ένα τέλος στην κρίση».

- Στην Ελλάδα υπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι μερικοί στην Ευρώπη είναι αποφασισμένοι να μας κάνουν «Βουλγαρία» στους μισθούς. Τι πιστεύετε;

«Η δική μου εντύπωση είναι ότι τα σκληρά αυτά εισπρακτικά μέτρα που λαμβάνονται οφείλονται κυρίως στο ότι η τρόικα ακολούθησε και σεβάστηκε τις κόκκινες γραμμές των ελληνικών πολιτικών κομμάτων. Ετσι στο τέλος αυτά που έχουμε σήμερα στο τραπέζι, δηλαδή η μείωση των μισθών, είναι το τελευταίο στο οποίο κατάφεραν να συμφωνήσουν τα ελληνικά κόμματα διότι δεν συμπλέουν στον κύριο στόχο. Και αυτός είναι η μεταρρύθμιση του πελατειακού συστήματος στην Ελλάδα. Οι έλληνες πολιτικοί αρχηγοί λένε προς την τρόικα "Αυτό δεν είναι δυνατόν, το άλλο δεν είναι δυνατόν, αυτό θα το κάνουμε αργότερα, εκείνο αργότερα" και τελικά τι τους απομένει; Τα κλασικά μέτρα λιτότητας, ακριβώς επειδή δεν συμφωνούν στις πραγματικές, εις βάθος μεταρρυθμίσεις».

http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=443171&h1=true

Ποιοι βουλευτές δηλώνουν «όχι» στα νέα μέτρα

2012-02-11T22:14:00.001+02:00

Παρά το ξεκάθαρο μήνυμα, τόσο του Γιώργου Παπανδρέου όσο και του Αντώνη Σαμαρά ενώπιον των κοινοβουλευτικών ομάδων τους, ήδη πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δήλωσαν ότι δεν θα ψηφίσουν τα νέα μέτρα.
Αναλυτικά, μέχρι το βράδυ του Σαββάτου, την πρόθεσή τους να μην ψηφίσουν τα νέα μέτρα είχαν εκφράσει οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Μαγκούφης (Τρικάλων), Ιωάννης Μιχελογιαννάκης (Ηρακλείου), Τσετίν Μάντατζη (Ξάνθης), Οδυσσέας Βουδούρης (Μεσσηνίας), Δ. Δημητρουλόπουλος (Ηλείας), Χρύσα Αράπογλου (Β' Θεσσαλονίκης), Λ. Κατσέλη, Β. Παπανδρέου (Β'Αθήνας), καθώς η παραιτηθείσα από την κυβέρνηση Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου (αναπληρώτρια ΥΠΕΞ).

Σημειώνεται ότι παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα υπέβαλε ο βουλευτής Αρτας, Παύλος Στασινός, εκφράζοντας την αντίθεσή του με τα νέα μέτρα, η Πέμυ Ζούνη (Α' Αθηνών) και ο Δημήτρης Βαρβαρίγος (Ζακύνθου).

Τη βουλευτική έδρα του πρώτου καταλαμβάνει ο μηχανικός, Χρήστος Γκόγκας, ο οποίος θα ορκιστεί στην πρώτη συνεδρίαση της Ολομέλειας του Κοινοβουλίου, δηλαδή την Κυριακή.

Πρώτη επιλαχούσα στην Α' Αθηνών, η επίσης ηθοποιός Αννα Βαγενά. Προς το παρόν δεν είναι γνωστό αν θα δεχθεί να ορκιστεί.

Επιφυλάξεις εξέφρασαν και άλλα κορυφαία στελέχη, όπως ο Χάρης Καστανίδης. Μέχρι την τελευταία στιγμή κανείς δεν είναι μπορεί να είναι βέβαιος για τον ακριβή αριθμό των διαφωνούντων.

Από τη Νέα Δημοκρατία έχουν ήδη εκφράσει την πρόθεσή τους να μην ψηφίσουν τα μέτρα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Κώστας Μαρκόπουλος, ο τομεάρχης Εσωτερικών Χρήστος Ζώης και ο τομεάρχης Αμυνας Μαργαρίτης Τζίμας.

Επίσης οι βουλευτές: Μαρία Κόλλια-Τσαρούχα, Παναγιώτης Μελάς, Σπύρος Γαληνός, Δημήτρης Σταμάτης, Κώστας Παπασιώζος, Γιώργος Βαγιωνάς, Ζήσης Τζηκαλάγιας, Δ. Δερμετζόπουλος, Γιώργος Βλάχος και Μιχάλης Παπαδόπουλος.

Στις ομιλίες τους ενώπιον της ΚΟ αρκετοί ακόμα βουλευτές εξέφρασαν προβληματισμό για τα μέτρα, αφήνοντας ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα εν όψει της ψηφοφορίας της Κυριακής.

Σε όλους τους παραπάνω που δεν θα ψηφίσουν προστίθενται η ανέξαρτητη βουλευτής προερχόμενη από το ΠΑΣΟΚ Μιλένα Αποστολάκη, ο επίσης ανεξάρτητος προερχόμενος από τη ΝΔ Πάνος Καμμένος, όπως και οι βουλευτές του ΛΑΟΣ με εξαίρεση τους Μάκη Βορίδη και Αδ. Γεωργιάδη.

Τα μέτρα θα καταψηφίσουν οι βουλευτές του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κατά έχει ταχθεί και ο ανεξάρτητος βουλευτής και επικεφαλής της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης.

Το ίδιο θα πράξουν και οι ανεξάρτητοι βουλευτές, οι οποίοι αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και συνεργάζονται με την ΔΗΜΑΡ.

Τη νέα σύμβαση θα καταψηφίσουν και άλλοι ανεξάρτητοι βουλευτές, όπως η Σοφία Σακοράφα, ο Γιάννης Δημαράς και ο Βασίλης Οικονόμου.

Υπέρ της δανειακής σύμβασης ανακοίνωσε ότι τάσσεται η ανεξάρτητη βουλευτής και πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη.

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4693588

12 Φεβρουαρίου 2012 † ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ) - ΤΥΠΙΚΟΝ

2012-02-11T16:40:00.001+02:00

12. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ (ΙΖ΄ ΛΟΥΚΑ). Μελετίου ᾿Αντιοχείας (†381). ᾿Αντωνίου (Β΄) Κων/πόλεως (†901), Χρίστου νεομάρτυρος τοῦ κηπουροῦ (†1748). ῏Ηχος β΄, ἑωθινὸν β΄ (τυπικὸν Τριῳδίου §§4-6).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «Καὶ τρόπων μέτοχος»· κοντάκιον «῾Ο θεῖος βλαστός».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ» ἀναστάσιμα 7 καὶ τοῦ Τριῳδίου 3, Δόξα, «῍Ω πόσων ἀγαθῶν», Καὶ νῦν, «Παρῆλθεν ἡ σκιά».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, «Τῆς πατρικῆς δωρεᾶς», Καὶ νῦν, «῾Ο ποιητὴς καὶ λυτρωτής μου».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙON «῞Οτε κατῆλθες», Δόξα, Καὶ νῦν, «Πάντα ὑπὲρ ἔννοιαν». ᾿Απόλυσις.

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. ῾Ο τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τριαδικὰ «῎Αξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ τὰ κατανυκτικὰ τροπάρια «᾿Ελέησον ἡμᾶς» κ.λπ..

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὸ ἀπολυτίκιον «῞Οτε κατῆλθες», Δόξα, τὸ αὐτό, Καὶ νῦν, «Πάντα ὑπὲρ ἔννοιαν». [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ Ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα κατὰ σειράν. Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀναβαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (β΄) μετὰ τῆς τάξεως αὐτοῦ· μετὰ τὸν ν΄ ψαλμόν, τὰ ἰδιόμελα «Τῆς μετανοίας» κ.λπ., ὡς συνήθως ἐν τῷ Τριῳδίῳ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος, καὶ ὁ τοῦ Τριῳδίου μετὰ στίχου «Δόξα σοι, ὁ Θεός». ᾿Απὸ γ΄ ᾠδῆς τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου, καὶ ψάλλεται τὸ μεσῴδιον κάθισμα^* τοῦ Τριῳδίου μετὰ τοῦ θεοτοκίου. ᾿Αφ᾿ ϛ΄ κοντάκιον καὶ οἶκος τοῦ Τριῳδίου, τὸ συναξάριον καὶ τὸ ὑπόμνημα τοῦ Τριῳδίου.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ «Τὴν Μωσέως ᾠδήν»· «Τὴν τιμιωτέραν» καὶ ὁ εἱρμὸς «Τῶν γηγενῶν τίς ἤκουσεν».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ β΄ ἀναστάσιμον «Τὸν λίθον» καὶ τὸ τοῦ Τριῳδίου μετὰ τοῦ θεοτοκίου.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 5 καὶ τοῦ Τριῳδίου 3, Δόξα, «Πάτερ ἀγαθέ», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δοξολογία μεγάλη, «Σήμερον σωτηρία».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ καὶ οἱ μακαρισμοὶ τοῦ ἤχου εἰς 4 καὶ 4 ἐκ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς τοῦ κανόνος τοῦ Τριῳδίου].

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «῞Οτε κατῆλθες» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον τοῦ Τριῳδίου «Τῆς πατρῴας δόξης σου».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: Κυρ. λδ΄ ἐπιστ., «Πάντα μοι ἔξεστιν» (Α΄ Κορ. ϛ΄ 12-20)· Εὐαγγέλιον: Κυρ. ιζ΄ Λουκᾶ, «῎Ανθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς» (Λκ. ιε΄ 11-32).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «῎Αξιόν ἐστιν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας.

Εἴδησις. Τὴν Τετάρτην καὶ τὴν Παρασκευὴν τῆς παρούσης πρὸ τῆς ἀπόκρεω ἑβδομάδος δὲν γίνεται κατάλυσις, ἀλλὰ τηρεῖται ἡ συνήθης τῶν ἡμερῶν αὐτῶν νηστεία.

http://www.youtube.com/watch?v=tKYbFcUUyIQ

Ότε κατήλθες πρός τόν θάνατον, η ζωή η αθάνατος... Αναστάσιμο απολυτίκιο σε δεύτερο ήχο, το ακούμε από τη βυζαντινή χορωδία του Γεωργίου Κακουλίδη

2012-02-11T16:35:00.001+02:00

«Ότε κατήλθες πρός τόν θάνατον, η ζωή η αθάνατος, τότε τόν Άδην ενέκρωσας, τή αστραπή τής θεότητος, ότε δέ καί τούς τεθνεώτας εκ τών καταχθονίων ανέστησας, πάσαι αι Δυνάμεις τών επουρανίων εκραύγαζον. Ζωοδότα Χριστέ ο Θεός ημών, δόξα σοι».

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ, ήχος δευτερόπρωτος του Πέτρου Φιλανθίδου - Μεγάλη ερμηνεία από την φωνή "φαινόμενο" του ΜΑΝΩΛΗ ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΥ (κόντρα τενόρος)

2012-02-11T16:30:00.001+02:00

Πληρωτικά - Λειτουργικά σε Ήχο Δευτερόπρωτο κατ' εκτέλεση αειμνήστου Χρυσάνθου Θεοδοσοπούλου. Η ηχογράφηση είναι από τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης

2012-02-11T16:24:00.001+02:00

Χερουβικός Ύμνος σε Δεύτερο Ήχο. Ψάλλει ο αείμνηστος Χρύσανθος Θεοδοσόπουλος. Ζωντανή Ηχογράφηση από τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης

2012-02-11T16:21:00.001+02:00

Αργή κλασική δοξολογία Ιακώβου Πρωτοψάλτου (ήχος δεύτερος) - ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΗΣ

2012-02-11T16:20:00.001+02:00

ΠΑΤΕΡ ΑΓΑΘΕ, Δοξαστικόν Κυριακής του Ασώτου, ήχος πλ.β - ακούμε τον ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟ ΣΤΑΝΙΤΣΑ

2012-02-11T16:18:00.001+02:00

Δοξαστικόν Κυριακής του Ασώτου, ήχος πλ.β - το ακούμε από τον ανεπανάληπτο Δάσκαλο ΔΗΜΗΤΡΙΟ ΜΑΓΟΥΡΗ - Αιωνία του η μνήμη

2012-02-11T16:14:00.001+02:00

''Ω ΠΟΣΩΝ ΑΓΑΘΩΝ'' - Δοξαστικό του εσπερινού της Κυριακής του Ασώτου.....από τον Κων.Πρίγγο

2012-02-11T16:11:00.001+02:00

Από τον Τιτάνα των αναλογίων...ένα υπέροχο δοξαστικό...και άρτια εκτελεσμένο από την ισχυρή εκφραστική δινότητα του Αθ.Παναγιωτίδη... Πάτερ Αγαθέ....της Κυριακής του Ασώτου...ήχος πλβ΄

2012-02-11T16:08:00.001+02:00

Ὢ πόσων ἀγαθῶν, ὁ ἄθλιος ἐμαυτὸν ἐστέρησα! Δοξαστικόν Στιχηρῶν Ἑσπερινοῦ Κυριακῆς τοῦ Ἀσώτου, Δόξα... Ἦχος β - Ψάλλει ὁ ἱερομόναχος Ῥωμανός Ἀναστασιάδης, ἀδελφός τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Προφήτου Ἠλιού Ῥουστίκων, εὑρισκομένης εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ῥεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἐν Κρήτῃ

2012-02-11T16:05:00.001+02:00

Ὢ πόσων ἀγαθῶν, ὁ ἄθλιος ἐμαυτὸν ἐστέρησα! ὢ ποίας βασιλείας ἐξέπεσα ὁ ταλαίπωρος ἐγώ! τὸν πλοῦτον ἠνάλωσα, ὅν περ ἔλαβον, τὴν ἐντολὴν παρέβην. Οἴμοι τάλαινα ψυχὴ! τῷ πυρὶ τῷ αἰωνίῳ λοιπὸν καταδικάζεσαι· διὸ πρὸ τέλους βόησον Χριστῷ τῷ Θεῷ. Ὡς τὸν Ἄσωτον δέξαι με υἱόν, ὁ Θεός, καὶ ἐλέησόν με.

Ὡς ὁ Ἄσωτος Υἱὸς ἦλθον κᾀγὼ οἰκτίρμον, Στιχηρόν Ἰδιόμελον Αἴνων Κυριακῆς τοῦ Ἀσώτου, Ἦχος δ' - Ψάλλει ὁ ἱερομόναχος Ῥωμανός Ἀναστασιάδης, ἀδελφός τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Προφήτου Ἠλιού Ῥουστίκων, εὑρισκομένης εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ῥεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἐν Κρήτῃ

2012-02-11T16:01:00.001+02:00

Ὡς ὁ Ἄσωτος Υἱὸς ἦλθον κᾀγὼ οἰκτίρμον, ὁ τὸν βίον ὅλον δαπανήσας ἐν τῇ ἀποδημίᾳ, ἐσκόρπισα τὸν πλοῦτον, ὃν δέδωκάς μοι Πάτερ, δέξαι με μετανοοῦντα ὁ Θεός, καὶ ἐλέησόν με.

Ἐπιγνῶμεν ἀδελφοὶ τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν· Στιχηρόν Ἰδιόμελον Ἑσπερινοῦ Κυριακῆς τοῦ Ἀσώτου, Ἦχος α΄ - Ψάλλει ὁ ἱερομόναχος Ῥωμανός Ἀναστασιάδης, ἀδελφός τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Προφήτου Ἠλιού Ῥουστίκων, εὑρισκομένης εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ῥεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἐν Κρήτῃ

2012-02-11T15:58:00.001+02:00

Ἐπιγνῶμεν ἀδελφοὶ τοῦ μυστηρίου τὴν δύναμιν· τὸν γὰρ ἐκ τῆς ἁμαρτίας, πρὸς τὴν πατρικὴν ἑστίαν, ἀναδραμόντα, Ἄσωτον Υἱὸν ὁ πανάγαθος Πατήρ, προϋπαντήσας ἀσπάζεται, καὶ πάλιν τῆς οἰκείας δόξης, χαρίζεται τὰ γνωρίσματα, καὶ μυστικὴν τοῖς ἄνω ἐπιτελεῖ ευφροσύνην, θύων τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν, ἵνα ἡμεῖς ἀξίως πολιτευσώμεθα, τῷ τε θύσαντι φιλανθρώπῳ Πατρί, καὶ τῷ ἐνδόξῳ θύματι, τῷ Σωτῆρι τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Στιχηρόν Ἰδιόμελον Ἑσπερινοῦ Κυριακῆς τοῦ Ἀσώτου, Ἦχος α΄ - Ψάλλει ὁ ἱερομόναχος Ῥωμανός Ἀναστασιάδης, ἀδελφός τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Προφήτου Ἠλιού Ῥουστίκων, εὑρισκομένης εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ῥεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἐν Κρήτῃ

2012-02-11T15:56:00.001+02:00

Εἰς ἀναμάρτητον χώραν, καὶ ζωηράν, ἐπιστεύθην, γεωσπορήσας τὴν ἁμαρτίαν, τῇ δρεπάνῃ ἐθέρισα, τοὺς στάχυας τῆς ἀμελείας, καὶ δραγμάτων ἐστοίβασα, πράξεών μου τὰς θημωνίας, ἃς καὶ κατέστρωσα οὐχ ἅλωνι τῆς μετανοίας. Ἀλλ' αἰτῶ σε, τὸν προαιώνιον γεωργὸν ἡμῶν Θεόν, τῷ ἀνέμῳ τῆς σῆς φιλευσπλαγχνίας ἀπολίκμισον τὸ ἄχυρον τῶν ἔργων μου καὶ σιτάρχησον τῇ ψυχῇ μου τὴν ἄφεσιν, εἰς τὴν οὐράνιόν σου συγκλείων με ἀποθήκην καὶ σῶσόν με.

Στιχηρόν Ἰδιόμελον Αἴνων Κυριακῆς τοῦ Ἀσώτου, Ἦχος β - Ψάλλει ὁ ἱερομόναχος Ῥωμανός Ἀναστασιάδης, ἀδελφός τῆς Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Προφήτου Ἠλιού Ῥουστίκων, εὑρισκομένης εἰς τήν Ἱεράν Μητρόπολιν Ῥεθύμνης καί Αὐλοποτάμου ἐν Κρήτῃ

2012-02-11T15:54:00.001+02:00

Τὴν τοῦ Ἀσώτου φωνὴν προσφέρω σοι Κύριε. Ἥμαρτον ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν σου ἀγαθέ, ἐσκόρπισα τὸν πλοῦτον τῶν χαρισμάτων σου, ἀλλὰ δέξαι με μετανοοῦντα, Σωτὴρ καὶ σῶσόν με.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ - Απαγγέλλει ο παν. αρχιμανδρίτης π. Θεόφιλος Μπουγιουλέκας προϊστάμενος του ιερού ναού Αγίου Ευσταθίου Περισσού

2012-02-11T15:51:00.001+02:00

Το δοξαστικό των αίνων της Κυριακής του Ασώτου σε ήχο πλάγιο του δευτέρου. Ψάλλει ο πρωτοψάλτης του ιερού ναού αγίας Αικατερίνης Πετραλώνων της ιεράς αρχιεπισκοπής Αθηνών κ. Καραμπάσης Δανιήλ

2012-02-11T15:49:00.001+02:00

Ο Ελληνορθόδοξος πολιτισμός το «κινδυνευόμενον και προκείμενον»

2012-02-11T15:43:00.001+02:00

του π. Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Ομότιμου Καθηγητή Παν/μίου Αθηνών

Για τον Ορθόδοξο Χριστιανό το οικονομικό μας πρόβλημα είναι πρώτιστα πνευματικό, συνδέεται δε με την αποδυνάμωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας, κύριο συστατικό της οποίας είναι η Ορθοδοξία. Χαίρω δε, που μου ανετέθη η παρουσίαση της δυναμικής, που ανέπτυξε η Ορθοδοξία στην διαμόρφωση και ιστορική συνέχεια του πολιτισμού μας.
Πολιτισμός είναι η πραγμάτωση του περιεχομένου της ψυχής του ανθρώπου. Αυτό ενσαρκώνεται και αποτυπώνεται στο περιβάλλον του, το οποίο -έτσι- διαμορφώνεται σύμφωνα με την κουλτούρα–καλλιέργεια της ψυχής του. Ορθά ο Arnold Toynbee είπε, ότι «η ψυχή του πολιτισμού είναι ο πολιτισμός της ψυχής». Από τον κανόνα αυτό δεν μπορεί να εξαιρεθεί το δικό μας Έθνος. Ο ελληνικός πολιτισμός καταξιώθηκε σε παγκόσμιο αγαθό και μορφωτικό θησαυρό της Οικουμένης.

Στην ιστορική διαμόρφωση του πολιτισμού μας υπάρχει πνευματική συνέχεια. Θεμελιακό στοιχείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού είναι, κατά τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα (+235 μ.Χ.), η «ζήτησις της αληθείας», και οδήγησε ιστορικά στην ένωση του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό, της ελληνικότητας με την Ορθοδοξία, ως αυθεντική χριστιανικότητα. Η ένωση αυτή, θεανθρώπινη στην ουσία της, παρήγαγε τον ελληνορθόδοξο πολιτισμό, τον πολιτισμό των Ηρώων και Αγίων μας.

α) Η Ελληνική Εκκλησία ήδη από τον β - γ αἰώνα, αναδείχθηκε σε παράγοντα και φορέα του Ελληνικού πολιτισμού (γλώσσας, παιδείας, τέχνης, λαϊκού βίου κ.λπ.), που μεταλαμπαδεύθηκε και σε όλους τους Ορθόδοξους Λαούς στα όρια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, στην προχριστιανική και χριστιανική εκδοχή της (αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης). Οι λαοί καλούνται ολόκληροι, με όλη την κοινωνική δομή τους, στο Κυριακό σώμα. Αυτό συνέβη και με το Ελληνικό Έθνος, το οποίο βαθμιαία εισήλθε ολόκληρο στην Εκκλησία, μεταμορφώνοντας τις κοινωνικές και πολιτιστικές δομές και εκφράσεις του με την αναγέννησή του στους κόλπους της.

Κύριο στοιχείο του Ορθοδόξου πολιτισμού είναι η ζήτηση Χάρης, λόγω της πίστεως στην ανάγκη της Χάρης για την πραγμάτωση του ανθρώπου ενδοϊστορικά και αιώνια. Ο Ορθόδοξος Έλληνας (Ρωμηός) ζει μόνιμα με την αίσθηση της παρουσίας του Ακτίστου στη ζωή του και με την προσδοκία του θαύματος, το οποίο είναι η εγκυρότερη επιβεβαίωση της θείας παρουσίας. Στην ελληνική γλώσσα η αξία η απαξία του ανθρώπου προσδιορίζεται με βάση τη θεόνομη σχέση. Έτσι λέμε: θεοφοβούμενος, αθεόφοβος, θεομπαίκτης η «δεν έχει Θεό μέσα του», διότι η ενοίκηση του Θεού ισχύει στη συλλογική λαϊκή συνείδηση ως στοιχείο καταξίωσης του ανθρώπου. Έτσι, αποβαίνει ο ορθόδοξος πολιτισμός βίωση της προτεραιότητας του προσώπου, ως ετερότητας και ελευθερίας, στα όρια της εν Χριστώ κοινωνίας.

Η εκκλησιαστική ιστορία της Ελλάδος αποτελεί μια πλευρά ιστορίας του πολιτισμού της χώρας (Kulturgeschichte). Όλα τα πολιτισμικά άγαθά μας εξελίχθηκαν υπό την επίδραση του Χριστιανισμού. Οι μορφές και εκφράσεις του Ελλαδικού πολιτισμού, έλαβαν περιεχόμενο χριστιανικό, ακόμη και όλες οι επιβιώσεις του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Η Εκκλησία, άλλωστε, χρησιμοποίησε και στην περίπτωση της Ελλάδος τις πολιτιστικές εκφράσεις για την εκχριστιάνιση του λαϊκού βίου. Καρδιά του ελληνικού πολιτισμού έγινε η δύναμη του φωτισμού και της θέωσης. Ο,τι συνεπώς χαρακτηρίζεται εκ των υστέρων «πολιτιστική δημιουργία» δεν είναι παρά φανέρωση της ζυμωμένης μέσα στη Χάρη ελληνικής υπάρξεως. Η ιστορία της Ελληνικής Εκκλησίας έγινε σημαντικότατο κεφάλαιο της ιστορίας του Ελληνισμού και σπονδυλική στήλη της εθνικής επιβιώσεως και διαχρονικής παρουσίας του.

β) Εκκλησία και εθνικός ελληνικός βίος: Η αναγεννητική διασύνδεση Ελληνισμού και Χριστιανισμού υπήρξε ευεργετική για το Ελληνικό Έθνος, το οποίο μέσα στη νέα αυτή συζυγία του με το Ευαγγέλιο του Χριστού, απέκτησε στην ιστορική του πορεία μια νέα ταυτότητα, συνεχίζοντας τη μεγαλουργία του με ένα νέο τρόπο και έκφραση. Κατά τον αείμνηστο ιστορικό, διδάσκαλό μας, Γεράσιμο Κονιδάρη, «η ημετέρα Εκκλησία, εκτός της γλώσσης και του δικαίου, αποτελεί τον πλέον ζωντανόν σύνδεσμον του δισχιλιετούς εν τη Ορθοδοξία παρελθόντος της Ελλάδος ... μετά του παρόντος».

Η θρησκευτική και εθνική ενότητα των Ελλήνων εξασφαλίζεται με την αδιατάρακτη εκκλησιαστική συνέχεια, κυρίως σε μη ομαλές ιστορικές περιόδους του Γένους (δουλεία). Το λεγόμενο, ότι η εκκλησιαστική κοινωνία λειτουργεί ιστορικά ως «κιβωτός» του Έθνους συνιστά ιστορική πραγματικότητα, μη επιδεχομένη αμφισβήτηση. Το Έθνος σώζεται μέσα στην Εκκλησία-Ορθοδοξία και γι’ αυτό οι όροι «τουρκεύω»και «φραγκεύω» στις περιπτώσεις αλλαξοπιστίας δεν σημαίνουν μόνον αλλαγή θρησκευτικού, αλλά και εθνικού φρονήματος, δηλαδή αφελληνισμό. Αυτό όμως δείχνει τη συνείδηση ταυτίσεως εθνικού και εκκλησιαστικού φρονήματος, η απώλεια δε του δευτέρου, ως θεμελιώδους ψυχογραφικού στοιχείου, επιφέρει και την απώλεια του πρώτου. Και αυτό ισχύει σε κάθε εποχή.

Στα όρια της εκκλησιαστικής κοινωνίας το ορθόδοξο αίσθημα στον ελλαδικό χώρο εναρμονίσθηκε με τη συνείδηση της καταγωγής. Έτσι, το εθνικό φρόνημα, ως ελληνορθοδοξία, σώζεται διαχρονικά ακμαίο στον εκκλησιαστικό χώρο. Μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα λειτουργεί, σ’ όλη τη βυζαντινή περίοδο, η ελληνική εθνική συνείδηση, εναρμονιζόμενη με την ευρύτερη υπερφυλετική συγγένεια, τη ρωμαίικη, με ακατάλυτο ενωτικό σύνδεσμο τη χριστιανική πρωτεύουσα του οικουμενικού Ελληνισμού, την Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη.

Βασικός όμως παράγων του πολιτισμού μας απέβη και η διαφοροποίηση, στην πορεία του χρόνου, της Δύσεως από την ορθόδοξη Ανατολή. Η συνειδητοποίηση, μέσω πατερικών μορφών, όπως ο Μέγας Φώτιος, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο άγιος Μάρκος Εφέσου ο Ευγενικός η οι Κολλυβάδες πατέρες, της καθολικής αλλοτριώσεως της χριστιανικής Δύσης, και ο παρατεινόμενος «άντιδυτικισμός» της ησυχαστικής ανθενωτικής παραδόσεως, συνέβαλε στη συνεχή αφύπνιση της συνειδήσεως του Ελληνικού Έθνους για την ιδιαιτερότητα και πολιτιστική αυθυπαρξία του Ελληνισμού από τον η αίώνα (Καρλομάγνος) έως σήμερα. Αν δε η Εκκλησία υπήρξε πάντοτε πολύτιμο καταφύγιο του εμπερίστατου Έθνους/Γένους, οι Μονές, λειτουργώντας ως κολυμβήθρες συνεχούς αναβαπτισμού του Έθνους, υπήρξαν -και υπάρχουν μόνιμα- πηγή συνοχής εθνικής και άντλησης παντοίων δυνάμεων. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να κατανοηθεί και ερμηνευθεί η γένεση και εκκλησιαστική συντήρηση της Μεγάλης Ιδέας του Γένους, η οποία όμως δεν έχει μόνο εθνικό χαρακτήρα, αλλά τελικά ταυτίζεται με την οικουμενική εν Χριστώ αποστολή του. Το υπόβαθρο της Μεγάλης Ιδέας δεν είναι επεκτατικό-πολιτικό, αλλά πνευματικό-εκκλησιαστικό, ως όραμα της ενότητας της πίστεως και εν Χριστώ κοινωνίας. Είναι η συνείδηση της οικουμενικής ευθύνης και αποστολής του ορθοδόξου Ελληνισμού, αλλά και το μόνιμο χρέος του Ελληνισμού ως φωτιστού της Οικουμένης. Η συναισθηματική σύνδεση του Γένους με την «Πόλιν των Ελλήνων», την Κωνσταντινούπολη-Νέα Ρώμη, απόλυτο στόχο κάθε αναθερμάνσεως του μεγαλοϊδεατισμού του, στην πλατιά λαϊκή συνείδηση δεν μπορεί να λάβει ποτέ νοηματοδότηση φυλετική, αλλ’ εκείνη που είχε στη διάρκεια της Οθωμανοκρατίας έως τον ιθ αί., στη συνείδηση των Κολλυβάδων και των πνευματικών τους τέκνων, νόημα δηλαδή εκκλησιαστικό-οικουμενικό.

Έτσι κατανοείται και η αστασίαστη παρουσία του Ράσου στους αγώνες του Γένους/Έθνους για την ανάκτηση η διατήρηση της ελευθερίας του. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, πνευματικά και πολιτικά, σε μεγάλο μέρος, υπήρξε έργο της Εκκλησίας. Πρωταρχικός, βέβαια, στόχος του ορθοδόξου Κλήρου δεν είναι η διάσωση της ιστορικής διαστάσεως του Έθνους, αλλά η ένταξή του στο Κυριακό σώμα για την εν Χριστώ ολοκλήρωσή του.

Επειδή όμως η εξωτερική ελευθερία συνάπτεται στην Ορθοδοξία με την εσωτερική (απελευθέρωση της καρδιάς από τη δουλεία των παθών), η Εκκλησία διασώζει μόνιμα μια θεολογία ελευθερίας, που νομιμοποιεί την ηγετική παρουσία του Κλήρου και στους ιερούς (αμυντικούς και απελευθερωτικούς) του Έθνους αγώνες. Ακριβώς δε τα γεγονότα της Ελληνικής Επαναστάσεως «εδικαίωσαν τον χαρακτηρισμόν της Εκκλησίας μας ως Εκκλησία της Αναστάσεως» (Γεράσιμος Κονιδάρης). Η ορθόδοξη πίστη και η δυναμική της στη συνείδηση του Έθνους αποτελεί και σήμερα τον ισχυρότερο και βαθύτερο δεσμό, που στηρίζει την ενότητά του, στον εκκλησιαστικό δε χώρο σώζεται πάντα ο αγνότερος πατριωτισμός.

γ) Η ζωη και το πνεύμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας διαμορφώνουν επί αιώνες την ελληνική κοινωνία, ασκώντας εύεργετική επιρροή σ’ αυτήν, κυρίως, μέσω της λατρείας, στην οποία διαπλάσσεται κυριολεκτικά η ζωή και συνείδηση του λαϊκού σώματος. Το ορθόδοξο ήθος μορφώνεται στα όρια της λατρείας, διαποτίζοντας τη συλλογική ελληνική ύπαρξη. Το λαϊκό (ελληνικό) ήθος είναι στην ουσία του ευχαριστιακό, ως οργανική συνέχεια της λατρείας, «λειτουργία μετά τη λειτουργία», ως αγώνας για τη μεταμόρφωση της σωματικότητας εις «θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον τω Θεώ» (Ρωμ. 12,1), και της καθημερινότητας σε λατρεία αγάπης, αμοιβαιότητας, θυσίας (ελληνικό φιλότιμο).

Η Εκκλησία εξασφάλιζε κοινωνικά το πλαίσιο αναπτύξεως σύνολης της ζωής, στη λειτουργική σύναξη, η οποία συνήθως περιλαμβάνει οριακά όλο το χωριό-κοινότητα. Η «ενορία», στην αγροτική προπάντων κοινωνία, διασώζει ακόμη και το ορθόδοξο ήθος ως καθολική στάση ζωής. Η ενοριακή-λατρευτική σύναξη είναι η μόνη, που δεν διακόπηκε ποτέ στην πορεία του Γένους. Η λατρεία όμως ορθόδοξα δεν μένει ποτέ απλή θρησκευτική έκφραση (πρβλ.Πραξ. 2,42 ε., 4,32 ε.), αλλ’ είναι προπάντων κοινωνικό γεγονός. Τα εκκλησιαστικά μυστήρια (βάπτισμα, γάμος, ευχέλαιο), αλλά και η νεκρώσιμος Ακολουθία (κηδεία), όπως και τα εκκλησιαστικά πανηγύρια στις μνήμες των Αγίων, ασκούν κοινωνική δυναμική, ως φυσικές και αβίαστες λαοσυνάξεις. Τα λείψανα των αγίων, με την αφθαρσία και τα θαύματά τους, ασκούν μόνιμη πνευματική επιρροή στο Λαό, ως και οι γνωστές θαυματουργές άγιες εικόνες. Γι’ αυτό τα ιερά προσκυνήματα αποβαίνουν σημαντικοί παράγοντες ενότητας στο Έθνος, σε μια βάση μάλιστα καθολικά αστασίαστη. Οι εκκλησιαστικές πανηγύρεις σε ναούς λαοφιλών Αγίων, με πανορθόδοξη ακτινοβολία μάλιστα, όπως η Παναγία (Τήνος, Σουμελά, Εκατοντπυλιανή Πάρου, Προυσιώτισσα), ο άγιος Δημήτριος (Θεσσαλονίκη), οι Άγιοι της Επτανήσου (Σπυρίδων, Γεράσιμος, Διονύσιος), ο άγιος Νεκτάριος (Αίγινα) κ.λπ. λειτουργούν εθνικά και πανενωτικά, ως ουσιαστικός ενωτικός παράγοντας, ακόμη και στην εποχή μας. Ίδιαίτερα δε οι Μονές, ως μόνιμα προσκυνήματα του Λαού, συντελούν στη διαρκή θέρμανση του φρονήματος, με την πνευματική προσφορά τους (εξομολόγηση, πνευματική καθοδήγηση), τη διδασκαλία (ιδίως στην περίοδο της δουλείας–«κρυφό σχολειό»), τις συλλογές χειρογράφων και εντύπων (επιστημονικά κέντρα)και τη συντήρησή τους σε βιβλιοθήκες, αναγνωριζόμενες καθολικά ως ανεκτίμητα θησαυροφυλάκια της ανθρώπινης σοφίας.

Η κοινωνική όμως δυναμική της Εκκλησίας είναι δυνατόν να εκτιμηθεί και στατιστικά-ποσοτικά με τη μελέτη των βασικών εξωτερικεύσεων του λαϊκού πνεύματος (παραδόσεις, παραμύθια, έθιμα, συνήθειες), που αποτυπώνουν την ηθικοθρησκευτική συνείδηση και θεόνομη έκφραση του Λαού. Η Εκκλησία, εξ άλλου, μερίμνησε μέσω των φωτεινών εκπροσώπων της τη διακρή και ζώσα επικοινωνία με το Λαό. Έτσι, ήδη τον ις αἰ. ανταποκρίθηκε στην Εθναρχική αποστολή της και ενώ στη λατρεία διατηρήθηκε η καθιερωμένη γλωσσική μορφή (μόνιμος ζωντανός σύνδεσμος με την παράδοση και τις πηγές), στο κήρυγμα, κατά κανόνα, χρησιμοποίησε τη δημώδη.

Αλλά και όσον αφορά στις οικονομικές σχέσεις, το κοινωνικό πνεύμα της Ορθοδοξίας σωζόμενο στην παράδοσή της ως κοινοτισμός, διαποτίζει τη ζωή σύνολη του Έθνους, προσφέροντας τη μοναστική Ενορία ( το μοναστήρι), ως πρότυπο (μοντέλο) κοινωνικής συσσωματώσεως. Από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες διαμορφώθηκε στον Ελληνικό κόσμο ένα κοινωνικό πρότυπο «μέσα από τη σύνθεση των αρχαίων ελληνικών «κοινών» και των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων» (Louis Bréhier). Τον δ αἰ. ο Μ. Βασίλειος, εξ άλλου, οργάνωσε το μοναστήρι κοινοβιακά, προσφέροντας μόνιμη έκφραση κοινωνικής υπάρξεως, αλλά και μόνιμο κοινωνικό πρότυπο στη διαχρονική πορεία του Ορθοδόξου Γένους. Ο Ναός απέβη, έτσι, κέντρο της κοινωνικής ζωής, κάτι ανάλογο με το «Καθολικόν» στη μοναστική ενορία-αδελφότητα. Η θέαση δε της ζωής ως ενιαίας και αδιάσπαστης ενότητας και ολότητας, χωρίς διάσταση ανάμεσα στη θρησκευτική και την κοινωνική-πολιτική σφαίρα, θα ισχύει καθολικά και απαράβατα στη βυζαντινή και μεταβυζαντινή κοινωνία. Η ισορροπία όμως αυτή θα διαταραχθεί με την εισβολή του πνεύματος αυτονομήσεως του κοινωνικού χώρου από το τέλος της Τουρκοκρατίας, ως καθαρά δυτική επίδραση.

Η Εκκλησία με το κήρυγμά της ενίσχυε τον κοινοτικό θεσμό, ως θεμελιακό παράγοντα στην επιβίωση του Γένους (συναδέλφωση του Λαού), αλλά και πεδίο μοναδικό για την πολιτική έκφραση της κοινωνικής δυναμικής. Σημαντική δε προέκταση του κοινοτικού θεσμού υπήρξε η διαμόρφωση της οικονομικής ζωής με τη μορφή των συντεχνιών και των ποικίλων σωματειακών συσπειρώσεων και συσσωματώσεων εμπορικού χαρακτήρα. Η συχνή χρήση στις περιπτώσεις αυτές του όρου «’αδελφότης» φανερώνει την εκκλησιαστική επίδραση, αφού άλλωστε κάθε συντεχνιακή συσσωμάτωση είχε τον προστάτη Άγιό της και πανηγύριζε (λειτουργικά) στη μνήμη του. Την ακατάλυτη αυτή διασύνδεση Ορθοδοξίας και Κοινοτισμού διακήρυξε ο Ίων Δραγούμης, ο θεωρητικός του νεοελληνικού πολιτισμού: Όπου βρεθούνε δέκα Ρωμιοί φτειάνουν κοινότητα. Συνάζουν πρώτα χρήματα για την εκκλησιά. Άμα τη χτίσουνε, φέρνουν παπά. Έπειτα και τις γυναίκες τους. Ύστερα, με τους δίσκους της εκκλησιάς, συνάζουν χρήματα και φτειάνουνε σκολειό... Ο Ελληνισμός είναι μια οικογένεια από Ελληνικές κοινότητες...».

δ) Μεγαλεπήβολη όμως αποδεικνύεται και η επίδραση του εκκλησιαστικού χώρου στην καλλιτεχνική δημιουργία του Ελληνικού Λαού, σε κάθε έκφραση της Τέχνης. Εκκλησιαστικά η Τέχνη νοηματοδοτείται ως φανέρωση του «έσω ανθρώπου», του περιεχομένου της καρδίας. Η κατάφαση όμως της Τέχνης, σε όλες τις μορφές της από την Εκκλησία συνιστά συγχρόνως και εν Χριστώ ανανοηματοδότηση και μεταμόρφωσή της, αφού παύει να είναι αυτοσκοπός, μεταβαλλόμενη σε ποιμαντικό μέσο διακονίας και αγιασμού του ανθρώπου και του κόσμου. Και αυτό γίνεται πρώτα με τη λειτουργική καταξίωση των μορφών της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ιδιαίτερα με την υμνογραφια, την εικονογραφία και τη μουσική, προσφέροντας λαλήματα, οράματα και ακούσματα, που διεισδύουν στην καθημερινότητα και τη διαποτίζουν. Έπειτα με την επέκταση του ύφους και του ήθους της εκκλησιαστικής καλλιτεχνικής δημιουργίας στον κοινωνικό χώρο. Κυρίως η μουσική του λαϊκού κοινωνικού βίου διέσωζε επί αιώνες την ταύτισή της με τη λειτουργική μουσική της Εκκλησίας, δημιουργώντας έτσι συνείδηση ενότητας του εθνικού βίου. Η ενότητα αυτή σήμερα διατηρείται κυρίως με τη λεγόμενη «δημοτική» μουσική, που είναι στην ουσία λαϊκή και γι’ αυτό εθνική. Είναι δε αξιοπρόσεκτο το γεγονός, ότι η αναγέννηση της μουσικής τέχνης και δημιουργία καθαρά εθνικής-κοσμικής (Μ. Καλομοίρης, Μ. Χατζηδάκης, Μ. Θεοδωράκης κ. α.) αναζήτησε πάλι τα πρότυπά της στην εκκλησιαστική («βυζαντινή») μουσική και στη μουσική των δημοτικών τραγουδιών, δηλαδή στην ενιαία εθνική μουσική παρακαταθήκη.

Εξ ίσου όμως ενδεικτική για την εκκλησιαστική δυναμική στη λαϊκή καλλιτεχνική δημιουργία είναι η λογοτεχνία, και μάλιστα η ποίηση. Το δημοτικό τραγούδι δείχνει καθαρά αυτή τη σχέση και τη διασύνδεση αρχαιοελληνικού και ορθοδόξου στοιχείου. Το στοιχείο της πίστεως αναδύεται κυρίως στην αντιπαράθεση με τους «αθέους Αγαρηνούς» και στον αγώνα της «ευσεβούς των Χριστιανών πίστεως» κατά των «απίστων». Το ηρωϊκό πνεύμα, στρεφόμενο κατά του Ισλάμ, αναζητεί συχνά στο χώρο της ορθόδοξης πίστεως δυνάμεις αντιστάσεως για την υπέρβαση της μοιρολατρίας. Γενικά η λαϊκή δημιουργία μας είναι Χριστοκεντρική. Η εκκλησιαστική επιρροή δεν περιορίζεται στη ζωγραφική η τη μουσική, αλλά εκτείνεται και στην ξυλουργική, την ξυλογλυπτική, την αργυροχοΐα και χρυσοχοΐα, που έχουν να παρουσιάσουν πλούσια παραγωγή όχι μόνο για τη λειτουργική χρήση, αλλά και για τον καθημερινό βίο, με παραστάσεις και θέματα εμπνεόμενα συχνά από τη ζωή της Εκκλησίας.

ε) Στη χαλάρωση της συζεύξεως, αν όχι και στην αποσύνδεση -σε κάποιες περιπτώσεις- Ελληνισμού και Ορθοδοξίας, συμβάλλουν δραστικά οι διάφορες θρησκευτικές προπαγάνδες και πολιτικοκοινωνικές ιδεολογίες, που κατά τους τελευταίους αιώνες εισβάλλουν κατά συρροή στον ελλαδικό χώρο. Αληθινή επιβίωση της παραδόσεως είναι δυνατή μόνο εκεί, όπου σώζεται η συνέχεια του τρόπου ζωής, που διαμόρφωσε η πατερική Όρθοδοξία. Όταν αδρανούν τα ορθόδοξα κριτήρια, η Ορθοδοξία εκλαμβάνεται εύκολα ως σύνολο θρησκευτικών εθίμων, αναγκαίων για τη διάσωση του εθνικού φρονήματος. Ο πολιτισμός μας σήμερα είναι «το κινδυνευόμενον». Με την παράδοσή μας στην Ευρώπη και την γραικυλική αυτοϋποδούλωσή μας στον πολιτισμό της ανατρέπεται η πατερική ισορροπία στη σύζευξη Ελληνισμού-Χριστιανισμού, μολονότι στο θέμα αυτό παρατηρείται σαφής αντίθεση ανάμεσα στη λογιοσύνη και το ευρύ λαϊκό στρώμα, που συνεχίζει εν πολλοίς να δηλώνει εμμονή στην πίστη του. Είναι όμως γεγονός, ότι η μικροαστική κοινωνία χριστιανικά, έχει τραφεί με το πνεύμα του δυτικού ευσεβισμού, στο οποίο το πατερικό ιδανικό του «θεουμένου» (Αγίου) έχει ουσιαστικά υποχωρήσει προς όφελος του δυτικά θεωρουμένου «χρηστού πολίτη» και στην ουσία ευχρήστου από την μόνιμα φράγκικα προσανατολισμένη εξουσία, δηλαδή του ανθρώπου «ρομπότ» κατά τον όσιο π. Ιουστίνο Πόποβιτς.

Μόνιμες φυγόκεντρες τάσεις διακρίνονται και στο χώρο της Τέχνης, ήδη από τον ιθ αἰώνα, που τροφοδοτούν το λαό με ακούσματα, αναιρετικά της εθνικής μουσικής παραδόσεως, προερχόμενα από τη Δύση. Ο ελληνισμός ήδη από την απώτατη αρχαιότητά του, είναι ανοικτός σε όλο τον κόσμο, καταφάσκοντας την πολιτισμική ετερότητα και προσλαμβάνοντας από αυτήν ομοούσια στοιχεία προς την δική του πολιτισμική ταυτότητα, που συντελούν στην διάσωση και αύξησή της. Είναι γνωστή η επισήμανση του Πλάτωνος στην Επινομίδα του: «Ο,τι περ Έλληνες βαρβάρων παραλάβωσι, κάλλιον τούτο εις τέλος εξεργάζονται».

Από τα τέλη όμως της Τουρκοκρατίας άνοιξαν όλες οι κερκόπορτές μας από τους δυτικόπληκτους –ευρωπαϊστές μας –κατά Ζουράρη ευρωλιγούρηδες- και μετακενώνονται συνεχώς αυτούσια στοιχεία του ευρωπαϊκού χώρου, γεννήματα μιας διαφορετικής διαχρονικής πολιτιστικής διαδικασίας, που νοθεύουν την ελληνορθόδοξη πολιτιστική παράδοση και τελικά την αναιρούν, υποκαθιστώντας τα συστατικά της. Και αυτό λόγω της καλλιεργούμενης, κυρίως στο χώρο της εκπαίδευσης, ευρωμανίας, συνέπεια της οποίας είναι και η από το 1833 αρξαμένη ευρωπαϊκή/φραγκική κατοχή στη χώρα μας, την κορύφωση της οποίας ζούμε σήμερα ως Έθνος. Λόγω της οικονομικής καταρράκωσης η κατοχή γίνεται σήμερα περισσότερο αισθητή.

Ο εκκλησιαστικός μας όμως χώρος, από τη φύση του, και λόγω της παράδοσής του, έχει τη δύναμη να αποτρέψει την πολιτιστική αλλοτρίωση του Έθνους, που συνδέεται άμεσα με την πνευματική και υπαρκτική διάλυσή του , μέσα στην νεοεποχίτικη χοάνη. Τη δύναμη αυτή διασώζει και σήμερα η Εκκλησία μας, στα πρόσωπα των αξίων και γνήσια Ορθοδόξων εκπροσώπων της. Αυτοί οι γνήσιοι ηγέτες μας, μαζί με το ορθόδοξο λείμμα του λαού μας, μπορούν να αντιμετωπίσουν την νεοεποχίτικη –και φραγκοκατασκευασμένη- Ηγεσία της Χώρας μας.

http://www.zoiforos.gr

Γιατί διακόπηκε η "Εκπομπή ΑΕ" στο Ράδιο 9

2012-02-11T14:18:00.000+02:00

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ

O Δημήτρης Καζάκης είναι οικονομολόγος-αναλυτής

Η "Εκπομπή ΑΕ" στο Ράδιο 9 διέκοψε την λειτουργία της διότι οι συντελεστές της δεν μπορούν να συμμορφωθούν με τις "άνωθεν υποδείξεις". Ήδη από τις 9 Φεβρουαρίου και ημέρα Πέμπτη, οι ενημερωτικές εκπομπές του σταθμού πληροφορήθηκαν ότι υπάρχει "υπόδειξη" αλλαγής πλεύσης. Σύμφωνα μ' αυτήν επιτρέπεται η κριτική και μάλιστα αμείλικτη στο εσωτερικό πολιτικό σύστημα, αλλά επ' ουδενί δεν πρέπει να τεθεί στο στόχαστρο το νέο μνημόνιο, η τρόικα, το ευρώ και η ΕΕ. Σύμφωνα με τον ιδιοκτήτη του σταθμού το μνημόνιο πρέπει να "περάσει" οπωσδήποτε. Η "γραμμή" που δόθηκε ήταν απολύτως σαφής: "πολύ κακό το νέο μνημόνιο, αλλά τι να κάνουμε δεν έχουμε άλλη λύση".
Παρά την "άνωθεν υπόδειξη" η Εκπομπή ΑΕ εξέπεμψε κανονικά την Πέμπτη 9/2 αψηφώντας την νέα "γραμμή". Κατόπιν τούτου στάθηκε αδύνατη η συνέχιση της συνεργασίας διότι, όχι μόνο δεν δεχόμαστε "άνωθεν υποδείξεις", αλλά ούτε πρόκειται να υποκύψουμε στο καθεστώς της νέας κατοχής στα ΜΜΕ και στην χώρα. Οι συντελεστές της εκπομπής ανανέωσαν το ραντεβού με το κοινό τους και το σύνολο του ελληνικού λαού την Κυριακή 12/2 στις 5:00 μμ στο άγαλμα του Κολοκοτρώνη (παλαιά Βουλή). Θα είμαστε όλοι εκεί.

10/9/2012
Δημήτρης Καζάκης

http://dimitriskazakis.blogspot.com/

Διάγγελμα Παπαδήμου στο λαό το βράδυ του Σαββάτου

2012-02-11T14:14:00.001+02:00

Διάγγελμα στον ελληνικό λαό θα απευθύνει το βράδυ του Σαββάτου ο πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος αναμένει και την έκβαση των συνεδριάσεων των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίες καλούνται να αποφανθούν επί συμφωνιών και συμβάσεων εκατοντάδων σελίδων, με νομικούς και τεχνικούς όρους σύνθετους, οι οποίες κατατέθηκαν μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκλευής στη Βουλή.Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε τα συγκεκριμένα κείμενα - δηλαδή το νέο Μνημόνιο και τη συμφωνία για το "κούρεμα", ενώ νωρίτερα στην εισήγησή του ο πρωθυπουργός είχε περιγράψει με δραματικούς τόνους το τί θα σήμαινε μια χρεοκοπία για την χώρα.

Ο κ. Παπαδήμος ξεκαθάρισε επίσης ότι όσοι υπουργοί καταψηφίσουν τη σύμβαση θα βρεθούν εκτός κυβέρνησης. «Αυτή την ώρα δοκιμάζονται και οι αντοχές της κυβέρνησης. Και είναι σαφές πως δεν μπορούν όλοι να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης. Η χρεοκοπία της Ελλάδας ωστόσο δεν είναι επιλογή που μπορούμε να επιτρέψουμε» είπε χαρακτηριστικά. Και κάλεσε τους πάντες να στηρίξουν την προσπάθεια διάσωσης της χώρας.Ο πρωθυπουργός αναγνώρισε στην εισήγησή του ότι και οι αντοχές του ελληνικού λαού αγγίζουν τα όριά τους. "Κοιτάμε τον ελληνικό λαό στα μάτια με πλήρη συναίσθηση της ιστορικής ευθύνης. Το κοινωνικό κόστος που συνεπάγεται το πρόγραμμα αυτό θα είναι περιορισμένο σε σύγκριση με την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που θα ακολουθούσε εάν δεν το υιοθετήσουμε".

http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=176378

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ:«Είμαστε η δεν είμαστε παράταξη;Αυτονόητα θα υπάρξει κομματική πειθαρχία .Έτσι πρεπει να γίνεται σε όλες τις κρίσιμες αποφάσεις. Ξέρω πολύ καλά τι γίνεται στην περιφέρεια του καθενός. Να ξέρετε ότι όσοι παριστάνουν τους βασιλικότερους του βασιλέως δεν θα είναι καν υποψήφιοι. Δεν θέλω τσάμπα επαναστάτες και τσάμπα μάγκες» (real.gr)

2012-02-11T14:08:00.001+02:00

Ο Γ. Παπανδρέου απευθυνόμενος στους βουλευτές ζήτησε κομματική πειθαρχία ενόψει της αυριανής ψηφοφορίας και σημείωσε: «Αν υπάρχουν άνθρωποι με πραγματικό συνειδησιακό πρόβλημα, υπήρξαν και παραιτήθηκαν, αυτό είναι μία επιλογή» (real.gr)

2012-02-11T14:03:00.000+02:00

Σαμαράς: «Η χώρα πρέπει να μείνει όρθια και να μην λεηλατηθεί»

2012-02-11T13:59:00.001+02:00

«Το κούρεμα θα γλυτώσει τη χώρα από τον γκρεμό» τόνισε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς ζητώντας την προκήρυξη εκλογών, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας για την ανταλλαγή ομολόγων. «Η χώρα πρέπει να μείνει όρθια και να μην λεηλατηθεί και θα δώσουμε τη μάχη της ανάταξης αυτής της χώρας» διαμήνυσε από το βήμα της Βουλής, όπου συνεδρίασε η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του.

«Βρισκόμαστε ως χώρα μπροστά σε έναν τεράστιο κίνδυνο», τόνισε ο Αντώνης Σαμαράς μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας.

«Απειλείται η ελευθερία, η ανεξαρτησία, η υπόστασή μας», είπε.

«Όλοι οι ιστοί μιας ζωντανής οικονομίας, η αγορά, η κατανάλωση, η εμπιστοσύνη, η οικονομία έχουν όλα καταρρεύσει και μαζί και οι προσδοκίες για το αύριο», είπε ο κ. Σαμαράς και χαρακτήρισε καταστροφική τη συνταγή του Μνημονίου.

«Επιμένουμε ότι η συνταγή του μνημονίου ηταν καταστροφικό λάθος. Δεν αλλάζουμε αυτές τις θέσεις μας», τόνισε.

«Οι επιλογές μας δικαιώθηκαν, οι θέσεις μας παραμένουν, αλλά οφείλουμε να αποτρέψουμε αυτόν τον μεγάλο κίνδυνο για να πάμε παραπέρα»

Ανακοίνωσε επίσης ότι η ΝΔ θα ζητήσει άμεση διάλυση της βουλής και εκλογές, μετά τη συμφωνία για την ανταλλαγή των ομολόγων.

Προειδοποίησε, εξάλλου, πως ο μεγάλος κίνδυνος είναι να εκραγεί η κοινωνία αν δεν γίνουν εκλογές.

Ο κ. Σαμαράς άσκησε κριτική στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την οποία, όπως είπε, είχε προειδοποιήσει πολλές φορές για τις καταστροφικές συνέπειες του μνημονίου, όπως και την Ευρώπη.

Πρόκειται πλέον για μια Ευρώπη της τιμωρίας και όχι Ευρώπη της αλληλεγγύης, ανέφερε.

Ξεκαθάρισε επίσης ότι «είναι αυτονόητη η κομματική πειθαρχία και όποιος δεν ακολουθήσει δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές», αναφερόμενος μάλιστα σε «τζάμπα μάγκες».

http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4693576

12 Φεβρουαρίου 1945: Η υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

2012-02-11T13:54:00.001+02:00

Του Μάνου Ιωαννίδη*

12 Φεβρουαρίου 1945. Αποφράδα μέρα για το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και γενικά την αριστερά. Είναι η μέρα υπογραφής της Συμφωνίας της Βάρκιζας.

Ας δώσουμε μερικά στοιχεία της για τους νεότερους.

Υπεγράφη στη βίλα Κανελλόπουλου στη Βάρκιζα Αττικής για τον τερματισμό της δεκεμβριανής αιματοχυσίας και τη συμφιλίωση του ελληνικού λαού -όπως λεει στο προοίμιό της- μεταξύ των εκπροσώπων του ΚΚΕ (Γ. Σιάντου), του ΕΑΜ (Μ. Παρτσαλίδη), της ΕΛΔ (Η. Τσιριμώκου) και των εκπροσώπων της δοτής από τους Άγγλους και τον αντιβασιλέα αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό κυβέρνησης του Νικ. Πλαστήρα (Ι. Στεφανόπουλου, Π. Ράλλη και Ι. Μακρόπουλου), με την ενεργό συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις και των Άγγλων Μακ Μίλαν (υπουργού Μεσογείου) και Ρ. Λήπερ (πρεσβευτή στην Αθήνα).

Με τη Συμφωνία η κυβέρνηση εξέφρασε τη σταθερή θέλησή της για την αποκατάσταση της ενότητας του κράτους και την επαναφορά της εσωτερικής ειρήνης και πολιτικής ομαλότητας με την ανάπτυξη «ελεύθερου και ομαλού πολιτικού βίου, του οποίου κύριον χαρακτηριστικόν θα είναι ο σεβασμός της πολιτικής συνειδήσεως των πολιτών, η ειρηνική διαφώτισις και διάδοσις πολιτικών ιδεών και ο σεβασμός προς τας ελευθερίας τας οποίας ο καταστατικός χάρτης του Ατλαντικού και αι αποφάσεις της Τεχεράνης διεκήρυξαν και η συνείδησις των δι' αυτάς αγωνιζομένων λαών απεδέχθη».

Για τους παραπάνω σκοπούς η κυβέρνηση ανέλαβε την υποχρέωση να εξασφαλίσει την ελεύθερη εκδήλωση των πολιτικών και κομματικών φρονημάτων, την απρόσκοπτη λειτουργία των ατομικών ελευθεριών, όπως του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι, την ελευθερία του Τύπου και την κατάργηση κάθε προηγούμενου ανελεύθερου νόμου, την αποκατάσταση των συνδικαλιστικών ελευθεριών και την άρση του Στρατιωτικού Νόμου.

Προέβλεπε επίσης τη συγκρότηση Εθνικού Στρατού με τακτική στρατολογία (στρατολογικές κλάσεις) με σεβασμό στα πολιτικά και κοινωνικά φρονήματα των στρατευομένων, την αποστράτευση του ΕΛΑΣ και της Εθν. Πολιτοφυλακής και την παράδοση των όπλων τους, την απόλυση των ομήρων του ΕΛΑΣ (ήδη είχαν απολυθεί), την εκκαθάριση των δημοσίων υπαλλήλων, του στρατιωτικού προσωπικού και των Σωμάτων Ασφαλείας από τους δωσιλόγους και την επαναφορά εκείνων που είχαν απομακρυνθεί λόγω της αντιστασιακής δράσης τους, καθώς επίσης και τη διενέργεια δημοψηφίσματος (βασιλεία ή δημοκρατία) εντός του έτους και τάχιστα -μετά από αυτό- εκλογές για Συντακτική Συνέλευση.

***

Η Συμφωνία κυρώθηκε με συνταγματική πράξη που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (φύλλο 68/1965 τεύχος Α') και απέκτησε όχι απλά ισχύ νόμου, αλλά επαυξημένη συντακτική δύναμη.

Είχε προηγηθεί στις 11 Ιανουαρίου η υπογραφή της ανακωχής των δεκεμβριανών συγκρούσεων μεταξύ του «αρχιστρατήγου των στρατιωτικών δυνάμεων εν Ελλάδι» Ρ. Σκόμπυ και των αντιπροσώπων της Κ.Ε. του ΕΛΑΣ.

Μέχρις εδώ, όλα καλά. Και φαίνεται ότι επιτυγχανόταν ο στόχος του πίσω μέρους του μυαλού της ηγεσίας μας, που με τις ντουφεκιές του Δεκέμβρη ήλπιζε ότι ίσως θα τα καταφέρναμε μόνοι μας να εξασφαλίσουμε καλύτερους όρους ύπαρξης της αριστεράς στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα με τη δυναμική που είχε το ΕΑΜικό κίνημα, παρά τις συμφωνίες των Στάλιν - Τσώρτσιλ στη Μόσχα για τα ποσοστά επηρροής τους στην Ελλάδα (10% και 90% αντίστοιχα -βλέπε "Αυγή" 6-7.12.2011 Γιατί έγινε ο Δεκέμβρης του 1944) αφού όλα σχεδόν τα παραπάνω ήταν μέσα στο πρόγραμμα του ΕΑΜ.

Αποτέλεσαν όμως και τη μία βάση της διπρόσωπης πολιτικής και στρατηγικής του Ν. Ζαχαριάδη από τη μέρα της απελευθέρωσής του από το γερμανικό στρατόπεδο του Νταχάου και της άφιξής του στην Ελλάδα (29.5.45) μέχρι την ολοκλήρωσή της με το «πάλι στ’ άρματα». Η οποία βάση έκρυβε από τη μια τη δικαίωση των πεπραγμένων τής μέχρι τότε ηγεσίας του ΚΚΕ, αλλά από την άλλη την εξουδετέρωση του Άρη Βελουχιώτη (με το πέρασμά του στις ανατολικές χώρες) ή ακόμη και την εξόντωσή του, τον οποίο με κανένα τρόπο δεν ήθελε στην κεφαλή του νέου αντάρτικου που σχεδίαζε. Πράγματα όμως που δεν είναι του παρόντος.

***

Η Συμφωνία όμως περιείχε και την προδοσία του ΕΑΜικού κινήματος, όπως ειπώθηκε από τους πολλούς, ή το μεγάλο λάθος, όπως παραδέχθηκαν -κατόπιν εορτής όμως- κορυφαία στελέχη του ΚΚΕ, όπως ο Μ. Παρτσαλίδης και ο Γ. Ιωαννίδης, οι οποίοι όμως το απέδωσαν σε συμβουλές του Δημητρώφ (τέως γραμματέα της Γ' Κομουνιστικής Διεθνούς και τότε επικεφαλής του τμήματος Διεθνών Σχέσεων της Κ.Ε. του ΚΚΣΕ), ο Ν. Ζαχαριάδης, που τη χαρακτήρισε όμως όχι συνθηκολόγηση και υποχώρηση, αλλά αναγκαίο ελιγμό μπροστά στον Στάλιν, αλλά και ο ίδιος ο Στάλιν όταν τον Γενάρη του 1950 συναντήθηκε με τους Παρτσαλίδη και Ζαχαριάδη. Τέλος και το ίδιο το ΚΚΕ με αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων του. Έγκαιρα δε και έμπρακτα ο Άρης Βελουχιώτης, ο οποίος ούτε αποστρατεύτηκε ούτε παρέδωσε τα όπλα του.

Η προδοσία, το λάθος ή ο «ελιγμός» βρισκόταν στους όρους της Συμφωνίας για τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ, στην αοριστία για το ποιοι θα συγκροτούσαν τις επιτροπές που θα έκριναν τα στελέχη του στρατού, των Σωμάτων Ασφαλείας και των δημοσίων υπηρεσιών, στη διατήρηση της αναστολής των άρθρων 5, 10 και 12 των Συντάγματος που αφορούσαν τα των φυλακίσεων, συλλήψεων, δημοσίων συγκεντρώσεων, το απαραβίαστο κατοικίας και αλληλογραφίας και κυρίως στο άρθρο 3 της Συμφωνίας που αφορούσε την αμνηστία.

Με το άρθρο αυτό δεν συμφωνήθηκε γενική αμνηστία που επεδίωκε η αντιπροσωπεία μας. Ενέδωσε τελικά να χορηγηθεί η αμνηστία μόνο για τα «πολιτικά» αδικήματα που τελέστηκαν από της 3ης Δεκεμβρίου 1944 και μετά. Αλλά και από αυτή την αμνηστία εξαιρέθηκαν «τα συναφή αδικήματα κατά της ζωής και της περιουσίας, τα οποία δεν ήσαν απαραιτήτως αναγκαία διά την επιτυχίαν του πολιτικού αδικήματος». Μάλιστα, επειδή από την ασαφή αυτή διατύπωση (ποια ήταν τα πολιτικά αδικήματα) κινδύνευε να διωχθεί και η ΕΑΜική ηγεσία, η αντιπροσωπεία μας φρόντισε με ιδιαίτερο παράρτημα της Συμφωνίας να εξαιρεθούν, δηλαδή να αμνηστευθούν γενικά πενήντα ηγετικές προσωπικότητες που αυτή θα όριζε!

***

Έτσι, από αυτά τα κενά και τις ασάφειες ξεκίνησε η νόμιμη αντιΕΑΜμική θύελλα που σάρωσε απ' άκρη σ' άκρη όλη τη χώρα, με την αιματηρή βοήθεια του παρακρατικού μηχανισμού και των εθνικιστικών ληστοσυμμοριών. Σε σημείο που ο Ι. Σοφιανόπουλος σε μια προεκλογική του συγκέντωση (εκλογές 5.3.1950) να εξομολογηθεί δημόσια ότι, αν και οι άλλοι δύο κυβερνητικοί αντιπρόσωποι στη Βάρκιζα (Π. Ράλλης και Ι. Μακρόπουλος) είχαν δεχτεί τη χορήγηση της γενικής αμνηστίας, καθώς επίσης και ο αντιβασιλέας και ο πρωθυπουργός με όλα τα μέλη της κυβέρνησης, είχαν δε καμφθεί και οι Άγγλοι, εκείνος παρέμεινε ανένδοτος μέχρι τέλους, με τη βεβαιότητα ότι θα υποχωρήσει η ΕΑΜική αντιπροσωπεία. Και πρόσθεσε: «Αν εγνώριζα όμως ότι η δεξιά θα παρασπονδήση κατά τοιούτον αναίσχυντον τρόπον παραβιάζουσα την Συμφωνίαν, θα προτιμούσα να μου κοπή το χέρι, παρά να υπογράψω την Συμφωνίαν εκείνην».

Ειπώθηκε αργότερα ότι αυτός ο αριστερίζων πολιτικός (είχε εξορισθεί και επί Ι. Μεταξά) με την επιμονή του αυτή επιδίωκε να αποκομίσει πολιτικά οφέλη από τις διώξεις των ΕΑΜικών αγωνιστών και συγκεκριμένα ότι οι διώξεις θα απομάκρυναν από το ΚΚΕ και το ΕΑΜ μεγάλες μάζες οπαδών τους που θα τους υποδέχονταν ο νέος πολιτικός οργανισμός που σκόπευε να δημουργήσει (Σ. Πατατζής στο βιβλίο του Ιωάννης Σοφιανόπουλος).

Η Συμφωνία της Βάρκιζας ξεκίνησε με αίτημα της ηγεσίας του ΚΚΕ και του ΕΑΜ από τα Τρίκαλα, όπου μετά την ήττα του Δεκέμβρη είχαν την έδρα τους και υπήρξε σφοδρό παρασκήνιο για τα πρόσωπα που θα συμμετείχαν στις συζητήσεις, γιατί οι Άγγλοι και ολόκληρος ο αντίπαλος πολιτικός κόσμος, ήθελαν να διαπραγματευτούν μόνο με το ΚΚΕ. Ο Α. Σβώλος (πρόεδρος της ΕΛΔ) ωστόσο αρνήθηκε να συμμετάσχει προσωπικά και τελικά κάμφθηκε και έστειλε τον γραμματέα της ΕΛΔ, Η. Τσιριμώκο. Δεν ήθελε φαίνεται να του επιρρίψουν και άλλες ευθύνες πέραν εκείνων που του καταλόγισε το ΚΚΕ για την ενδοτική του στάση στον Λίβανο, ως αρχηγού τότε της αντιπροσωπείας μας.

***

Γνώριζε το ΚΚΕ τι θα πήγαινε να κάνει στη Βάρκιζα; Το γεγονός ότι εκείνο είχε ζητήσει τις συζητήσεις μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι γνώριζε και ότι πρέπει να είχε καθορίσει κόκκινες γραμμές, όπως θα λέγαμε σήμερα. Πού όμως ήταν αυτές οι κόκκινες γραμμές, αφού ο ΕΛΑΣ, παρά την ήττα της εφεδρικής του δύναμης της Αθήνας με τα λιανοντούφεκά της και ελάχιστων ανταρτικών του τμημάτων, ήταν ανέπαφος, παντοδύναμος και πάνοπλος σε όλη την Ελλάδα. Όταν η ΕΑΜική εξουσία και διοίκηση απλωνόταν σε όλη τη χώρα; Όταν το μέγα μέρος του λαού ήταν ακόμη με το μέρος του, όπως έδειξαν οι αμέσως μετά παλλαϊκές συγκεντρώσεις;

Εδώ δεν μπορώ να μην παρεμβάλλω και την αποκάλυψη του ταγματάρχη Θ. Μακρίδη (εφημ. "Ελευθεροτυπία" 22.5.1977), αυτού του αναγνωρισμένης αξίας επιτελικού αξ/κού του Γ.Σ. του ΕΛΑΣ και στρατιωτικού συμβούλου του ΚΚΕ, όταν ρωτήθηκε από την ηγεσία μας για τη συνέχιση του ένοπλου αγώνα, που έδωσε στις 15.1.45 (τέσσερις μέρες δηλαδή μετά την Ανακωχή) και γνωμάτευσε ότι ο ΕΛΑΣ θα είναι πανέτοιμος να αντιμετωπίσει τους Άγγλους έξω από την Αθήνα το πολύ σε ένα μήνα. Και για τη συμβουλή του στον Μ. Παρτσαλίδη στις 2.2.45 στα Τρίκαλα, όταν η αντιπροσωπεία μας ξεκινούσε για την Αθήνα, ότι «σε 8-10 μέρες είμαστε έτοιμοι, παρατείνετε τις διαπραγματεύσεις και τότε τα λέμε». Μέρες που συνέπιπταν με τις συνομιλίες στη Βάρκιζα. Ο Μ. Παρτσαλίδης, που ζούσε τότε (22.5.77), δεν τον διέψευσε!

Οι παραχωρήσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ κατά το προηγούμενο έτος στον Λίβανο και στην Καζέρτα, οι παλινωδίες της στις παραμονές του Δεκέμβρη, ο χαλαρός τρόπος διεξαγωγής της μάχης του Δεκέμβρη, η αδιαλλαξία της στη σύσκεψη με τον Τσώρτσιλ τις παραμονές των Χριστουγέννων, δείχνουν ότι, αν υπήρχε κάποια κόκκινη γραμμή, αυτή έφτανε μέχρι του σημείου να μην παραβιάσουν τη Συμφωνία της Μόσχας και το διεθνιστικό τους καθήκον απέναντι στη «Μητέρα Πατρίδα» χωρίς να εξασφαλίσουν τους ελάχιστους όρους ύπαρξης και δράσης της αριστεράς στα χρόνια που έρχονταν (βλ. "Αυγή" ό.π.). Άλλωστε ότι το καθήκον τους αυτό το έβαζαν πάντοτε πάνω απ' όλα το ομολόγησαν αργότερα σε επιστολή της Κ.Ε. του ΚΚΕ από 22.8.1949 προς το Κ.Κ. Αλβανίας (σχετική με τις επιχειρήσεις του ΔΣΕ σε Γράμμο - Βίτσι) που την υπογράφουν οι Ν. Ζαχαριάδης, Β. Μπαρτζιώτας, Δ. Βλαντάς, Γ. Βοντίσιος με την υποσημείωση ότι είναι σύμφωνοι και οι σ. Παρτσαλίδης και Ιωαννίδης) και όπου γράφουν ότι «Εμείς πάντα υποτάσσαμε και υποτάσσουμε τα συμφέροντα του κινήματός μας στα γενικότερα συμφέροντα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινηματος» (ΑΣΚΙ, Αρχείο ΚΚΕ κ.353 - βλ. και Ν. Κέδρος Ο Εμφύλιος στη Φλώρινα, έκδ. Βιβλιόραμα 2011).

***

Υπογράφοντας λοιπόν πέτυχαν το πρώτο, αλλά αρκέστηκαν σε αόριστες υποσχέσεις για το δεύτερο και στην... εγγύηση των Άγγλων, οι οποίοι όμως δεν υπέγραψαν τη Συμφωνία. Αποστράτευσαν και αφόπλισαν τον έτοιμο να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα ΕΛΑΣ, τον μόνο εγγυητή που θα μπορούσαν να έχουν, με αόριστες υποσχέσεις αφερέγγυων πολιτικάντηδων που ξεπετάχτηκαν από το πουθενά, επωφελούμενοι της πολιτικής δίνης και κρίσης στις οποίες είχε περιπέσει η χώρα μας από το μοίρασμα της Ευρώπης μεταξύ των μεγάλων και των αγγλικών όπλων. Εδώ, αν δεχθούμε ότι ήταν άπειροι στα πολιτικά παιγνίδια και τις ίντριγκες, δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι το ίδιο συνέβαινε και με το θέμα της αμνηστίας όταν φρόντιζαν να συμπεριλάβουν σ’αυτήν μόνο τον εαυτό τους και μερικές ακόμη ηγετικές προσωπικότητες. Πράγμα που δείχνει ότι από τους μισερούς και συκοφαντικούς λίβελους που δέχτηκαν στον Λίβανο και στη σύσκεψη των παραμονών των Χριστουγέννων από τους άκαπνους, άπραγους και φανατικά αντιΕΑΜΙκούς πολιτικούς αντιπάλους μας και από αυτά που ειπώθηκαν μέσα στη σύσκεψη (έχουν δημοσιευθεί τα πρακτικά της) θεωρούσαν ενδεχόμενο να ακολουθήσει ό,τι ακολούθησε.

Πράγματι, μόνο από την υπογραφή της Συμφωνίας μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου 1945, μέσα σε 10 μήνες δηλαδή, όπως δήλωσε ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης Κ. Ρέντης, οι ΕΑΜικοί αγωνιστές που είχαν διωχθεί για κατοχικά αδικήματα, ανέρχονταν περίπου σε 80.000, από τους οποίους οι μισοί σχεδόν βρίσκονταν ήδη στις φυλακές ως κατάδικοι ή υπόδικοι, ενώ περίμεναν εκκρεμείς 48.056 ακόμη δικογραφίες να πέσουν στα χέρια παθιασμένων δικαστών και εισαγγελέων!

Από τους αγωνιστές αυτούς ο Μ. Βασιλόπουλος είχε σπάσει το τότε ρεκόρ Γκίνες με καταδίκη από το Κακουργιοδικείο Κορίνθου 351 φορές σε θάνατο, ενώ τρεις άλλοι, ο Κ. Κιοπρές, ο Σωτ. Παπαδόπουλος και ο Γεωρ. Κολλημένος, είχαν εισπράξει από Β' Κακουργιοδικείο Αθηνών καταδίκες 127, 55 και 42 φορές σε θάνατο αντίστοιχα! Αργότερα εκτελέστηκαν.

Να λοιπόν γιατί η Συμφωνία της Βάρκιζας χαρακτηρίστηκε απ' όλους κατάπτυστη και εγγληματική και μόνο από τον Ν. Ζαχαριάδη και το ΚΚΕ ελιγμός και λάθος.

Και ποιες ήταν οι συνέπειες για τους πρωτεργάτες αυτής της Συμφωνίας; Φυσικά όχι οι διώξεις που υπέστησαν όλοι οι αγωνιστές, αφού φρόντισαν να συμπεριλάβουν εαυτούς στην αμνηστία, αλλά μόνο κομματικές. Ο μεν Γ. Σιάντος, που είχε πεθάνει το 1947, κατηγορήθηκε από τούς Ν. Ζαχαριάδη και Δ. Βλαντά το 1950 ως προβοκάτορας, χαφιές και ισόβιος πράκτορας των Άγγλων, για να αποκατασταθεί το 1958 μαζί με τον Ν. Πλουμπίδη και τον Κ. Καραγιώργη, ο δε Μ. Παρτσαλίδης να διαγραφεί αργότερα από το ΚΚΕ, για άλλους όμως λόγους.

* Ο Μάνος Ιωαννίδης είναι συνταξιούχος δικηγόρος. Υπήρξε κατά την Κατοχή καπετάνιος του λόχου ΕΛΑΣ Βύρωνα Αθηνών, φοίτησε στη Σχολή Αξ/κών του Γ.Σ. ΕΛΑΣ στο Βουνό, ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός και στη συνέχεια τοποθετήθηκε επιτελής του Προτύπου Τάγματος της Α' Ταξιαρχίας Αθηνών που έδρευε στην Καισαριανή. Eίναι συγγραφέας του βιβλίου «Φάκελος Νο 9745/Β - Στα χρόνια του Μεγάλου Αγώνα» (εκδ. Μέδουσα)

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=668787

Πειράματα πάνω σε ανθρώπους

2012-02-11T13:49:00.000+02:00

Σπύρος Λαπατσιώρας

Ο Σπύρος Λαπατσιώρας είναι Λέκτορας Ιστορίας Οικονομικών Θεωριών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης

Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες και τα ανεπίσημα κείμενα τα οποία έχουν κυκλοφορήσει, ο καθηγητής Σπ. Λαπατσιώρας προχωρεί σε κάποιες πρώτες επισημάνσεις σχετικά με το νέο Μνημόνιο. Μια πιο πλήρης ανάλυση αποτελεί αντικείμενο άλλου κειμένου.

Α) Μάλλον το πιο εντυπωσιακό στοιχείο αποτελεί η συνομολόγηση των εταίρων του Μνημονίου ότι αποτελεί στόχο ο κατώτερος μισθός να προσεγγίσει -ώστε να είναι συγκρίσιμο, με όρους και κριτήρια ανταγωνιστικότητας- επίπεδα κατώτερων μισθών όπως αυτά που συναντάμε σε χώρες της Νότιο Ανατολικής - Κεντρικής Ευρώπης και της Πορτογαλίας, μέχρι το τέλος του Ιουλίου του 2012, και μάλιστα με εμπλοκή των κοινωνικών εταίρων.

Ας δούμε μερικούς αριθμούς που δείχνουν τον στόχο με βάση τον τρόπο που υπολογίζει η Εurostat τον κατώτερο μισθό. Στην Ελλάδα, με τα ισχύοντα αυτή τη στιγμή, έχουμε κατώτερο μισθό 876 ευρώ. Τιμές - στόχοι είναι να εναρμονιστεί αυτός με έναν δείκτη που θα περιλαμβάνει κατώτερους μισθούς όπως: της Βουλγαρίας, 138 ευρώ, Τσεχίας 310, Εσθονίας 290, Ουγγαρία 295, Πορτογαλίας 565, Ρουμανίας 161, Σλοβακίας 327, Κροατίας 373 (πηγή Eurostat).

Αποτελεί απόφαση πρωτοφανούς έντασης κοινωνικού πολέμου ενάντια στον κόσμο της εργασίας, η οποία θα έχει σοβαρές συνέπειες για την ελληνική κοινωνία και τον τρόπο που λειτουργεί.

Το ότι οι νέοι αντιμετωπίζονται ως ειδική κατηγορία που θα λαμβάνει μειωμένο μισθό κατά 10% δείχνει τη θέση που επιφυλάσσουν γι’ αυτούς και εκτός από κοινωνικά άδικη -οιονεί νομοθέτηση εξαθλίωσης- αποτελεί αναποτελεσματική παρέμβαση ως προς τη μείωση της ανεργίας στους νέους. Η χαλάρωση της νομοθετικής προστασίας και οι ατομικές συμβάσεις θα οδηγήσουν τους εργαζόμενους σε δυσμενέστερες συνθήκες.

Β) Τα μέτρα τα οποία έρχονται προς ψήφιση συνεχίζουν να κινούνται στην αδιέξοδη λογική του πρώτου Μνημονίου να μεταστραφεί η ελληνική οικονομία σε εξαγωγική οικονομία σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Πρόκειται για πολιτικές και μέτρα τα οποία έχουν ως μέσο και προϋπόθεση την ύφεση. Δεν αποτελεί η ύφεση ατύχημα και «παράπλευρη απώλεια» και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί προϊόν της μη-εφαρμογής του Μνημονίου. Πρόκειται για πολιτικές και μέτρα τα οποία, καθώς οδηγούν στην αύξηση της ανεργίας και στην εκκαθάριση κεφαλαίων, καταστρέφουν παραγωγικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, όπως ομολογείται και από τις προηγούμενες εκθέσεις της τρόικας.

Οι στόχοι του νέου Μνημονίου βαθαίνουν την ύφεση και οξύνουν τις κοινωνικές ανισότητες και συγκρούσεις, με αμφίβολα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα για τους στόχους που θέτουν, εξόδου από την ύφεση της ελληνικής οικονομίας ως Ελντοράντο υποτιμημένης εργασίας. Οι ημερομηνίες εξόδου από την κρίση ομολογούνται ως αόριστες και στο μακρινό μέλλον. Πρόκειται για ασκήσεις επί χάρτου και πειράματα επί των ανθρώπινων ζωών και της αξιοπρέπειας.

Με βάση ό,τι περιλαμβάνεται στο κείμενο που κυκλοφορεί, η μείωση της εσωτερικής ζήτησης, την οποία συνεπάγεται το πρόγραμμα, με δεδομένη την ευρωπαϊκή διολίσθηση στην ύφεση και γενικότερα την κάμψη των ρυθμών ανάπτυξης των κύριων οικονομικών και εμπορικών εταίρων για το 2012, κάνει τις εκτιμήσεις για ύφεση μόνο 4%-5% υπεραισιόδοξες. Θα πρέπει να αναμένουμε, με βάση τις πολιτικές που περιγράφονται στο πρόγραμμα, με δεδομένη και τη νέα μείωση των δημόσιων επενδύσεων, νέο έτος βαθιάς ύφεσης για την ελληνική οικονομία.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=668580

Τα κέντρα αποφάσεων είναι αλλού

2012-02-11T13:45:00.001+02:00

Του Μιχάλη Μιτσού

Οι τρεις πολιτικοί αρχηγοί που ισχυρίζονται με τις ανακοινώσεις τους τις τελευταίες ημέρες ότι διαπραγματεύονται και αποφασίζουν γνωρίζουν ότι στην πραγματικότητα ούτε διαπραγματεύονται ούτε αποφασίζουν. Είναι υπερβολικά φθαρμένοι και υπερβολικά απαξιωμένοι για να μπορούν να το κάνουν. Ακόμη κι αν δεν ήταν όμως, ακόμη κι αν το πολιτικό σύστημα που εκπροσωπούν διατηρούσε ακόμη έναν βαθμό αξιοπιστίας, πάλι ένα μεγάλο μέρος των αποφάσεων θα λαμβανόταν αλλού. Το συμφωνήσαμε όταν ζητήσαμε να μπούμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια, το αποδεχόμαστε όταν λέμε ότι θέλουμε να παραμείνουμε σε αυτή την οικογένεια, και όποιος το αρνείται είναι είτε άσχετος είτε υποκριτής.

Στην πραγματικότητα, τις σημαντικές αποφάσεις για την Ευρώπη δεν τις παίρνουν ούτε η Μέρκελ και ο Σαρκοζί, το περίφημο ζεύγος Μερκοζί. Η, εν πάση περιπτώσει, δεν τις παίρνουν μόνο αυτοί. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι-κλειδιά, λιγότερο γνωστοί, που μιλούν λίγο και βαρύνουν πολύ. Ελάχιστοι γνωρίζουν, για παράδειγμα, τον Ζοζέφ Ντολ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωκοινοβούλιο. Κι όμως, ο άνθρωπος αυτός είναι από τους λίγους που μπορούν να καλέσουν απευθείας τη Μέρκελ ή τον Σαρκοζί στο κινητό τους τηλέφωνο.

Ενα από τα πραγματικά κέντρα αποφάσεων είναι το Ρυρωπαϊκό Συμβούλιο, λέει στον ιστότοπο Atlantico.fr ο Κριστόφ Ντελουάρ, που μαζί με τον Κριστόφ Ντιμπουά έγραψαν το βιβλίο Circus Politicus (εκδ. Albin Michel). Οι ηγέτες συνεδριάζουν εκεί κεκλεισμένων των θυρών. Κι αυτά που ανακοινώνουν στη συνέχεια μικρή σχέση έχουν μ' εκείνα που συζήτησαν. Οι δύο δημοσιογράφοι το έψαξαν αρκετά. Και διαπίστωσαν ότι σε μια σύνοδο όπου ο Νικολά Σαρκοζί είχε ισχυριστεί ότι είχε παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, μόλις 13 αράδες από τα πρακτικά αναφέρονταν στις προτάσεις του. Ανακάλυψαν επίσης ότι στη διάρκεια των συνόδων όπου συζητούνταν τα σχέδια διάσωσης της Ελλάδας, οι αρχηγοί των κρατών, ο πρόεδρος του Eurogroupe και ο διοικητής της ΕΚΤ προειδοποιούσαν σαφώς ότι η παρουσίαση των αποφάσεων δεν θα ανταποκρίνεται σε αυτά που συζητήθηκαν.

Εδώ και μερικές ημέρες, λέει ο Ντελουάρ, ο γάλλος Πρόεδρος ισχυρίζεται δεξιά κι αριστερά ότι εμπόδισε προσωπικά τη λήψη απόφασης για να τεθεί η Ελλάδα υπό κηδεμονία. Το βιβλίο του όμως αποκαλύπτει το περιεχόμενο ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου όπου ο Σαρκοζί υποστήριζε με πάθος την άποψη της Ανγκελα Μέρκελ ότι πρέπει να αναστέλλονται τα δικαιώματα ψήφου μιας χώρας που παραβιάζει τους δημοσιονομικούς κανόνες. Μικρή είναι όμως η συμμετοχή των πολιτικών και στις αποφάσεις που λαμβάνονται για τις τράπεζες. Το πραγματικό κέντρο αποφάσεων εδώ είναι η Επιτροπή της Βασιλείας, στις συνεδριάσεις της οποίας μετέχουν οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών. Οι συγγραφείς του βιβλίου ζήτησαν από τον γάλλο διοικητή Κριστιάν Νουαγιέ να τους αναφέρει τις διαφορές ανάμεσα σε μια απόφαση της Επιτροπής και το κείμενο που ψηφίστηκε στη συνέχεια από το γαλλικό Κοινοβούλιο. Εκείνος απάντησε με ειλικρίνεια: καμιά.

http://www.tanea.gr/kosmos/article/?aid=4693115

Νέο Λύκειο: Μια αόρατη θηλιά για μαθητές και εκπαιδευτικούς

2012-02-11T13:43:00.001+02:00

του Χρήστου Κάτσικα

Αν κανείς κοιτάξει, τα τελευταία τριάντα χρόνια, τις διακηρύξεις των υπουργών Παιδείας, και άλλων παραγόντων, κάθε φορά που μιλούσαν για αλλαγή ή άλλαζαν το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, θα εκπλαγεί: τα αποτελέσματα των νέων τρόπων πρόσβασης στα ΑΕΙ - ΤΕΙ ήταν εντελώς αντίθετα από τις υποσχέσεις τους!

Παράλληλα οι ίδιοι που πανηγύριζαν πριν λίγα χρόνια για τις αλλαγές που έκαναν στο σύστημα πρόσβασης, οι ίδιοι ακριβώς ανακαλύπτουν σήμερα ότι «το σημερινό σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων δεν είναι έγκυρο» και ότι «με το σημερινό σύστημα, ανθεί ένα τεράστιο οικονομικό κύκλωμα παραπαιδείας, και δυστυχώς είναι σαφές ότι δημιουργούνται και αναπαράγονται κοινωνικοί φραγμοί, καθώς τα παιδιά των ασθενέστερων οικονομικά οικογενειών έχουν σαφέστατα πολύ λιγότερες ευκαιρίες».

Στην ουσία της πρότασης του υπουργείου Παιδείας

Αν κανείς ανιχνεύσει το «σώμα» της πρότασης για το Λύκειο και την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση, θα διαπιστώσει ότι κεντρική θέση στις αλλαγές έχει μια ρύθμιση για την οποία οι επιτελείς του υπουργείου Παιδείας και οι συνοδοιπόροι τους έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να «καταθέσουν» το ρεπερτόριο της υλοποίησής της: πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε όλες τις τάξεις του Λυκείου. Αυτές φαίνεται να αποτελούν το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» και τη «γραμματική» του και καθορίζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να πριμοδοτούν, χωρίς να το δηλώνουν, την «παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου.

Πράγματι! Αν κανείς ξύσει τα γνωστά παραπλανητικά σοβατίσματα, θα ανακαλύψει ότι ο το υπουργείο Παιδείας προτείνει το παρακάτω: Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Λυκείου, από την Α΄ έως την Γ΄ τάξη, οι μαθητές θα διαγωνίζονται στο τέλος της χρονιάς σε εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα σε όλα τα μαθήματα με κοινά θέματα που θα έρχονται τον λεγόμενο Ανεξάρτητο Εθνικό Οργανισμό Εξετάσεων και όποιος καταφέρει και «επιζήσει σχολικά» και ενδιαφέρεται να διεκδικήσει την εισαγωγή του στην Ανώτατη εκπαίδευσης στην τελευταία τάξη του Λυκείου, περνάει από έναν ακόμη γύρο πανελλαδικών εξετάσεων.

Αντικειμενική μεταμφίεση ανισοτήτων

Με τις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει να καλλιεργήσει την αυταπάτη ότι το σύνολο της διαδικασίας θα είναι απόλυτα αντικειμενικό και αξιοκρατικό, αποκρύπτοντας έντεχνα το γεγονός ότι όσο «αντικειμενικό» κι αν είναι το διαδικαστικό μέρος, τα υπόλοιπα στοιχεία που «συναρμολογούν» τη λογική του, και διαμορφώνουν την κρίση για την επιλογή / πρόκριση - απόρριψη του μαθητικού πληθυσμού δεν μπορούν να «απογαλακτιστούν» από τις ανισωτικές λειτουργίες της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Όσοι έχουν ασχοληθεί με αυτήν και τις λειτουργίες της, γνωρίζουν καλά ότι αν οι εκπαιδευτικές ανισότητες μεταξύ των μαθητών αποτελούσαν στο σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων την εκπαιδευτική τους ιστορία, τώρα θα είναι το ζωντανό τους παρόν. Παράλληλα, η κρυφή ενσωμάτωση του συστήματος επιλογής στην καρδιά της λυκειακής βαθμίδας, με τις ετήσιες πανελλαδικές εξετάσεις από την Α΄ τάξη - που όλοι γνωρίζουν πόσο εύκολα μπορεί να απλώσουν τη «σκιά τους» στην ημερήσια διάταξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας - μεταμφιέζεται από το υπουργείο Παιδείας σε «απελευθέρωση του λυκείου ως αυτόνομης μορφωτικής βαθμίδας». Ωστόσο, τα αποτελέσματα στις ετήσιες εξετάσεις πανελλαδικού τύπου δεν θα φωτογραφίζουν, δεν θα αποτιμούν απλώς την απόδοση και την πρόοδο του μαθητή από τάξη σε τάξη, αλλά θα καθορίζουν (νωρίς - νωρίς) ποιες σχολές θα «ανοίξουν» γι’ αυτόν στο μέλλον και αν θα «ανοίξουν».

Εξετάσεις «παρακυβέρνησης»

Δεν υπάρχει καλύτερο έδαφος για να βαθύνει, από τη μια, ακόμη περισσότερο τις ρίζες της η εκπαίδευση της ακριβοπληρωμένης αμάθειας, ενώ από την άλλη θα νομιμοποιείται με τον πιο «αντικειμενικό» τρόπο το στένεμα των διόδων! Στην υλοποίηση των προτάσεων του υπουργείου Παιδείας, εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος, η μαθησιακή διαδικασία να καταδυναστευτεί ολοκληρωτικά από το «άπλωμα» των εξεταστικών δοκιμασιών και την ανάγκη ανταπόκρισης σ’ αυτές και εκπαιδευτικοί και εκπαιδευόμενοι να μεταφέρουν στην «καρδιά» της σχολικής αίθουσας ρόλους εξεταστών - διορθωτών - βαθμολογητών, αφ’ ενός, και εξεταζομένων, αφ’ ετέρου, αφού το εκπαιδευτικό έργο καλείται να εστιάσει σε μια «τεχνολογία» των εξετάσεων, στην οργάνωση και διευθέτηση των προβλεπόμενων εξεταστικών δοκιμασιών. Στο πλαίσιο αυτό, η λυκειακή βαθμίδα θα «ξεχάσει» πολύ γρήγορα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, ότι οι μαθητές που φοιτούν στις τάξεις της έχουν διαφορετικές, άνισες μορφωτικές «αποσκευές», καθώς θα είναι επιφορτισμένη όχι στο να προετοιμάσει το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού αλλά κυρίως να διαπιστώσει - νομιμοποιήσει την ικανότητα εκείνων που προορίζονται να φοιτήσουν στις «καλές» σχολές, μέσα από διαδικασία επιλογής που θα επεκτείνεται χρονικά σε όλο το εύρος του Λυκείου και θα προσφέρει στη διαχειριστική αρμοδιότητα των καθηγητών - κριτών, ως στοιχεία για την κρίση των υποψηφίων, «αυτούσια» την ποιότητα των μορφωτικών «αποσκευών» που ο κάθε ένας θα μεταφέρει ανάλογα με το κοινωνικό - οικονομικό του «βάρος».

Αξιολόγηση εκπαιδευτικών: Μια θηλιά που υφαίνεται αθόρυβα!

Το «νέο Λύκειο» δένεται με ένα νήμα με την πολιτική των συγχωνεύσεων και της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με βάση τις επιδόσεις των μαθητών. Γιατί είναι φανερό ότι το υπουργείο Παιδείας σκοπεύει να χρησιμοποιήσει τις διαφοροποιημένες επιδόσεις των Λυκείων στις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στα όρια των τριών τάξεων για να νομιμοποιήσει την απορριπτική αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών καθώς θα τους συνδέει με τα αποτελέσματα των μαθητών.

Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί «χρεώνονται» την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους και η διοίκηση του σχολείου «χρεώνεται» με τη σειρά της την επιτυχία και την αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα.

Η αντίληψη αυτή «επιβλέπει» τη σχολική επιτυχία/αποτυχία μέσα από την «κλειδαρότρυπα» της αίθουσας διδασκαλίας, όπου όλα εξαφανίζονται εκτός από τον δάσκαλο και τον μαθητή. Δεν είναι, ωστόσο, λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι το σχολείο δεν είναι «θερμοκήπιο» όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα και συστηματική φροντίδα!

Είναι προφανές ότι η πολιτική ηγεσία και οι τεχνοκράτες του υπουργείου Παιδείας γνωρίζουν πολύ καλά τις κοινωνικές παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει» κατευθείαν τον εκπαιδευτικό.

Το ΥΠΕΠΘ θεωρεί κατάλληλο τον χρόνο να προβάλει συστηματικά μια, έτσι κι αλλιώς, διαδεδομένη αντίληψη σύμφωνα με την οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη την έχει ο εκπαιδευτικός. «Το παν εξαρτάται από τον δάσκαλο» θα αναφωνήσει σε λίγο με βικτοριανή υποκρισία.

Μια τέτοια αντίληψη, όπως γίνεται φανερό, εναποθέτει μεγάλο φορτίο ευθύνης στους ώμους του δασκάλου και συνήθως, όταν τίθεται θέμα σχολικής αποτυχίας ή εκπαιδευτικής κρίσης, ο δάσκαλος είναι ο «αποδιοπομπαίος τράγος». Με αυτό τον τρόπο γίνεται ευκολότερη υπόθεση η επιβολή αυταρχικών μέτρων αξιολόγησης, εντατικοποίησης και διοικητικού ελέγχου.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=668621

Κατέλαβαν την Ακρόπολη!

2012-02-11T13:27:00.002+02:00

Το γύρο του κόσμου κάνουν οι σημερινές εικόνες από την Ακρόπολη, όπου μέλη του ΚΚΕ ανάρτησαν δύο τεράστια πανό, το ένα γραμμένο στα Αγγλικά και το άλλο στα Ελληνικά. Με αυτή τους την κίνηση τα μέλη του κόμματος θέλουν να διαμαρτυρηθούν για τα νέα μέτρα που πρόκειται να προωηθήσει η κυβέρνηση αλλά και για τις τελευταίες πολιτικές εξελίξεις που συμβαίνουν στην χώρα μας.
"Κάτω η διδακτορία. Μονοπώλιον της Ευρωπαϊκής Ένωσης" ήταν το σύνθημα που ήθελαν περάσουν οι καταληψίες.

http://www.citypress.gr/index.html?action=article&article=95346

«Προφητεία» για... δολοφονία του Πάπα!

2012-02-11T13:23:00.004+02:00

Αίσθηση έχει προκαλέσει η «πρόβλεψη» του καρδιναλίου Πάολο Ρομέο για επικείμενη δολοφονία του Πάπα

Θεόπνευστη προφητεία, εσωτερική πληροφόρηση ή μήπως κακόγουστη φάρσα; Οπως και να την ερμηνεύσει κανείς, η είδηση πως ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Πάπας Βενέδικτος πρόκειται να δολοφονηθεί μέσα στους επόμενους 12 μήνες έπεσε σαν βόμβα προκαλώντας κύματα ανησυχίας εντός αλλά και εκτός του Βατικανού.

Η ιταλική εφημερίδα «Il Fatto Quotidiano» αποκάλυψε τη «συνωμοσία» στο χθεσινό της φύλλο. Πιο συγκεκριμένα, το δημοσίευμα επικαλούνταν «προβλέψεις» του καρδιναλίου Πάολο Ρομέο, αρχιεπισκόπου του Παλέρμο της Σικελίας, ο οποίος κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Κίνα τον περασμένο Νοέμβριο προειδοποιούσε αδιακρίτως όλο τον κόσμο (Κινέζους καθολικούς αλλά και Ιταλούς επιχειρηματίες) πως ο Πάπας επρόκειτο να πέσει θύμα δολοφονίας.

Οπως ήταν αναμενόμενο, η παραπάνω... προφητεία «εισακούστηκε» από το Βατικανό, το οποίο διέταξε σχετική έρευνα.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63615210

ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΥΠΟΣ - Εντονοι τόνοι, οι φωνές έφταναν μέχρι τον διάδρομο...

2012-02-11T13:21:00.003+02:00

Απαισιόδοξος για την προοπτική σωτηρίας της Ελλάδας εμφανίστηκε χθες ο διεθνής Τύπος, ενώ διάχυτη ήταν η αμφισβήτηση των προθέσεων της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας.

Απαισιόδοξος για την προοπτική σωτηρίας της Ελλάδας εμφανίστηκε χθες ο διεθνής Τύπος, ενώ διάχυτη ήταν η αμφισβήτηση των προθέσεων της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας. Ενδεικτικός είναι ο τίτλος της γερμανικής Handelsblatt, «Η φάρσα της Αθήνας», και το σχόλιο που ανέφερε: «Το θέατρο που παρακολουθήσαμε τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα ήταν μια φάρσα. Η Ελλάδα μπορεί να σωθεί μόνο με μια συντεταγμένη χρεοκοπία». Η «Sueddeutsche Zeitung» σε σχόλιο με τίτλο «Κοντσέρτο Επιθυμιών της Αθήνας», ανέφερε ότι «το πρόγραμμα είναι μια 15σέλιδη λίστα επιθυμιών» και ακόμη:

Φοβούνται την αλήθεια
«Οι Ελληνες πολιτικοί μπορούν να υποσχεθούν στους εταίρους ό,τι θέλουν, αλλά εάν τα πολιτικά κόμματα πράγματι θα υλοποιήσουν τις δεσμεύσεις, είναι απολύτως ασαφές. Και οι δύο πλευρές φοβούνται την αλήθεια». «Η κυβέρνηση Παπαδήμου, που είχε ξεκινήσει με προκαταβολικούς επαίνους, δεν μπόρεσε να εκπληρώσει τις ελπίδες που πολλοί, και Ελληνες ακόμη, είχαν εναποθέσει» έγραψε η Frankfurter Allgemeine Zeitung, ενώ η Die Welt ανέφερε ότι «η εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων στα ελληνικά πολιτικά κόμματα είναι μικρή».

Οι Financial Times Deutschland είχαν τίτλο «Τελευταία προθεσμία για την Ελλάδα» και το Spiegel σημείωσε «Το Eurogroup αφήνει τους Ελληνες να συνεχίζουν να ανησυχούν». Σε «τελεσίγραφο» της Ευρωζώνης προς την Ελλάδα πριν από την αποδέσμευση οποιουδήποτε νέου πακέτου βοήθειας αναφέρθηκε ο γαλλικός Τύπος με τις Le Monde και Liberation να επισημαίνουν ότι ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν - Κλοντ Γιούνκερ παραδέχθηκε ότι στις συνομιλίες ο τόνος ήταν «κάποιες στιγμές πολύ έντονος» μεταξύ των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, χωρίς να προχωρήσει σε λεπτομέρειες. «Οι φωνές τους έφταναν ως τον διάδρομο» έγραψαν οι εφημερίδες επικαλούμενες πηγές.

Οι Financial Times σημείωσαν επίσης ότι η υποδοχή στις Βρυξέλλες βρισκόταν σε έντονη αντίθεση με το κλίμα της σχεδόν ευφορίας με το οποίο οι πολιτικοί ηγέτες της Ελλάδας παρουσίασαν την επίτευξη της συμφωνίας.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63615239

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΟΙ ΚΛΟΠΕΣ ΑΠΟ ΝΑΟΥΣ - Οι διαρρήκτες έπιασαν... στασίδι

2012-02-11T13:19:00.001+02:00

Δεν προλαβαίνει να καταγράφει η Αστυνομία τα χτυπήματα στα παγκάρια των εκκλησιών. Το τελευταίο διάστημα οι σπείρες δεν αρκούνται μόνο στα χρήματα, αλλά αρπάζουν εικόνες, τιμαλφή, καμπάνες, μέχρι και κόλλυβα!

Αρχές ιανουαριου ιερόσυλοι έκλεψαν τα τάματα από τη θαυματουργή εικόνα της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου από το ομώνυμο μοναστήρι στο Ηράκλειο Κρήτης

Ου κλέψεις ορίζει η όγδοη εντολή, κάτι που δεν λαμβάνουν υπόψη εκατοντάδες διαρρήκτες που ανενόχλητοι συνεχίζουν τη δράση τους, λεηλατώντας εκκλησίες.

Στο στόχαστρο των... αθεόφοβων ληστών βρίσκονταν παραδοσιακά κυρίως τα παγκάρια ωστόσο το διάστημα αυτό στη λεία τους συγκαταλέγεται οτιδήποτε τους τραβήξει την προσοχή ή βρουν στο διάβα τους. Από κόλλυβα, πετρέλαιο, μανουάλια, κολυμπήθρες, χρυσά εγκόλπια μητροπολιτών, εικόνες, καμπάνες, μέχρι και φαγητό που προορίζεται για συσσίτια!

Οι διαρρήξεις στους ιερούς ναούς έχουν εκτοξευθεί στα ύψη τα τελευταία δύο χρόνια, οπότε και η χώρα μπήκε στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Δεν είναι τυχαίο ότι το αστυνομικό δελτίο, σχεδόν καθημερινά, καταγράφει ανάλογα περιστατικά, ενώ οι υπεύθυνοι της εκκλησίας έχουν πλέον χάσει τον λογαριασμό με τις κλοπές στα παγκάρια και τα τιμαλφή των ναών.

Στα Ζαγοροχώρια τον Δεκέμβριο του 2009 άγνωστοι δράστες άρπαξαν πάνω από 50 εικόνες από την εκκλησία της Παναγίας στο Κουκούλι

Στο «μάτι» των ιερόσυλων βρίσκονται κυρίως παρεκκλήσια χωρίς βεβαίως να λείπουν και οι περιπτώσεις πολυσύχναστων ναών. Από τον Εβρο, την Ηπειρο μέχρι την Πελοπόννησο, τα νησιά και την Κρήτη, οι συμμορίες που λυμαίνονται ναούς και ξωκλήσια, συνεχίζουν ακάθεκτες τις διαρρήξεις φέρνοντας σε απόγνωση τους ιερείς που βλέπουν να εξαφανίζονται τα ήδη μειωμένα έσοδα από τον οβολό των πιστών.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα έσοδα από τα παγκάρια είναι λιγότερα κατά 30% καθώς οι περισσότεροι πλέον δεν αφήνουν χρήματα ακόμα και για να ανάψουν κερί.

Ενδεικτικό είναι ότι το πρώτο 8μηνο του 2011 η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών κατέγραψε έλλειμμα 767.240 ευρώ. Βασικός παράγοντας του ελλείμματος, σύμφωνα με τον απολογισμό της Αρχιεπισκοπής, είναι η δεινή οικονομική κρίση που μαστίζει, από διετίας, τη χώρα.

Οι ληστές, ωστόσο, δεν φαίνεται να πτοούνται από την κρίση που χτυπά την Εκκλησία καθώς συνεχίζουν με αυξημένη μάλιστα ένταση τις επιδρομές. Αρκετοί ιερείς μάλιστα, εκτιμούν ότι το φαινόμενο θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις καθώς ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι πλήττονται από τη φτώχεια.

Ενδεικτικές άλλωστε είναι οι δηλώσεις του Πατήρ Πέτρου, υπεύθυνου συγκέντρωσης τροφίμων, από το Φιλόπτωχο Ταμείο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, όταν πληροφορήθηκε ότι άγνωστοι έκλεψαν τα τρόφιμα από τον ναό Ευαγγελιστρίας στο Περιστέρι, που προορίζονταν για συσσίτια. Ο ίδιος χαρακτήρισε την ενέργεια «σημείο των καιρών» εκτιμώντας μάλιστα ότι οι ληστείες στις εκκλησίες θα αυξηθούν καθώς πληθαίνει ο κόσμος που πεινάει.

ΑΓΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
Αρπαξαν ακόμη και το φαγητό για τα συσσίτια

Aφωνη την κοινή γνώμη άφησε η... επιδρομή αγνώστων στα τρόφιμα που προορίζονταν για συσσίτια στον Δήμο Περιστερίου. Ανήμερα του Αγίου Αντωνίου, πολιούχου της περιοχής, οι θρασύτατοι ληστές εισέβαλαν στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας αρπάζοντας τουλάχιστον 150 κοτόπουλα, 150 κιλά λάδι, κρέας, ζυμαρικά, χυμούς και άλλα τρόφιμα, με αποτέλεσμα για μία εβδομάδα να μην μπορούν να γίνουν τα συσσίτια.

Μία ακόμη περίπτωση ιερόσυλων διαρρηκτών καταγράφηκε τον προηγούμενο μήνα και στη Ρόδο. Αγνωστοι διαρρήκτες εισέβαλαν στον ναό του νέου νεκροταφείου του νησιού και αφού δεν κατάφεραν να παραβιάσουν το χρηματοκιβώτιο, έφαγαν τα κόλλυβα που βρήκαν στους δίσκους για τα μνημόσυνα!

Επίσης, τον περασμένο Ιανουάριο, θρασύτατοι ληστές έβαλαν στο μάτι το χρυσό μετάλλιο του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρου, το οποίο το έκλεψαν από την εκκλησία του Αγίου Ελευθερίου στο προαύλιο των κλειστών φυλακών Ν. Αλικαρνασσού. Ο Πατριάρχης είχε δωρίσει το μετάλλιο στην εκκλησία των φυλακών, το οποίο ήταν μεγάλης αξίας καθώς ήταν φτιαγμένο από χρυσό 24 καρατίων, γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο από τους αδίστακτους κλέφτες.

Ταυτόχρονα, στην Ηλεία συμμορία επιδίδεται σε λεηλασίες κωδωνοστασίων. Τον περασμένο Απρίλιο καταγράφηκε η τρίτη κλοπή καμπάνας βάρους 50 κιλών, αυτήν τη φορά από το ξωκλήσι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που βρίσκεται στο δημοτικό διαμέρισμα Κατσαρού του Δήμου Ιαρδάνου. Επίσης σε άλλο ξωκλήσι, συγκεκριμένα στην Ξυλοκέρα Ηλείας, είχε κλαπεί η καμπάνα ηλικίας 150 χρόνων και αξίας 4.000 ευρώ. Την ίδια ημέρα είχε γίνει κλοπή σε καμπαναριό ενός ξωκλησιού στην Αλφειούσα Ηλείας.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΙΜΑΛΗ

ΙΩΑΝΝΙΝΑ
Πήγαν για το παγκάρι, πήραν τα μανουάλια

Ανενόχλητοι συνεχίζουν τη δράση τους οι ιερόσυλοι που λεηλατούν τις εκκλησίες και τα παρεκκλήσια της Ηπείρου. Πρόσφατα στο στόχαστρό τους μπήκε το παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδας στη Μανωλιάσα Ιωαννίνων, στο οποίο εισέβαλαν σπάζοντας το τζάμι της πόρτας. Οταν διέρρηξαν το παγκάρι, όμως, το βρήκαν άδειο και για να μη φύγουν με άδεια χέρια άρπαξαν τρία μπρούντζινα μανουάλια, τα οποία προφανώς θα καταλήξουν σε κάποιο χυτήριο!

Ανάλογη ληστεία έγινε και στην περιοχή της Καρύστου, την περίοδο των Χριστουγέννων, όπου άγνωστοι εισέβαλαν στο εκκλησάκι της Παναγίας στο Παραδείσι, και αφού δεν βρήκαν χρήματα στο παγκάρι, έφυγαν παίρνοντας μαζί τους τα δύο μανουάλια.

Την περίοδο των Χριστουγέννων, στο χωριό Εκκλησοχώρι Ιωαννίνων, προφανώς αρχαιοκάπηλοι, διέρρηξαν την εξωτερική είσοδο του ναού της Παναγίας Βαρδάστανης και χωρίς να αγγίξουν το παγκάρι, άρπαξαν μόνο τρεις εικόνες που χρονολογούνται από το 1850 και θεωρούνται ανεκτίμητης αξίας.

Την ίδια περίοδο, άλλη ομάδα διαρρηκτών εισέβαλε στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στη Μάκρη Αλεξανδρούπολης και αφού άδειασε το παγκάρι, βούτηξε τα τάματα, άρπαξε και την κολυμπήθρα!

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63615169

ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΦΑΝΤΑΡΩΝ - Σκοπιές με πέντε ευρώ στο στρατόπεδο... Πετσάλνικου

2012-02-11T13:16:00.002+02:00

Μονάδες διάσπαρτες στη χώρα, οι οποίες κοστίζουν πανάκριβα χωρίς να είναι αναγκαίες, προσλαμβάνουν ωρομίσθιους για τη φύλαξή τους. Χαρακτηριστική περίπτωση το στρατόπεδο - φάντασμα στο Αργος Ορεστικό, το οποίο «προστατεύει» ο πρόεδρος της Βουλής

Με 5 ευρώ την ώρα, νεαροί εθνοφύλακες «χτυπάνε» σκοπιά στο στρατόπεδο του Αργους Ορεστικού επειδή δεν υπάρχουν στρατιώτες για τη φύλαξή του! Το ίδιο συμβαίνει και στα περισσότερα από τα 260 στρατόπεδα-φαντάσματα που είναι διάσπαρτα στην ενδοχώρα από την εποχή του εμφυλίου και αντί να τα κλείσουν εξοικονομώντας εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ τον μήνα, τα διατηρούν μισάνοιχτα για να καλύπτουν τις ρουσφετολογικές ανάγκες των κατά τόπους βουλευτών της περιοχής.

Η περίπτωση του στρατοπέδου στο Αργος Ορεστικό είναι από τις πιο κραυγαλέες. Ενώ είχε προγραμματιστεί να μπει λουκέτο από τον περασμένο Σεπτέμβριο, μετά τη δυναμική παρέμβαση του Φ. Πετσάλνικου απετράπη το κλείσιμο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι νεοσύλλεκτοι της Α' ΕΣΣΟ του 2012 να κρυολογήσουν γιατί δεν υπήρχαν διαθέσιμα κονδύλια για θέρμανση. Και το πιο εξοργιστικό! Επειδή το συγκεκριμένο στρατόπεδο δεν διαθέτει «ετοιμοπόλεμους» στρατιώτες, προσλαμβάνονται ωρομίσθιοι εθνοφύλακες για τη φύλαξη του στρατοπέδου!!

Λόγω μάλιστα της αυξημένης ανεργίας στον νομό της Καστοριάς, κάθε μήνα σχηματίζεται ουρά από νέους που πασχίζουν να εξασφαλίσουν είκοσι ώρες σκοπιά για 100 ευρώ!!

Παρ' όλα αυτά, τα 260 στρατόπεδα-φαντάσματα θα έπρεπε να έχουν κλείσει πριν από δεκαετίες.

Πρόβλημα από το παρελθόν

Το πρόβλημα έχει τις ρίζες του στη μετεμφυλιοπολεμική περίοδο και στο δόγμα του «Εσωτερικού Εχθρού» και του από «Βορρά Κινδύνου». Η αστάθεια και η καχυποψία της εποχής εκείνης δημιούργησαν την εντύπωση ότι ο στρατός έπρεπε να βρίσκεται στα βόρεια σύνορα, ανεπτυγμένος γραμμικά, αλλά και στο εσωτερικό για να διατηρήσει την εσωτερική ασφάλεια... Δηλαδή, ο στρατός έπρεπε, σύμφωνα με τις κρατούσες αντιλήψεις των τότε ηγεσιών, να βρίσκεται παντού... Μετά τη μεταπολίτευση και την ήττα στην Κύπρο, αυτό το κλίμα απλώς «κουκουλώθηκε» μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο «συναίνεσης».

Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα διατηρούνται τα στρατόπεδα της μετεμφυλιοπολεμικής εποχής ή ιδρύονται καινούργια, όπως το Κέντρο Εκπαίδευσης στα Γιαννιτσά που δημιούργησε η κυβέρνηση της ΝΔ για καθαρά ρουσφετολογικούς σκοπούς...

Τα περίπου 850 στρατόπεδα στη χώρα μας, μόνο για τον Στρατό Ξηράς, δείχνουν ότι 37 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση και τα γεγονότα της Κύπρου δεν έχουμε προσανατολιστεί εκεί που είναι η πραγματική απειλή. Οπως τη δεκαετία 1930-40 οι Ιταλοί ετοιμάζονταν να επιτεθούν στην Ηπειρο και ο Μεταξάς οχύρωνε τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα γιατί είχε εμμονή με τη βουλγαρική απειλή, έτσι και μετά το 1974 μέχρι σήμερα δεν έγινε απεμπλοκή από τα βόρεια σύνορα και μάλιστα μέχρι πρόσφατα κατασκευάζονταν απειλές από βορρά από τις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες.

Σήμερα, παρότι έχει γίνει αποδεκτό από κάθε λογικό νου ότι δεν υπάρχει απειλή από Βορρά, διατηρούνται εκεί και στο εσωτερικό της χώρας (Βόρεια Ελλάδα, Κεντρική, Δυτική και Πελοπόννησο) περίπου το 1/3 του προσωπικού του Στρατού. Το κόστος για μια τέτοια μονάδα του εσωτερικού είναι πολλαπλάσιο αυτών των ανατολικών συνόρων γιατί διαθέτουν λίγο κόσμο και έχουν πολλά έξοδα συντήρησης. Για παράδειγμα, κάθε μικρό Κέντρο Εκπαίδευσης κοστίζει δεκαπλάσια χρήματα από ένα μεγάλο.

Επειδή τα στρατόπεδα του εσωτερικού και των βόρειων συνόρων έχουν στο μεγαλύτερο μέρος παλιά κτίρια, η συντήρησή τους είναι πιο ακριβή και επειδή εκεί υπηρετούν λιγότεροι στρατιώτες, δεν επαρκούν για τη φύλαξη και τη συντήρησή τους. Κανονικά για κάθε μονάδα (τάγμα) απαιτούνται περί τα πέντε εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για τη λειτουργία, την εκπαίδευση και τους μισθούς του προσωπικού.

ΟΙ ΛΑΘΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ
Μόνιμο αμυντικό «δόγμα» η σπατάλη

Σε κάθε χώρα που κυριαρχεί το αυτονόητο δεν υπάρχουν Ενοπλες Δυνάμεις με αποστολή ανύπαρκτη, μόνο για να εξυπηρετούν συμφέροντα που δεν έχουν σχέση με την άμυνα της χώρας. Ακόμη και αν ο πληθυσμός είναι «κινεζικού» μεγέθους, σπατάλες δεν κάνει κανένας. Γιατί ό,τι υπάρχει κάπου που δεν χρειάζεται, λείπει από τον χώρο που είναι απαραίτητο. Και ό,τι πληρώνουμε χωρίς να απαιτείται, μας αφαιρεί δυνατότητες από τα αναγκαία για την επιβίωσή μας.

Στη χώρα μας, δυστυχώς, έχει επικρατήσει η νοοτροπία ότι τα χρήματα για την Αμυνα είναι ατέλειωτα και μπορούν να σπαταλούνται για μικροσυμφέροντα.

Επειδή όμως είμαστε σε εποχή που δεν προέχουν τα τοπικά ή συντεχνιακά συμφέροντα αλλά η επιβίωση της χώρας, θα πρέπει να υπολογίζεται το κάθε κόστος σε συνδυασμό με την αποτελεσματικότητα για την αντιμετώπιση της μοναδικής απειλής (τουρκικής). Οι όποιες σπατάλες αποδυναμώνουν και την οικονομία και την αποτελεσματικότητα, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο που η έννοια της εθνικής κυριαρχίας σχετίζεται με την οικονομία.

Οι Ενοπλες Δυνάμεις, επομένως, θα πρέπει να προσαρμοστούν και να τοποθετηθούν κυρίως για την αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής. Παράλληλα, να διατηρηθούν για την ενίσχυση της ασφάλειας των βόρειων συνόρων, δυνάμεις ανάλογες των κινδύνων που μπορεί να προέλθουν από την περιοχή, σε λογικό χρόνο.

Πέραν της οικονομικής διάστασης και της ανάγκης για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα εκεί που απαιτείται, υπάρχει η πολιτική απαίτηση της διατήρησης του κοινοβουλευτικού συστήματος που εδραιώθηκε μετά το 1974. Ομως, ένα σύστημα και μια κοινωνία περικυκλωμένα από στρατόπεδα, δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκονται σε κίνδυνο. Η ύπαρξή τους από την εποχή του εμφυλίου επιτείνει αυτή την εντύπωση.

Ας επικρατήσει λοιπόν το αυτονόητο, πριν μας το επιβάλουν παράγοντες εκτός της χώρας. Μπορούν να γίνουν όλα με μικρότερο κόστος και καλύτερα αποτελέσματα. Εννοούμε αυτήν τη δεκαετία...

Σε αντίθεση με τον Φ. Πετσάλνικο που αντιδρά στο κλείσιμο του στρατοπέδου στο Αργος Ορεστικό, ο βουλευτής Φθιώτιδας Θ. Γιαννόπουλος τάσσεται υπέρ της κατάργησης της ιστορικής Μεραρχίας Υλικού Πολέμου (ΜΕΡΥΠ) και του βοηθητικού στρατιωτικού αεροδρομίου που βρίσκονται στη Λαμία! Ταυτόχρονα, ο πρώην υφυπουργός Υγείας προτείνει την κατασκευή κατοικιών για τις οικογένειες των στρατιωτικών (ΣΟΟΑ) στις εκτάσεις της Μαλακάσας, πρώην αποθήκες πυρομαχικών.

ΔΗΜΟΣ ΒΕΡΥΚΙΟΣ

Είκοσι στρατόπεδα υποψήφια για λουκέτο
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ	ΠΕΡΙΟΧΗ	ΕΚΤΑΣΗ ΣΕ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ
Παπαθανασίου	Καστοριά	60
Μακεδ. Λίτσα	Καστοριά	33
Ε. Παπανδρέου	Καστοριά	45
Μαθιουδάκη	Καστοριά	71
Ρήγα Αντωνίου	Καστοριά	27
Αρτζανου	Κοζάνη	26
Μακεδονομάχων (Τμήμα)	Κοζάνη	398
Μακεδ. Καψάλη	Γιαννιτσά	91
Καλιαγκάκη	Εδεσσα	46
Τασσόπουλου	Κιλκίς	4
Π. Μελά	Θεσ/κη	383
Καρατάσου (Τμήμα)	Θεσ/κη	1.073
Ζιάκα	Θεσ/κη	124
Μ. Αλεξάνδρου	Θεσ/κη	231
Μυστακίδη	Θεσ/κη	8
Φαρμάκη	Θεσ/κη	63
Μπαρέτη	Λαγκαδάς	156
Ε. Παππά	Σέρρες	193
Καμάρα Α'	Νιγρίτα	33
Καμάρα Β'	Νιγρίτα	15
Αν και από το 2002 προβλεπόταν να κλείσουν και να αποδεσμευτούν σε ολόκληρη τη χώρα ογδόντα τέσσερα (84) στρατόπεδα συνολικής έκτασης 13.000 στρεμμάτων, εντούτοις δεν έχει κλείσει μέχρι στιγμής κανένα. Τα είκοσι από αυτά βρίσκονται στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63615213

Καψής: Την άλλη εβδομάδα ο ανασχηματισμός

2012-02-11T13:14:00.000+02:00

Κομβικής σημασίας για την Ελλάδα θα είναι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της Κυριακής στη Βουλή, για να εγκριθούν νέο μνημόνιο, PSI και ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος

Η Ελλάδα θα πρέπει πάση θυσία να αποφύγει μία χρεοκοπία, τόνισε το πρωί του Σαββάτου στην κρατική τηλεόραση ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής.

«Οι βουλευτές με τις επιλογές τους θα καθορίσουν την πορεία της χώρας για τα επόμενα χρόνια», τόνισε ο κ.Καψής.

«Η κατάσταση είναι κρίσιμη για την Ελλάδα και πρέπει να κλείσουμε τα θέματα του PSI και της νέας δανειακής σύμβασης άμεσα. Η άλλη λύση είναι η χρεοκοπία. Η χώρα έχει χρεοκοπήσει, που σημαίνει ότι δεν μπορούμε να δανειστούμε από τις αγορές. Χωρίς την ευρωπαϊκή βοήθεια δεν μπορούμε να διατηρηθούμε στη ζωή», υπογράμμισε.

Μία αρνητική εξέλιξη που θα οδηγούσε σε στάση πληρωμών, θα ήταν καταστροφική για την ίδια την χώρα, τους μισθούς και τα εισοδήματα των πολιτών, σημείωσε, επαναλαμβάνοντας όσα τόνισε και ο Λουκάς Παπαδήμος το βράδυ της Παρασκευής στο υπουργικό συμβούλιο.

Το Μέγαρο Μαξίμου και η κυβέρνηση, από την άλλη πλευρά, έχουν εμπιστοσύνη στην ευρεία πολιτική συμμαχία που στηρίζει τον Λουκά Παπαδήμο, αν και δεν αφήνουν περιθώρια... χαλάρωσης μέχρι να εγκριθούν οι κρίσιμες αποφάσεις.

«Περιμένουμε να εκφραστεί η πλειοψηφία που υπάρχει, αυτό είναι το ζητούμενο» είπε ο κ.Καψής, προσθέτοντας ότι εάν αυτό δεν συμβεί, «θα δούμε το αποτέλεσμα».

Κατά τον ίδιο, υπάρχει ένας μεγάλος πυρήνας στην Ελλάδα που θέλει να είμαστε στην ευρωζώνη και ταυτόχρονα μπορεί να διαμαρτύρεται δικαιολογημένα, ακόμα και για τα λάθη και για τις αλλαγές που δεν έγιναν τα 2 τελευταία χρόνια.

Ούτως ή άλλως, είναι «δικό μας θέμα» πρόσθεσε, να βρεθούν 13 δισ. ευρώ για να υπάρξει πρωτογενές πλεόνασμα φέτος και επισήμανε ότι τον Ιούνιο η όποια κυβέρνηση είναι θα πρέπει να πάρει εξίσου νέα σκληρά μέτρα για την εξοικονόμηση 11 δισ. ευρώ.

Ανασχηματισμός... από βδομάδα
Εξάλλου, όσον αφορά έναν πιθανό ανασχηματισμό μετά τις παραιτήσεις τεσσάρων υπουργών και υφυπουργών του ΛΑΟΣ, καθώς και της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου του ΠΑΣΟΚ, ο κ.Καψής σχολίασε ότι μία τέτοια επιλογή είναι θέμα και ευθύνη του πρωθυπουργού.

Οπως εκτίμησε, οι σχετικές αποφάσεις θα ληφθούν στην αρχή της επόμενης εβδομάδας, αφού ολοκληρωθούν οι κρίσιμες διαδικασίες στη Βουλή.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=63615525

ΤΡΑΠΕΖΕΣ: ΤΙ ΦΕΡΝΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ - Απολύσεις και μειώσεις μισθών

2012-02-11T13:11:00.005+02:00

Η συρρίκνωση του μισθολογικού και λειτουργικού κόστους των τραπεζών, που σημαίνει απολύσεις, μειώσεις μισθών και κατάργηση επιδομάτων, κλείσιμο καταστημάτων, θα λειτουργήσει συμπληρωματικά στην κεφαλαιακή τους ενίσχυση που θα πραγματοποιηθεί με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άντληση κεφαλαίων από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με έκδοση κοινών άνευ ψήφου μετοχών κ.λπ.

Στόχος της τρόικας είναι η κατάργηση όλων των επιπλέον παροχών που προσφέρουν οι τράπεζες στους υπαλλήλους τους

Απολύσεις τραπεζοϋπαλλήλων, μειώσεις μισθών και κλείσιμο τραπεζικών καταστημάτων φέρνει το νέο Μνημόνιο, που ρυθμίζει και τον τρόπο επανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.

Οι τραπεζίτες γράφουν και ξαναγράφουν τα επιχειρησιακά σχέδια, στα οποία αποτυπώνεται η επόμενη μέρα της κάθε τράπεζας, μετά το PSI και την BlackRock. Στα σχέδια αυτά, που θα τα καταθέσουν στην Τράπεζα της Ελλάδος μέχρι το τέλος Μαρτίου, θα περιγράφονται οι τρόποι κεφαλαιακής ενίσχυσής τους.

Η συρρίκνωση του μισθολογικού και λειτουργικού κόστους των τραπεζών, που σημαίνει απολύσεις, μειώσεις μισθών και κατάργηση επιδομάτων, κλείσιμο καταστημάτων, θα λειτουργήσει συμπληρωματικά στην κεφαλαιακή τους ενίσχυση που θα πραγματοποιηθεί με αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου, άντληση κεφαλαίων από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας με έκδοση κοινών άνευ ψήφου μετοχών κ.λπ.

Σύμφωνα με τις επιταγές της τρόικας, κάθε τράπεζα που θα μπαίνει κάτω από την «ομπρέλα» του ΤΧΣ, θα πρέπει να «ψαλιδίζει» τους μισθούς και τα επιδόματα των υπαλλήλων. Θα υπάρχει συγκεκριμένο πλαφόν στις αποδοχές των τραπεζοϋπαλλήλων, ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας και τη θέση. Για παράδειγμα στην Εμπορική το ανώτατο όριο μεικτών αποδοχών έχει ορισθεί στις 6.000 ευρώ για τους διευθυντές διευθύνσεων και 5.000 ευρώ για τους διευθυντές τομέων.

Στόχος της τρόικας είναι η κατάργηση όλων των επιπλέον παροχών που προσφέρουν οι τράπεζες στους υπαλλήλους τους.

«Κούρεμα»
Εκτός όμως από το «κούρεμα» των μισθών, η τρόικα ζητεί αλλαγές στη νομοθεσία, ώστε να διευκολυνθούν οι απολύσεις στον τραπεζικό κλάδο. Σήμερα, το σύνολο των τραπεζοϋπαλλήλων υπολογίζεται σε περίπου 55.000 εργαζόμενους, τα επόμενα δύο χρόνια, σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, θα έχουν οδηγηθεί στην έξοδο περισσότεροι από 15.000 τραπεζοϋπάλληλοι.

Το κλείσιμο των υποκαταστημάτων, το οποίο ήδη εφαρμόζουν οι τράπεζες, είναι επίσης στη λογική περιστολής του λειτουργικού κόστους. Εκτιμάται ότι το 2011 και 2012, οι τράπεζες θα κλείσουν πάνω από 100 υποκαταστήματα.

Σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα για την επανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού τομέα, οι τράπεζες μέχρι τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να προχωρήσουν σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Μάλιστα οι μέτοχοι οφείλουν να καλύψουν το 10% των κεφαλαιακών αναγκών που θα προκύψουν από το PSI και την BlackRock.

Αφού ολοκληρωθεί αυτό το βήμα, οι τράπεζες θα προσφύγουν στο ΤΧΣ για να αντλήσουν κρατικά κεφάλαια, εκδίδοντας κοινές μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου για 5 χρόνια (με δικαίωμα παράτασης για άλλα 2 έτη), και μέσα στο διάστημα αυτό θα έχουν τη δυνατότητα επαναγοράς των μετοχών. Στην περίπτωση τώρα που δεν τα καταφέρουν να καλύψουν το 10% των κεφαλαιακών αναγκών με ίδια μέσα, τότε θα εκδίδουν κοινές μετοχές με δικαίωμα ψήφου υπέρ του Δημοσίου. Ομως έτσι το κράτος θα «μπει» στις τράπεζες, και το ποσοστό του θα είναι ανάλογο με το ύψος των κεφαλαίων που αντλήθηκε.

Επίσης οι τράπεζες θα μπορούν να αντλήσουν κρατικά κεφάλαια προκειμένου να προχωρήσουν σε εξαγορές και συγχωνεύσεις. Δηλαδή, το κράτος θα «χρηματοδοτήσει» κινήσεις εξαγορών και συγχωνεύσεων, αποκτώντας ποσοστό στο νέο σχήμα, αφού για τα κεφάλαια που θα αντληθούν θα εκδοθούν κοινές μετοχές, με δικαίωμα ψήφου, υπέρ του Δημοσίου.

Εφη Καραγεώργου

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63615252